บทที่ 2113 ราชานักปราชผู้โบยบิน

ปราชญ์ฮุ่นตุ้นถูกจื่อเทาเทียนจุนโกรธมากจนอยากจะฆ่า เพียงแค่ลงมือก็อยากจะกำจัดจื่อหยางเทียนจุนทิ้งในทันที

เธอถือขลุ่ยหยก ระเบิดพลังอันทรงพลังออกมาและโจมตีไปที่หัวของจื่อหยางเทียนจุนโดยตรง

“ผู้เฒ่าอมตะ เจ้ากล้าดียังไงมาทำให้ข้าอับอาย ข้าจะระเบิดสมองของเจ้าให้แหลกก”

ปราชญ์ฮุ่นตั้นตะโกน

อย่างไรก็ตามจื่ออันยองจุนดูเหมือนจะไม่เห็นการโจมตีจึงยืนนิ่งอยู่

“ข้ารู้ว่าข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ อย่างนั้นข้าจะไม่ขัดขืนเลย แค่รู้จักตัวเองนิดหน่อย”

ปราชญ์ฮุ่นตั้นแอบภูมิใจแต่กลับโจมตีอย่างไร้ความปรานี

"ตู้ม!"

ในมือของเธอ ขลุ่ยหยกดูเหมือนจะกลายเป็นอาวุธร้ายแรง มันตกลงไปที่หัวของจื่อเหยางทียนจุน

โดยไม่คาดคิด ในขณะที่กำลังจะชนหัวของจื่อหยางเทียนจุน ทันใดนั้น ก็หยุดอย่างแปลกประหลาด

ราวกับมองไม่เห็น มีโล่ป้องกันปกป้องจื่อหยางเทียนจุนอยู่

“ข้าไม่ได้คาดหวังว่าผู้เฒ่าอย่างเจ้า จะยังมีกลอุบายอยู่บ้าง น่าเสียดายที่เจ้าไม่สามารถจัดการกับข้าได้ด้วยกลอุบายเหล่านี้”

เมื่อปราชญ์ฮุ่นตุ้นคิดถึงสิ่งนี้ เขาก็กัดฟันสีเงินของเขา และขลุ่ยหยกในมือของเขาก็ยาวขึ้นหนึ่งร้อยฟุตเหมือนกิ่งไม้ขนาดใหญ่ ตกลงมาจากท้องฟ้าด้วยพลังอันน่าทึ่งใจ

" ผู้อาวุโสสูงสุดระวังตัวด้วย!" หยุนชานอุทาน

อย่างไรก็ตามจื่อหยางจุนจุนก็ยังคงยืนอยู่ที่นั่นโดยไม่ขยับตัว

"ตู้ม!"

ขลุ่ยหยกขนาดใหญ่ถูกทุบลง

ปราชญ์ฮุ่นตุ้นเผยรอยยิ้มบนริมฝีปากของเขา ด้วยการโจมตีอันทรงพลังเช่นนี้ แม้แต่ชายที่แข็งแกร่งระดับเดียวกันก็ไม่กล้าที่จะดูแคลนเขา

วินาทีต่อมา ใบหน้าของปราชญ์ฮุ่นตั้นก็เปลี่ยนไปทันที

“เป็นไปได้ยังไง?”

เมื่อขลุ่ยหยกยังคงอยู่ครึ่งเมตรเหนือศีรษะของจื่อหยางเทียนจุนก็ถูกปิดกั้นอีกครั้ง ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน ขลุ่ยหยกก็ไม่สามารถกดลงได้

"นี่ นี่..."

ปราชญ์ฮุ่นตุ้นเกือบจะระส่ำระสายแล้ว

ต้องรู้ว่าหลังจากที่ขลุ่ยหยกใหญ่ขึ้น เธอก็เต็มไปด้วยพลังอันแข็งแกร่งซึ่งหนักกว่าเทือกเขาขนาดมหึมา

มันหนักมาก แต่ก็ไม่สามารถทะลุการป้องกันของจื่อหยางเทียนจุนได้

“เขาใช้วิธีอะไร?”

“ผู้เป็นผู้เฒ่าอมตะคนนี้ทำได้อย่างไร”

“เฉินเป่ยโต่วบอกว่าเขากำลังจะตายไม่ใช่หรือ?”

“คนที่กำลังจะตายจะยังแข็งแกร่งเช่นนี้ได้อย่างไร”

ปราชญ์ฮุ่นตั้นมีความสงสัยในใจอย่างนับไม่ถ้วน

ในขณะนี้จื่อหยางเทียนจุนก็เงยหน้าขึ้นมองปราชญ์ฮุ่นตุ้น ก่อนจะยิ้มแล้วพูดว่า "ทุกคนในโลกนี้เรียกผู้หญิงอ่อนแอ แต่เจ้าช่างอ่อนแอจริงๆ!

อ่อนแอ?

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ผู้คนในตอนนี้ก็ดูแปลกไปเล็กน้อย

ผู้อาวุโสสูงสุด โปรดหยุดเสแสร้งได้ไหม?

ปราชญ์ฮุ่นตุ้นคือนักปราชญ์ราชามนุษย์ผู้ทรงพลัง!

ถ้าบอกว่าเธออ่อนแอ แปลว่าปราชญ์ในโลกนี้อ่อนแอไม่ใช่หรือ?

ปราชญ์ฮุ่นตั้นโกรธมากจนหน้าแดงก่ำแล้วด่าทอออกมา "ข้าจะตัดลิ้นของเจ้าออกเมื่อข้าจะฆ่าเจ้า"

“ฆ่าข้าหรือ?” จื่อหยางเทียนจุนส่ายหัวแล้วพูดว่า "เจ้าไม่เพียงแต่อ่อนแอ แต่ยังตาบอดอีกด้วย"

เมื่อคำพูดนั้นเปล่งออกไป

จื่อหยางเทียนจุนเหยียดนิ้วออกแล้วสะบัดขลุ่ยหยกขนาดใหญ่เหนือหัวของเขา

"เมื่อไร!"

เสียงทองแตกและหินแตกดังขึ้น

ชั่วครู่ต่อมา ปราชญ์ฮุ่นตุนก็บินถอยหลังราวกับถูกฟ้าผ่า

"อะไร?"