บทที่ 2164 ภายในร้อยปีต้องบรรลุเซียนจักรพรรดิให้ได้

เยี่ยชิวมองดูเงาร่างที่เลือนรางบนแท่นวิถีด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย ความคิดมากมายผุดขึ้นในใจ

บุคคลนี้เป็นใคร?

ทำไมถึงอยู่ในพื้นที่ภายในของศิลาศิลาซ่อมนภา?

แล้วทำไมถึงดึงจิตรับรู้ของข้ามาที่นี่?

หรือว่า ศิลาซ่อมนภานี้เป็นศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ และเงาร่างนั้นคือวิญญาณวัตถุ?

ขณะที่เยี่ยชิวกำลังคาดเดา เงาร่างนั้นก็เอ่ยปากพูดขึ้น

“เยี่ยชิว เจ้าก็มาถึงเสียที!”

ได้ยินดังนั้น เยี่ยชิวก็สะดุ้งใจ

เหตุใดบุคคลนี้ถึงรู้ชื่อของข้า?

ยิ่งไปกว่านั้น จากคำพูดเหมือนเขารู้อยู่แล้วว่าข้าจะมา?

เยี่ยชิวรีบโค้งคำนับด้วยความสุภาพ กล่าวว่า “ศิษย์ผู้น้อยเยี่ยชิว ขอคารวะผู้อาวุโส ขอกล้าถามชื่อของท่านผู้อาวุโสได้หรือไม่?”

เงาร่างนั้นตอบว่า “ชื่อของข้า เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้ คาดไม่ถึงเลยว่าข้าจะรอเจ้ามานานเพียงนี้”

เยี่ยชิวถามว่า “ท่านผู้อาวุโสรอข้าหรือ?”

“ใช่แล้ว ข้ารอเจ้ามาเกือบล้านปี” คำพูดของเงาร่างนั้นทำให้เยี่ยชิวตกตะลึง

“ไม่ทราบว่าท่านผู้อาวุโสรอข้าที่นี่เพื่อ...”

เยี่ยชิวยังพูดไม่ทันจบ เงาร่างนั้นกล่าวว่า “แม้ว่าเจ้าจะสร้างร่างอมตะสำเร็จ และฝึกฝนจนมีเก้ายอดปราณ แต่แม้เจ้าจะผ่านการทดสอบฟ้าประทาน เจ้าก็เพียงเข้าสู่ขั้นเทพระดับบรรลุได้แค่เริ่มต้น”

“การฝึกฝนของเจ้าช้าเกินไป”

อะไรนะ แบบนี้ยังเรียกว่าช้าอีกหรือ?

เยี่ยชิวรู้สึกขัดใจในใจ คิดเงียบๆ ว่า “ข้าฝึกฝนเพียงไม่นาน ก็มีระดับเช่นนี้ ข้าต้องเป็นอัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะ!”

เงาร่างนั้นเปลี่ยนน้ำเสียง “จริงๆ แล้ว ความเร็วในการฝึกฝนของเจ้านั้นใช้ได้”

“ตามความเร็วในการฝึกฝนของเจ้า พันปีก็ควรจะสามารถบรรลุเป็นจักรพรรดิเซียนได้”

“เพียงแต่ว่า เวลาไม่รอใคร”

“เยี่ยชิว เจ้าเหลือเวลาไม่มากแล้ว เจ้าต้องบรรลุเป็นจักรพรรดิเซียนให้ได้ภายในร้อยปี!”

เยี่ยชิวเต็มไปด้วยความตกตะลึง ถึงขั้นคิดว่าตนเองฟังผิด แม้เขาจะมั่นใจในการบรรลุจักรพรรดิเซียน แต่หากพูดว่าต้องทำได้ภายในร้อยปี นี่แทบเป็นไปไม่ได้เลย

ตั้งแต่โบราณกาล ไม่เคยมีข่าวว่าจักรพรรดิองค์ใดใช้เวลาเพียงร้อยปีในการบรรลุเป็นจักรพรรดิเซียน

เยี่ยชิวถามว่า “ท่านผู้อาวุโส ข้าไม่ได้ฟังผิดใช่หรือ ท่านบอกว่าภายในร้อยปีหรือ?”

“เจ้าไม่ได้ฟังผิด ใช่แล้ว ภายในร้อยปี” เงาร่างนั้นกล่าว “เจ้ามีเวลาเพียงร้อยปี หากเจ้าไม่สามารถบรรลุเป็นจักรพรรดิเซียนได้ เจ้าจะต้องตายอย่างแน่นอน”

“ไม่ใช่แค่เจ้า แม้แต่ญาติและเพื่อนของเจ้าก็จะต้องตายด้วย”

“ยิ่งกว่านั้น ผู้ฝึกเซียนทั่วทั้งโลกแห่งการฝึกเซียนจะต้องตาย หรือไม่ก็กลายเป็นทาส มีชีวิตที่ยิ่งกว่าตายเสียอีก”

เยี่ยชิวเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ รีบถามว่า “ท่านผู้อาวุโส หรือว่าหลังจากร้อยปี เผ่าเทพจะมาปรากฏในโลกแห่งการฝึกเซียน?”

“ใช่แล้ว” เงาร่างนั้นกล่าว

เมื่อได้รับคำตอบที่ยืนยัน ในใจเยี่ยชิวรู้สึกหนักอึ้ง

เผ่าเทพ... นั่นคือภูเขาสูงที่เหล่าผู้ฝึกเซียนไม่สามารถข้ามได้ แม้แต่ราชาปีศาจและราชามังกรผู้แข็งแกร่งจากยุคโบราณก็ยังพ่ายแพ้และตายด้วยน้ำมือของเผ่าเทพ เห็นได้ชัดว่าเผ่าเทพนั้นน่ากลัวเพียงใด

อย่างไรก็ตาม คำพูดต่อมาของเงาร่างนั้นทำให้เยี่ยชิวรู้สึกกดดันมากยิ่งขึ้น

“ภายในร้อยปี เจ้าไม่เพียงต้องบรรลุเป็นจักรพรรดิเซียนเท่านั้น แต่ยังต้องรวบรวมพลังแห่งกฎสวรรค์ทั้งห้าภพให้ครบ หากไม่เช่นนั้น เจ้าจะไม่มีความสามารถพอที่จะต่อกรกับเผ่าเทพได้”

“ข้าอยู่ที่นี่เพื่อสองสิ่ง หนึ่งคือปกป้องศิลาซ่อมนภา และสองคือรอเจ้า”

“ศิลาซ่อมนภาก้อนนี้มาจากนอกฟากฟ้า มีคนสั่งให้ข้าอยู่ที่นี่เพื่อรอเจ้าและมอบมันให้กับเจ้า”

“ศิลาซ่อมนภานี้ไม่เพียงแต่เต็มไปด้วยพลังวิญญาณอันมหาศาลเท่านั้น แต่ยังมีสรรพคุณอันล้ำเลิศอื่นๆ ซึ่งเจ้าต้องศึกษาเองในภายหลัง”

“ตอนนี้ ภารกิจของข้าเสร็จสิ้นแล้ว ถึงเวลาที่ข้าต้องจากไป”

“เยี่ยชิว เจ้าต้องรู้ไว้ว่า ชะตากรรมของเจ้าผูกพันกับชะตากรรมของโลกแห่งการฝึกเซียนทั้งหมด เพื่อเจ้าเอง เพื่อโลกฝึกเซียน และเพื่อผู้คนที่ช่วยเหลือเจ้า เจ้าต้องพยายามฝึกฝนตนเองให้มากขึ้น”