บทที่ 2165 ร่างหงส์อันน่าสะพรึงกลัว

เยี่ยชิวเห็นใบหน้าของจื่อหยางเทียนจุนแสดงความเคร่งขรึม ก็แสดงท่าทีจริงจังถามว่า: "ท่านอาจารย์ ท่านอยากพูดอะไรกับข้าหรือ?"

จื่อหยางเทียนจุนตอบ: "ข้าอยากพูดเรื่องเกี่ยวกับการฝึกตน เจ้าได้สร้างแก่นหยวนอิงทั้งเก้าแล้ว เพียงแค่ผ่านสวรรค์ลงโทษไปได้ เจ้าก็จะสามารถทะลวงเข้าสู่ขั้นเทพระดับบรรลุได้"

"เจ้าคงรู้ดีว่าขั้นหยวนอิงนั้นเน้นฝึกแก่นหยวนอิง ส่วนขั้นเทพระดับบรรลุ เน้นฝึกแก่นวิญญาณ"

"ข้าต้องการเตือนเจ้าไว้ว่า อย่าเพิ่งเร่งรีบผ่านการลงโทษของสวรรค์ตอนนี้"

"รอจนกว่าเจ้าจะฝึกตนจนสร้างแก่นหยวนอิงครบสิบแล้วค่อยผ่านการลงโทษ"

เยี่ยชิวที่เดิมทีคิดว่าจื่อหยางเทียนจุนจะพูดเรื่องสำคัญอะไร กลับพบว่าสิ่งที่ผู้อาวุโสกำลังบอกเขานั้น เป็นสิ่งที่พี่สาวลึกลับในโลงศพทองคำเคยบอกเขามาก่อนแล้ว

ถึงกระนั้น เขาก็พยักหน้ารับและกล่าวว่า: "ขอบคุณท่านอาจารย์ที่เตือน ข้าก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน รอให้ฝึกขั้นหยวนอิงจนถึงที่สุดแล้วค่อยผ่านการลงโทษ"

จื่อหยางเทียนจุนพูดต่อ: "ถ้าเป็นคนอื่น คงรีบเร่งยกระดับขั้นโดยไม่ลังเล และรีบร้อนผ่านการลงโทษของสวรรค์ แต่ในเมื่อเจ้าคิดได้เช่นนี้ แสดงว่าเจ้าพร้อมแล้ว"

"ซึ่งหมายความว่า หลังจากนี้ ทุกขั้นที่เจ้าฝึกต้องไปให้ถึงที่สุด"

"นี่คือเส้นทางที่ยากลำบากมาก!"

"เยี่ยชิว ไม่ว่าจะพบเจอความยากลำบากใดในอนาคต ข้าหวังว่าเจ้าจะอดทนและยืนหยัด เส้นทางสายนี้ หากเจ้าเดินผ่านไปได้ เจ้าจะสามารถยิ่งใหญ่เหนือกาลเวลา"

"ครับ"เยี่ยชิวพยักหน้าอย่างหนักแน่น

จื่อหยางเทียนจุนกล่าวต่อ: "ข้าอายุมากกว่าเจ้าและฝึกตนมาหลายปี ข้าจึงมีความเข้าใจบางอย่างเกี่ยวกับการฝึกตน"

"ข้ามีความคิดหนึ่ง ซึ่งเจ้าอาจลองดู เผื่อว่าจะทำให้เจ้าแข็งแกร่งขึ้น"

เยี่ยชิวรีบตอบ: "ท่านอาจารย์โปรดชี้แนะ"

จื่อหยางเทียนจุนกล่าวว่า:"ขั้นหยวนอิงในระดับสูงสุดคือการสร้างแก่นหยวนอิงสิบดวง เมื่อเจ้าฝึกจนได้แก่นหยวนทารกสิบดวงแล้ว เจ้าสามารถลองรวมแก่นทั้งสิบให้กลายเป็นหนึ่งเดียวได้"

"เต๋าก่อกำเนิดหนึ่ง หนึ่งให้กำเนิดสอง สองให้กำเนิดสาม สามให้กำเนิดสรรพสิ่ง"

