บทที่ 2158 ที่มาของกระเป๋าเฉียนคุน

“โอกาส?”

เยี่ยชิวและนางฟ้าไป๋ฮวาสบตากัน ดวงตาของพวกเขาสอดส่องไปรอบๆ แต่ไม่พบสิ่งใดที่ดูเหมือนโอกาสเลย

“พวกคุณตามฉันมา”

หลังจากพูดเช่นนี้ จื่อหยางเทียนจุนก็พาพวกเขาทั้งสองไปข้างหน้าเป็นระยะทางไกล และในที่สุดก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าโต๊ะหิน

โต๊ะหินนี้กลม ใหญ่เป็นพิเศษ ใหญ่กว่าโต๊ะกลมที่ใหญ่ที่สุดในโรงแรมแห่งหนึ่งของโลกมนุษย์เสียอีก หากผู้คนรับประทานอาหารรอบๆ โต๊ะนี้ ก็สามารถรองรับได้หนึ่งหรือสองร้อยคนอย่างสบายๆ

บนโต๊ะมีแผนที่กลุ่มดาวทั้งยี่สิบแปดกลุ่มสลักไว้

จื่อหยางเทียนจุนชี้ไปที่โต๊ะนั้น

ทันใดนั้น แผนที่กลุ่มดาวก็สว่างขึ้น โดยมีดวงดาวยี่สิบแปดดวงระยิบระยับด้วยแสงสีขาว

“ถอยไป”

หลังจากพูดเช่นนี้ จื่อหยางเทียนจุนก็พาเยี่ยชิวและนางฟ้าไป๋ฮวาถอยไปสิบก้าว

สามวินาทีต่อมา

“บูม! ปัง!”

แรงสั่นสะเทือนใต้เท้า และในทันใดนั้น โต๊ะหินก็แยกออกเป็นสองส่วน เผยให้เห็นหลุมบนพื้นดิน

“ไป!”

หลังจากพูดเช่นนี้ จื่อหยางเทียนจุนก็กระโดดลงไปในหลุม

เยี่ยชิวจับมือของนางฟ้าไป๋ฮวา แล้วตามกระโดดลงไปด้วย

หลุมนั้นลึกประมาณร้อยฟุต และเมื่อลงมาถึง ก็พบว่าตัวเองอยู่ในทางเดินที่สูงกว่าสามเมตร

พื้นดินของทางเดินปูด้วยวิญญาณหยกคุณภาพเยี่ยม ผนังทั้งสองข้างฝังด้วยอัญมณีหลากสี เปล่งประกายสว่างไสว ส่องสว่างทางเดินราวกับว่าเป็นเวลากลางวัน

ทางเดินดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด

“อาจารย์ สถานที่นี้คืออะไร?” เยี่ยชิวอดไม่ได้ที่จะถาม

จื่อหยางเทียนจุนตอบว่า “นี่คือห้องเก็บสมบัติที่แท้จริงของสำนักปู่เทียน”

นางฟ้าไป๋ฮวาพูดด้วยความสับสน “ห้องเก็บสมบัติด้านนอกเป็นของปลอมหรือเปล่า?”

“มันเป็นจริง” จื่อหยางเทียนจุนกล่าว แต่แล้วก็เสริมว่า “อย่างไรก็ตาม ห้องเก็บสมบัติด้านนอกมีเพียงหินวิญญาณ สมุนไพรวิญญาณ และอาวุธเทพเท่านั้น ซึ่งเป็นสิ่งของธรรมดา สิ่งของดีๆ ซ่อนอยู่ที่นี่”

หัวใจของนางฟ้าไป๋ฮวาสั่นสะท้าน: “อาจมีอาวุธจักรพรรดิอยู่?”

“คุณคิดว่าอาวุธจักรพรรดิมีอยู่ทั่วไปเหมือนกะหล่ำปลีที่พบได้ทุกที่เหรอ?” จื่อหยางเทียนจุนตอบ “แม้ว่าห้องเก็บสมบัติแห่งนี้จะพิเศษ แต่ก็ไม่มีอาวุธจักรพรรดิอยู่เลย”

เยี่ยชิวอดไม่ได้ที่จะถาม “อาจารย์ ท่านรู้ได้อย่างไรว่าสำนักปู่เทียนซ่อนสิ่งของดีๆ ไว้ที่นี่?”

“แน่นอน วิญญาณอาวุธบอกฉัน” จื่อหยางเทียนจุนหัวเราะเบาๆ และพูดว่า “สิ่งของที่นี่จะมีประโยชน์กับคุณทั้งสอง”

หลังจากพูดจบ เขาก็พาพวกเขาทั้งสองเดินต่อไปตามทางเดิน

หลังจากนั้นไม่นาน

ประตูหินหนักก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าพวกเขา

ประตูหินนั้นถูกปกคลุมไปด้วยอักษรรูน

“มีค่ายกลบนประตู” จื่อหยางเทียนจุนกล่าว

นางฟ้าไป๋ฮวาแนะนำว่า “เราควรเรียกอมตะชางเหม่ย เขาเชี่ยวชาญเรื่องค่ายกล”

“ไม่จำเป็น” จื่อหยางเทียนจุนกล่าว จากนั้นก็ชี้ไปที่ประตู

วูบ!

พลังดาบฟาดใส่ประตูหิน ประตูก็แตกกระจายพร้อมเสียงดัง “บึ้ม ปัง” ส่งผลให้ฝุ่นฟุ้งกระจาย

นางฟ้าไป๋ฮวาหัวเราะคิกคักด้วยความไม่เชื่อและพูดว่า “ฉันเกือบลืมไปแล้ว ผู้อาวุโสมีพลังเทียบจักรพรรดิ์ การจัดวางเพียงอย่างเดียวจะหยุดคุณได้อย่างไร?”

หลังจากประตูหินแตก ห้องหินก็ปรากฏขึ้น

ห้องนั้นว่างเปล่า ยกเว้นแท่นสูงกว่าหนึ่งเมตร ทำจากวิญญาณหยก ตรงกลาง บนแท่นนั้นมีกล่องไม้สี่เหลี่ยมวางอยู่

เยี่ยชิวและนางฟ้าไป๋ฮวาจ้องไปที่กล่องไม้ทันที

พวกเขามีสัญชาตญาณที่แข็งแกร่งว่ามีของมีค่าอยู่ในกล่อง

จื่อหยางเทียนจุนวางมือขวาบนกล่อง ทันใดนั้น แสงที่แหลมคมก็พุ่งออกมาจากกล่อง เฉือนไปที่หลังมือของจื่อหยางเทียนจุน