บทที่ 2190 กล่องดาบหวู่ซวง

เยี่ยชิวรู้สึกตกตะลึงในใจ

“ดาบเทพ? หมายความว่า ดาบเล่มนี้เป็นเทพศาสตรางั้นหรือ?” เยี่ยชิวถาม

“ถูกต้องแล้ว” จื่อหยางเจินเหรินพูด :“ได้ยินมาว่า ดาบเล่มนี้ถูกหลอมขึ้นโดยปรมาจารย์หลอมอาวุธแห่งโลกฝึกเซียนในยุคโบราณ วันที่ดาบเทพหลอมเสร็จสมบูรณ์ เกิดปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติทั่วฟ้าดิน จนกระทั่งสวรรค์ลงโทษก็ตามมา”

“เมื่อสองราชวงศ์ใหญ่แห่งจงโจวได้ยินข่าว ต่างก็ปรารถนาดาบเล่มนี้ จักรพรรดิของทั้งสองราชวงศ์ถึงกับนำเหล่าผู้มีฝีมือสูงไปยังพื้นที่เทพไท่ชูเพื่อแย่งชิง”

“แต่สุดท้าย ปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักในพื้นที่เทพไท่ชูใช้ดาบเล่มนี้สังหารจักรพรรดิทั้งสองและเหล่าผู้มีฝีมือสูงนับไม่ถ้วนจากจงโจว ใช้เลือดของพวกเขาเปิดคมให้กับดาบเล่มนี้ ชื่อของดาบจึงเลื่องลือไปทั่วโลก”

“หลังจากนั้น ปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งพื้นที่เทพไท่ซูก็ไม่เคยใช้ดาบเล่มนี้อีกเลย และดูเหมือนว่าดาบเล่มนี้กำลังจะเผยคมอีกครั้งในมือของหวู่ซวง”

จื่อหยางเทียนจุนยิ้มพลางพูด : “ทีแรกคิดว่า หวู่ซวงคงจะได้ดาบเพียงสี่หรือห้าเล่มเท่านั้น คาดไม่ถึงว่าเขาจะได้มาถึงเก้าเล่ม เป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายจริงๆ ครั้งนี้หวู่ซวงได้กำไรมากมาย”

ยังไม่ทันพูดจบ

"จ๊า!"

เสียงดาบกรีดร้องดังขึ้นจากร่างของเยี่ยหวู่ซวง ทันใดนั้น ร่างของเขาเปล่งพลังแห่งดาบออกมานับไม่ถ้วน

พลังแห่งดาบเหล่านั้นหมุนวนอยู่รอบร่างของเยี่ยหวู่ซวง ทำให้เขาดูราวกับเป็นดาบเทพที่เปี่ยมไปด้วยความแหลมคมไร้ที่สิ้นสุด

จื่อหยางเทียนจุนตาสว่างวาบ :“ข้าเดาไม่ผิดจริงๆ หวู่ซวงได้อะไรไม่น้อย เขาสร้างดาบสวรรค์ขึ้นในร่างของเขา”

“นับจากนี้ หวู่ซวงจะเข้าใจวิถีดาบได้เร็วขึ้น ดูท่าคงอีกไม่นาน เขาจะก้าวเข้าสู่วิถีดาบที่แท้จริงของตัวเอง”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เยี่ยชิวนึกถึงพลังแห่งดาบที่พ่อของเขาสร้างขึ้นเอง

“ไม่รู้เหมือนกันว่าในอนาคต พลังแห่งดาบของหวู่ซวงจะถูกพ่อฝึกตนไปถึงระดับไหน”

เมื่อนึกถึงตรงนี้ เยี่ยชิวก็รู้สึกตื่นเต้น

เพราะยิ่งเยี่ยหวู่ซวงแข็งแกร่งขึ้นเท่าไร ก็ยิ่งเป็นประโยชน์ต่อเขาเท่านั้น

ทันใดนั้น เยี่ยชิวก็นึกถึงเรื่องหนึ่ง

“ท่านอาจารย์ ข้ามีเรื่องอยากถามท่าน…”

ยังพูดไม่ทันจบ พลันเกิดพลังอันมหาศาลแผ่กระจายออกมา มันกดทับเยี่ยชิวจนหายใจลำบาก ไม่อาจเปล่งเสียงได้

“เกิดอะไรขึ้น?”

เยี่ยชิวตกใจ แต่ในตอนนั้นเอง จื่อหยางเทียนจุนสะบัดมือขวา สร้างเกราะป้องกันครอบตัวเยี่ยชิวไว้ พลังมหาศาลนั้นถูกสกัดกั้นไว้ภายนอก ทันทีที่เกราะป้องกันปรากฏ เยี่ยชิวก็หายใจสะดวก รู้สึกเบาสบายขึ้นทันที

“หวู่ซวงแข็งแกร่งขึ้นมาก” จื่อหยางเทียนจุนยิ้มสดใส

เยี่ยชิวเงยหน้ามอง เห็นร่างของเยี่ยหวู่ซวงเปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์สว่างไสว พลังแห่งดาบนับสามพันสายหมุนวนรอบกายของหวู่ซวง พร้อมกับพลังเลือดที่พลุ่งพล่าน

จื่อหยางเทียนจุนพูด : “ตอนนี้พลังต่อสู้ของหวู่ซวงถึงระดับนักบุญใหญ่แล้ว แม้แต่หยุนซานก็อาจไม่ใช่คู่แข่งของหวู่ซวง”

“เพียงแค่รอจังหวะที่เหมาะสม เขาจะก้าวข้ามการลงโทษของสวรรค์ และกลายเป็นนักบุญใหญ่ที่แท้จริง”

“ข้าเคยพบผู้มีพรสวรรค์มามากมาย แต่ที่ทำให้ข้าตกตะลึงได้จริงๆ ก็มีเพียงเจ้าสองพ่อลูกเท่านั้น”

“ว่าแต่ เยี่ยชิว เจ้าจะถามอะไรข้าหรือ?”

“ท่านอาจารย์ ข้าต้องการถามว่า…” เยี่ยชิวเพิ่งเริ่มพูด ทันใดนั้น เยี่ยหวู่ซวงลืมตาขึ้นและลุกขึ้นยืน

ในชั่วพริบตา พลังแห่งดาบทั้งหมดหายวับไป เหลือเพียงแปดดาบราชันที่ยังคงลอยอยู่เหนือศีรษะของเยี่ยหวู่ซวง

“เก็บ!”

เยี่ยหวู่ซวงเอ่ยเบาๆ แปดดาบราชันกลับเข้าสู่กล่องดาบทันที จากนั้นเขายื่นมือออกไปจับกล่องดาบไว้