"เต๋าคือรากฐานของทุกสิ่ง และหนึ่งคือต้นกำเนิดของทุกสรรพสิ่ง หากเจ้าทำได้สำเร็จ บางทีเจ้าอาจจะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น"

"แน่นอน นี่เป็นเพียงสมมติฐานของข้า เพราะข้าไม่เคยลองทำมาก่อน ดังนั้นจะสำเร็จหรือไม่ ข้าเองก็ไม่แน่ใจ เจ้าอาจลองพยายามดู"

เยี่ยชิวกล่าวด้วยความซาบซึ้ง:"ขอบคุณท่านอาจารย์ที่ชี้แนะ รอให้ข้าฝึกขั้นหยวนอิงจนถึงที่สุดแล้ว ข้าจะลองตามแนวทางของท่านดู"

"ลองดูก็ได้ แต่อย่าประมาทจนเกิดการแว้งกัด" จื่อหยางเทียนจุนกล่าวพลางมองไปรอบ ๆ: "ที่เก็บสมบัติแห่งนี้เราเดินมาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว ออกไปกันเถอะ"

"ได้" เยี่ยชิวตอบพลางเดินตามจื่อหยางเทียนจุนออกไป

เมื่อพวกเขากลับมายังถ้ำ นางฟ้าไป๋ฮวาที่นั่งขัดสมาธิฝึกตนอยู่ก็หยุดฝึกและลืมตาขึ้น

"เยี่ยชิว! ผู้อาวุโส!"

นางฟ้าไป๋ฮวาลุกขึ้นยืน และทันใดนั้น กระแสพลังอันแข็งแกร่งก็แผ่ขยายออกมาจากตัวนาง จนเยี่ยชิวรู้สึกกดดันเล็กน้อย

เยี่ยชิวจ้องมองนางสองสามครั้งแล้วถามว่า: "เย่ว์เอ้อร์ เจ้าทะลวงขั้นแล้วหรือ?"

นางฟ้าไป๋ฮวาพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม:"ใช่แล้ว"

จื่อหยางเทียนจุนกล่าวว่า:"สมกับเป็นร่างหงส์ ความเข้าใจยอดเยี่ยมจริงๆ คาดไม่ถึงว่าในเวลาไม่นาน เจ้าก็ก้าวขาข้างหนึ่งเข้าสู่ประตูปราชญ์แล้ว"

"อะไรนะ?" เยี่ยชิวอุทานด้วยความตกใจ การก้าวเข้าสู่ประตูปราชญ์หมายความว่าเย่ว์เอ้อร์มีพลังในระดับสุดยอดขั้นทงเสินแล้วหรือ?

นี่มัน…

ความเร็วในการฝึกตนของนางเร็วเกินไป!

ความเข้าใจของนางยอดเยี่ยมเกินไป!

นางฟ้าไป๋ฮวายิ้มและพูดว่า: "ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณท่านผู้อาวุโส หากไม่ได้ท่านมอบเมล็ดบัวแห่งแก่นโลกให้ ข้าก็คงไม่สามารถบรรลุได้เร็วเช่นนี้"

"ขอบคุณท่านผู้อาวุโสเป็นอย่างมาก"

"ความเมตตาของท่าน ข้าจื่อเยว่จะจดจำไปตลอดชีวิต"

เมื่อกล่าวจบ นางฟ้าไป๋ฮวาก็ค้อมตัวแสดงความเคารพอย่างนอบน้อมต่อจื่อหยางเทียนจุน

จื่อหยางเทียนจุนยิ้มพลางพูดว่า: "ต่อไปนี้ อย่าเรียกข้าว่าผู้อาวุโสอีกเลย เรียกข้าว่าท่านอาจารย์เหมือนที่เยี่ยชิวเรียกเถิด!พูดตามตรง ข้าเองก็คาดไม่ถึงว่าเจ้าจะพัฒนาได้รวดเร็วถึงเพียงนี้ ดูเหมือนว่าไม่นานเจ้าก็คงจะบรรลุสู่ขั้นชำระบริสุทธิ์ได้แล้ว"

"แต่การบำเพ็ญเพียรเป็นเรื่องหนึ่ง ภารกิจสำคัญก็อย่าได้ลืมเช่นกัน"