บทที่ 211 ฆาตกรรมบนท้องถนน

ในค่ำคืนนี้

รถเฟอร์รารีขับมาความเร็ว

ก่อนที่จะถึงทางขึ้นทางหลวง จุจุเยี่ยชิวก็หยุดรถ

“คุณหยุดทำไม?”ฉีหลินที่นั่งอยู่ข้างคนขับถาม

“มาฉันช่วยคุณทำแผล”เยี่ยชิวพูด

“ไม่เป็นไร ฉันแค่แขนหักไปข้างเดี่ยวเอง ไม่ตายง่ายๆหรอ”ฉีหลินใจแข็งมาก

“แผลของคุณเลือดไหลไม่หยุด หากปล่อยไว้แบบนี้ คุณจะตายก่อนที่เราจะไปถึงเมืองเมืองหยางเฉิง”

แผลของฉีหลินก่อนหน้านั้นเคยปฐมพยาบาลเบื้องต้นแล้ว บนแผลถูกพันด้วยผ้ากอซ ในเวลานี้ เลือดที่ไหลออกมาเปื้อนผ้ากอซไปหมดแล้ว

เมื่อเอาผ้ากอซออก เยี่ยชิวถึงกับถอนหายใจ

เยี่ยชิวมองที่แผลมีนองเลือด แค่ดูก็ดูออกว่าแขนขวานั้นไม่ได้ถูกตัดออกด้วยเครื่องผ่าตัด แต่ดูเหมือนว่ามันถูกอะไรบางอย่างกัด โดยมีรอยฟันขนาดใหญ่เท่านิ้ว

ไม่เพียงเท่านั้น มีสีม่วงอ่อนหลายชั้นตามขอบแผล ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นพิษ

โชคดีที่สารพิษไม่รุนแรง โชคดีที่ไม่รุกรานเข้าไปในสายเลือดของฉีหลิน ไม่เช่นนั้นเขาคงตายไปนานแล้ว

“แขนของคุณถูกอะไรกัดกันแน่?”เยี่ยชิวถาม

“ราชางูมันเลี้ยงงูเหลือมไว้ แขนของฉันถูกงูของมันกัด”ฉีหลินพูด

เยี่ยชิวถอนหายใจเล็กน้อย:"ถ้าฉันอยู่เคียงข้างคุณในเวลานั้น ฉันสามารถช่วยต่อแขนของคุณได้"

ฉีหลินไม่เชื่อคำพูดของเยี่ยชิว และถามกลับ"ฝีมือการรักษาของคุณเก่งขนาดนี้เลยเหรอ?"

เยี่ยชิวไม่พูดอะไร หยิบเข็มออกมาสองอัน แล้วแทงไปที่บาดแผลของฉีหลิน

จากนั้นก็เห็นเลือดสีดำไหลออกมาจากบาดแผล

“งูหลามที่กัดคุณนั้นมีพิษ แต่โชคดีที่พิษนั้นไม่รุนแรงนัก จึงช่วยชีวิตคุณได้”

ผ่านไปประมาณสองนาที

สีเลือดก็กลายเป็นสีแดงสด

กำจัดพิษเสร็จสิ้น

จากนั้นเยี่ยชิวก็หยิบเข็มออกมาอีกสามเข็ม แทงเข้าไปอีกครั้ง จากนั้นร่ายมนต์สะกดอีกครั้ง

ทันใดนั้น ฉีหลินก็เห็นบาดแผลของเขาหายอย่างรวดเร็ว

นี้……

สีหน้าของฉีหลินก็เปลี่ยนไป

เขาคาดไม่ถึงว่า ฝีมือทางการแพทย์ของเยี่ยชิวจะเก่งได้ขนาดนี้ สามารถเห็นผลได้ในทันที

ถ้าไม่ได้เห็นกับตาตัวเองก็คงไม่เชื่อ

เยี่ยชิวพูดเบาๆ:"นี่มันแค่จิ๊บๆ เป็นเพียงเคล็ดลับเล็กๆน้อยๆ"

เคล็ดลับเล็กๆน้อยๆ?โกหกใคร?

ฉีหลินเต็มไปด้วยความมั่นใจในฝีมือทางการแพทย์ของเยี่ยชิว พูดว่า"ฉันเชื่อคุณ ถ้าคุณไปถึงเมืองหยางเฉิง ไท้เจี่ยนก็จะไม่เป็นอะไร"

“คนมีโชคย่อมมีชะตากรรมเป็นของตัวเอง ไท้เจี่ยนเขาจะไม่เป็นอะไรแน่นอน”

หลังจากที่เยี่ยชิวช่วยฉีหลินทำแผลเสร็จ เขาก็สตาร์ทรถและเดินทางต่อไปยังเมืองหยางเฉิง

เวลานี้ดึกมาก บนทางหลวงมีรถน้อยมาก

“ถ้าหากฉันขับรถซิ่งตอนนี้ จะมีหน่วยงานที่เกี่ยวข้องมาหาเรื่องฉันหรือเปล่า?”จู่ๆเยี่ยชิวก็ถาม

"ไม่ครับ"ฉีหลินพูด"คุณเป็นคนของหลงเหมิน คนทั่วไปไม่กล้ามาหาเรื่องคุณ"

"รู้แล้ว"

หลังจากที่เยี่ยชิวพูดจบ เขาก็รีบเข้าเกียร์แล้วเหยียบคันเร่ง จากนั้นรถเฟอร์รารีก็รีบวิ่งออกไปราวกับลมกระโชกอย่างแรง

ฉีหลินไม่ทันได้ระวัง หัวของเขาเกือบชนกระจก เขาหันไปมอง เขาเห็นว่าความเร็วของรถไปถึงสองร้อยสี่สิบหลาแล้ว

“ให้ตายเถอะ ไอ้คนบ้า”

ฉีหลินแอบด่าในใจ แล้วรีบรัดเข็มขัดนิรภัยอย่างรวดเร็ว

“คุณพักผ่อนก่อนนะ”เยี่ยชิวพูดกับฉีหลิน

ฉีหลินตามองบนแล้วพูดว่า:"ขับรถเร็วขนาดนี้ คุณคิดว่าฉันจะหลับได้ไหม?"

“ถ้าอย่างนั้นก็หลับตาซะ”