บทที่ 2247 คนเรา ไม่ควรพูดมากเกินไป

เสียงกรีดร้องของคางคกทองคำดังไม่หยุด

ทุกคนไม่อาจทนดูต่อไปได้

เห็นได้ชัดว่าเยี่ยหวู่ซวงกำลังโจมตีคางคกทองคำเหมือนกำลังต่อยถุงทราย หมัดของเขาต่อยลงบนร่างคางคกทองคำไม่หยุด และคางคกทองคำไม่สามารถต่อต้านได้เลย ในที่สุดมันก็เอามือกอดหัว วิ่งหนีไปพร้อมกับร้องครวญคราง

"นี่มันไม่ใช่การประลองฝีมือแล้ว มันคือการทรมานชัดๆ!"

"การทรมานแบบนี้มันไม่เหมือนการทรมานทั่วไป มันคือคางคกทองคำที่หาที่เอง!"

"ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ผู้อาวุโสใหญ่จะเก่งขนาดนี้ คางคกทองคำอยู่ต่อหน้าท่านมันก็เหมือนเด็กที่ยังไม่โต นอกจากโดนตีแล้วก็โดนต่อย"

"ไม่แปลกใจเลยที่ผู้อาวุโสใหญ่สามารถทำลายพื้นที่เทพไท่ชูได้ มันก็เพราะพลังของท่านนั่นเอง!"

"ตอนแรกเจ้าไม่ได้พูดแบบนี้นะ เจ้าบอกว่าผู้อาวุโสใหญ่สามารถทำลายพื้นที่เทพไท่ชูได้ เพราะพวกที่มาจากพื้นที่นั้นไม่เก่งพอ ไม่มีผู้มีฝีมือสูงในพื้นที่นั้น จึงถูกผู้อาวุโสใหญ่ทำลายได้"

"ข้าพูดแบบนั้นเหรอ?"

"เจ้าเคยพูด"

"ถ้าอย่างนั้นเจ้าคงได้ยินผิดไป ผู้อาวุโสใหญ่ชื่อเยี่ยหวู่ซวง เป็นคนที่มีออร่ามหาศาลบ่งบอกถึงความเป็นที่สุดของโลก เจ้าลองดูรูปลักษณ์ของผู้อาวุโสใหญ่สิ หล่อเหลาไม่เหมือนใคร เห็นแล้วก็รู้ได้ว่าเป็นชายที่ยิ่งใหญ่ แล้วลองดูท่าทางของผู้อาวุโสใหญ่สิ เหมือนเทพเจ้าลงมาจุติบนโลก ข้าจะเปรียบเปรยเขาแบบนั้นได้ยังไงกัน?"

“……”

ที่หน้าประตูตำหนักใหญ่

จิ่วเจี้ยนเซียนเช็ดเหงื่อจากหน้าผาก แล้วคิดในใจว่า ："โชคดีที่ข้าไม่ได้พนันกับประมุข ไม่งั้นข้าคงต้องทำความสะอาดห้องน้ำทั้งปีแล้ว"

คิดไปแล้ว เขาก็หันไปมองสามเซียนกระบี่คนอื่นๆ ดวงตาของเขาแสดงความเห็นใจ

ไม่เข้าใจเลย อยู่ดีๆทำไมต้องไปพนันกัน ตอนนี้คงเสียใจแล้วล่ะสิ?

สามเซียนกระบี่คนอื่นๆ สีหน้าต่างก็ดูเครียดมาก

ผลลัพธ์แบบนี้ เป็นสิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิดเลย และก็ไม่สามารถยอมรับได้จริงๆ

"คางคกทองคำนี้ ปกติดูเหมือนจะเก่งเหลือเกิน ทำไมตอนนี้ถึงอ่อนแอขนาดนี้ล่ะ?"

"ถูกทำร้ายขนาดนี้ต่อหน้าศิษย์ของนิกายดาบชิงอวิ๋น นี่มันช่างน่าอับอายจริงๆ"

"ตอนพูดก็อวดดีมาก แต่พอถึงเวลาลงมือกลับอ่อนแอแบบนี้ มันทำให้ข้าผิดหวังมาก"

สามเซียนกระบี่พูดอย่างไม่พอใจ

ดูเหมือนพวกเขากำลังตำหนิคางคกทองคำไม่เอาไหน จะดีกว่าถ้าบอกว่าพวกเขากำลังวิตกกังวล

เพราะพวกเขาได้เดิมพันกับหยุนซาน ว่าหากคางคกทองคำแพ้ พวกเขาจะต้องทำความสะอาดห้องน้ำหนึ่งปี

การที่อาวุโสต้องมาทำความสะอาดห้องน้ำด้วยตัวเอง นี่ถือว่าเป็นการทำลายเกียรติยศเลยทีเดียว!

หากไม่ใช่การเดิมพันกับหยุนซาน พวกเขาคงหาทางหลีกเลี่ยงได้ แต่โชคชะตากลับเล่นตลกกับพวกเขาเพราะมันคือหยุนซาน

การที่เราจะโกงคำสัญญาเพราะแพ้ในการเดิมพันกับประมุข นั้นได้เหรอ?

ขี้โกงแล้วไม่ถูกตีตายเหรอ?

"มันน่าอับอายจริงๆ! คือความอับอายที่แท้จริง!" ฉีเจี้ยนเซียนด่าว่า ："มันเป็นสัตว์เทพที่แข็งแกร่งที่สุดของนิกายดาบชิงอวิ๋น แต่ถูกทำร้ายขนาดนี้ ข้าแทบจะอับอายแทนมันเลย"

ชูเจี้ยนเซียนหรี่ตามองแล้วพูดว่า ："ไม่คิดเลยว่ามันจะอ่อนแอขนาดนี้ เฮ้อ~"

ฮว่าเจี้ยนเซียนด่าว่า ："สัตว์เทพอะไร ข้ามองมันเหมือนหมอนอิงปักลายมากกว่า"

หยุนซานยิ้มแล้วพูดว่า ："ก่อนหน้านี้พวกเจ้าไม่ใช่บอกว่ามันสามารถเอาชนะพี่เยี่ยได้เหรอ ทำไมตอนนี้ถึงพูดว่ามันเป็นหมอนอิงปักลายล่ะ?"

"พวกเจ้ากลัวแพ้ จนต้องทำความสะอาดห้องน้ำใช่ไหม?"

"หรือว่า เราจะยกเลิกการเดิมพันกันดี?"

ฉีเจี้ยนเซียนรีบพูดว่า ："ดีเลย..."

"ดีอะไร!" หยุนซานตะคอก ："ผู้ชายที่มีเกียรติ พูดแล้วไม่กลับคำ ตัวเองเป็นคนเดิมพันไว้เอง แม้จะต้องร้องไห้ก็ต้องทำให้ได้!"

สามเซียนกระบี่มองไปที่หยุนซานด้วยความไม่พอใจ

"ประมุข ท่านใจร้ายจริงๆ!"