บทที่ 2191 ถูกโจมตี!

"ฉึก!"

ร่างเงาที่แทบจะโปร่งใสปรากฏขึ้นข้างกายของเยี่ยหวู่ซวงอย่างไร้สัญญาณเตือน มือถือดาบยาวแทงเข้าใส่หัวใจของเยี่ยหวู่ซวง

มันเกิดขึ้นกะทันหันเหลือเกิน

เมื่อเยี่ยหวู่ซวงรู้สึกถึงจิตสังหาร คมดาบก็อยู่ห่างจากหัวใจของเขาไม่ถึงหนึ่งนิ้ว พลังแห่งดาบอันเยือกเย็นได้แทรกซึมเข้าผิวหนัง ทำให้เลือดแข็งตัว

ในช่วงเวลาคับขัน

"โครม!"

เยี่ยหวู่ซวงซัดหมัดออกไป ชนเข้ากับคมดาบอย่างรวดเร็ว แต่หัวใจของเขาก็ถูกแทงเป็นแผลน่ากลัว ทันใดนั้น ดอกเลือดสีแดงสดก็ผุดขึ้นบนเสื้อสีขาว

งดงามและแสบตา

"เพล้ง!"

ในตอนนั้นเอง ประกายเย็นเยียบอีกสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้น

หล่าวอวี่ร่างผอมเล็กปรากฏกายออกมาจากความว่างเปล่า คนและดาบรวมเป็นหนึ่ง คมดาบพุ่งตรงไปที่หว่างคิ้วของเยี่ยหวู่ซวง

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเหลือเกิน

แม้เยี่ยหวู่ซวงจะตอบสนองได้เร็ว แต่ก็ไม่อาจหลบพ้น

"พ่อ ระวัง!" เยี่ยชิวตะโกนเสียงดัง เสียงสั่นสะเทือนไปทั่วขุนเขา แต่เขาก็ไม่อาจช่วยเยี่ยหวู่ซวงได้

เพราะการโจมตีของหล่าวอวี่นั้นทั้งโหดร้ายและรุนแรง

"ฉึก!"

คมดาบเปล่งประกายเย็นเยียบ หว่างคิ้วของเยี่ยหวู่ซวงถูกพลังแห่งดาบกรีดเป็นแผล เลือดไหลออกมา

ในยามคับขัน

เยี่ยหวู่ซวงพุ่งตัวย่อลงทันที หวังจะหลบคมดาบ แต่ใครจะรู้ ดาบในมือของหล่าวอวี่ก็พลันกดต่ำลงมา แทงตรงเข้าใส่ศีรษะของเขา

หากโดนแทงเข้าครั้งนี้ เยี่ยหวู่ซวงต้องตายแน่นอน

"ฉึก!"

เยี่ยหวู่ซวงรีบใช้วิชาตัวเบา กลายเป็นสายแสง ถอยหลังไป

แต่ในตอนนั้นเอง ร่างเงาที่โจมตีเขาก่อนหน้านี้ก็แทงดาบเข้ามา ดุจเหยี่ยวโฉบท้องฟ้า คมดาบพุ่งตรงไปที่ท้ายทอยของเยี่ยหวู่ซวง

สองคนโจมตีเยี่ยหวู่ซวงพร้อมกันทั้งหน้าและหลัง ประสานกันอย่างไร้ที่ติ

วิธีการลอบสังหารเช่นนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวนัก หากเป็นคนอื่นคงหลบไม่พ้นแม้แต่การโจมตีครั้งเดียว

"ฮึ!"

เยี่ยหวู่ซวงแค่นเสียงเย็นชา กล่องดาบหวู่ซวงปรากฏขึ้นกลางอากาศ ขวางอยู่ตรงหน้า ช่วยป้องกันการโจมตีอันน่าตะลึง

"เพล้ง!"

กล่องดาบหวู่ซวงถูกคมดาบในมือหล่าวอวี่ฟาดจนเกิดประกายไฟกระเด็น แต่ไม่มีร่องรอยความเสียหายใดๆ แข็งแกร่งยิ่งนัก

พร้อมกันนั้น...​​​​​​​​​​​​​​​​

"ดัชนีเมฆานุ่ม!" เยี่ยหวู่ซวงตะโกนเสียงทุ้ม แสงสีเงินสายหนึ่งพุ่งออกมาจากกล่องดาบหวู่ซวง พันรอบศีรษะเขา และพันรัดดาบยาวในมือของเงาร่างนั้นทันที

"ฉัวะ!"

ในชั่วขณะถัดมา เยี่ยหวู่ซวงชักดาบหลงหยวนเจ็ดดาวออกจากหลัง แล้วพุ่งเข้าโจมตีทันที

ไม่ว่าจะในโลกมนุษย์หรือในโลกฝึกเซียน เยี่ยหวู่ซวงไม่เคยถูกลอบสังหารเช่นนี้มาก่อน หากไม่ใช่เพราะปฏิกิริยาที่รวดเร็วของเขาและความช่วยเหลือจากกล่องดาบหวู่ซวง เขาอาจถูกแทงทะลุศีรษะไปแล้ว

ดังนั้น เขาจึงไม่คิดจะให้โอกาสรอดชีวิตแก่คนที่มาลอบโจมตีเขา

"กล้าวางแผนเล่นงานข้า ช่างเบื่อชีวิตเสียจริง"

ขณะที่เยี่ยหวู่ซวงพูด เจตจำนงฆ่าแผ่ซ่านจากร่างอย่างรุนแรง ดาบหลงหยวนเจ็ดดาวในมือฟันใส่เงาร่างนั้นอย่างดุดัน

เงาร่างนั้นยกดาบขึ้นต้านทันที

"เพล้ง!"

คมดาบปะทะกัน เสียงดังสะเทือนไปทั่วปฐพี พลังแห่งดาบพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าเป็นสาย แสงเจิดจ้า

เงาร่างนั้นกระเด็นถอยหลัง พร้อมกันนั้นหล่าวอวี่นั่นก็ถอยหลังออกไปด้วย ร่างเต๋าทั้งสองหายวับไปจากที่เดิม ราวกับไม่เคยปรากฏตัวที่นี่

"มือสังหาร?" เยี่ยชิวตกใจ

ตอนที่เขาอยู่ในโลกมนุษย์ เคยปะทะกับมือสังหารระดับสูงในอันดับมือสังหารโลก เมื่อลอบสังหารล้มเหลว ก็ถอยทันทีโดยไม่ลังเล นี่คือวิธีการของมือสังหาร

"ทำร้ายข้าแล้วจะหนี? ฝันไปเถอะ!"