ตอนที่ 2073
บทที่ 2075 ทุกคำเหมือนมีด
October 21, 2026
“ฮ่าฮ่า”
เมื่อได้ยินคำพูดของหยุนซาน ผู้คนในที่เกิดเหตุก็หัวเราะกันลั่น
สำหรับผู้อาวุโสตระกูลเฉิน ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นซีดเผือก แทบจะหายใจไม่ออกเพราะความโกรธ
คุณกล้าเปรียบเทียบการฝึกฝน ความกล้าหาญ และสายสัมพันธ์กับฉัน แล้วคุณเปรียบเทียบลักษณะนิสัยกับฉันอีก ไม่มีความละอายเลยเหรอ?
โดยไม่คาดคิด หยุนซานจึงพูดกับผู้อาวุโสตระกูลเฉินด้วยท่าทีจริงจังว่า “นอกจากลักษณะนิสัยแล้ว ในแง่ของอายุ ฉันยังไม่เก่งเท่าคุณด้วยซ้ำ”
นั่นหมายความว่าอย่างไร?
เรียกฉันว่าแก่?
บ้าเอ๊ย!
ผู้อาวุโสตระกูลเฉินโกรธมากจนแทบอยากจะกระอักเลือด
คนอื่นๆ แอบหัวเราะคิกคัก
คนที่ประหลาดใจที่สุดคือเยี่ยชิว หยุนซานมักจะทิ้งความประทับใจให้เขาสี่คำว่า เข้มงวดจริงจัง
แต่ตอนนี้ หยุนซานดูเหมือนเป็นคนละคนโดยสิ้นเชิง ไม่ยับยั้งชั่งใจเมื่อเผชิญหน้ากับผู้อื่น
“หลังจากเก็บกดมานานหลายปี ชายชราน่าจะใกล้จะระเบิดแล้ว ใช่ไหม?”
“วันนี้ ในที่สุด ก็ได้มีโอกาสระบายความโกรธ เขาจะต้องระบายความโกรธอย่างดุเดือดแน่นอน”
“เฉินเป่ยโต่วผู้น่าสงสารคนนั้น คงโกรธมากแน่ๆ ใช่ไหม?”
เยี่ยชิวมองดูผู้อาวุโสตระกูลเฉิน
เขาเห็นเส้นเลือดบนหน้าผากของผู้อาวุโสตระกูลเฉินปูดขึ้น คิ้วกระตุก และกล้ามเนื้อบนใบหน้าของเขากระตุกซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เยี่ยชิวถอนหายใจในใจ “น่าเสียดายจริงๆ นักฝึกฝนแตกต่างจากคนทั่วไป สภาพร่างกายของพวกเขาค่อนข้างดี”
“โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักฝึกฝนที่แข็งแกร่งอย่างเฉินเป่ยโต่วในระดับนี้ แทบจะไม่ป่วยเลยตลอดชีวิต”
“มิฉะนั้น หากชายชรายังคงยั่วยุเขาต่อไป เขาอาจพาเฉินเป่ยโต่วไปพร้อมกับความดันโลหิตสูงหรือเลือดออกในสมองได้”
เฉินเป่ยโต่วพยายามระงับความโกรธและพูดอย่างเป็นลางไม่ดีว่า “หยุนซาน ก่อนหน้านี้ เมื่อฉันพูดกับคุณ คุณไม่กล้าแม้แต่จะเปล่งเสียงออกมาเลย วันนี้มีอะไรแตกต่างไปจากเดิมเหรอ ดวงอาทิตย์ขึ้นจากทิศตะวันตกเหรอ คุณถึงกล้าเผชิญหน้ากับฉัน?”
หยุนซานตอบอย่างจริงจังว่า “วันนี้มันแตกต่างไปจากเดิม”
“มีอะไรแตกต่างไป?” ผู้อาวุโสตระกูลเฉินถาม “คุณคิดว่าคุณจะอวดดีได้เพียงเพราะผู้อาวุโสเก้าและคนอื่นๆ ที่ตายไปแล้วหรือ”
“ไม่เลย” หยุนซานพูดอย่างจริงใจ “วันนี้มันแตกต่างจากก่อนหน้านี้เพราะ...…เฉินฝานตายไปแล้ว”
โอ้พระเจ้า
ก่อเรื่องวุ่นวายที่ไม่จำเป็น
ทันใดนั้น ใบหน้าของผู้อาวุโสตระกูลเฉินก็เปลี่ยนเป็นสีคล้ำกว่าก้นหม้อเสียอีก
เขาไม่เคยคาดคิดว่า หยุนซานจะพูดถึงเฉินฝาน ซึ่งก็เหมือนกับการแทงมีดเข้าไปในหัวใจของเขา
ผู้อาวุโสตระกูลเฉินโกรธจัดและพูดอย่างประชดประชันว่า “ฆ่าด้วยมีดยืมมา หยุนซาน ทำไมฉันไม่เคยรู้มาก่อนว่า คุณมีความสามารถนี้”
หยุนซานตอบอย่างไม่แสดงอารมณ์ “บางทีคุณอาจจะตาบอด!”
“คุณ” ผู้อาวุโสตระกูลเฉินเดือดดาล
หยุนซานเอามือไว้ข้างหลังแล้วพูดว่า “ผู้อาวุโสใหญ่ คุณมีส่วนสนับสนุนนิกายดาบชิงอวิ๋นมาบ้างในอดีต แม้ว่าจะไม่มาก แต่ฉันก็ยังชื่นชมมัน”
“วันนี้ ฉันให้โอกาสคุณได้”
“ตราบใดที่คุณหยุด หันหลังให้กับเส้นทางที่ผิด และร่วมมือกับฉันในการต่อต้านศัตรูภายนอก ฉันจะไว้ชีวิตคุณได้”
ผู้อาวุโสตระกูลเฉินหัวเราะ
“ไว้ชีวิตฉันเหรอ? ฮ่าฮ่าฮ่า..….”
ผู้อาวุโสตระกูลเฉินหัวเราะอย่างสนุกสนานอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นชี้ไปที่หยุนซานแล้วตะโกนว่า “อย่าคิดว่าคุณจะจัดการกับฉันได้เพียงเพราะผู้อาวุโสเก้าและคนอื่นๆ ตายไปแล้ว”
“ฉันจะบอกคุณให้ ถึงแม้ว่าไอ้สารเลวแก่คนนั้นจะทำลายการฝึกฝนแปดร้อยปีของฉันไป แต่คุณก็ยังเทียบชั้นฉันไม่ได้”
“ในระดับเดียวกัน ฉันคือผู้อยู่ยงคงกระพัน”
หยุนซานดูเหมือนจะคาดเดาท่าทางของผู้อาวุโสตระกูลเฉินไว้นานแล้วและพูดอย่างใจเย็นว่า “แล้วคุณตั้งใจจะเดินไปบนเส้นทางที่มืดมิดหรือเปล่า?”
เห้อ!
หยุนซานถอนหายใจแล้วพูดว่า “ผู้อาวุโส ทำไมคุณต้องเป็นแบบนี้ด้วย?”