บทที่ 2277 เจ้าของระฆังฟ้าดิน

เมื่อได้ยินเยี่ยชิวพูดว่าไม่ถูกต้อง ทุกคนก็หันไปมองเขาทันที

“ไอ้เด็กเปรต อะไรไม่ถูกต้อง?” อมตะชางเหม่ยถาม

เยี่ยชิวพูดว่า “เวลาที่ระฆังฟ้าดินพูดถึงคนอื่นใช้แค่สองสามคำก็ผ่านไปแล้ว แต่เมื่อถึงพ่อของข้ากลับบรรยายละเอียดขนาดนี้ มันผิดปกติอย่างมาก”

อมตะชางเหม่ยพยักหน้า “หลังจากที่เจ้าเตือน ข้าก็รู้สึกว่าเรื่องนี้มีอะไรบางอย่างผิดปกติจริงๆ”

"ยังมี" เยี่ยชิวพูดขึ้น "พ่อของข้าพึ่งจะทะลุขึ้นไปถึงจุดสูงสุดของตำแหน่งนักบุญใหญ่ แล้วเจ้าของระฆังฟ้าดินจะรู้ได้อย่างไร?"

"ส่วนกล่องดาบหวู่ซวง พ่อของข้าได้มันมาไม่นานนี้ และจนถึงวันนี้มีคนที่เคยเห็นกล่องดาบหวู่ซวงนั้นนับคนได้ แต่ทำไมเจ้าของระฆังฟ้าดินกลับรู้ละเอียดขนาดนี้?"

"หรือว่าเขาคือเทพเจ้ากันแน่?"

หยุนซานพูดว่า "เรื่องนี้ข้าก็รู้สึกสงสัยเหมือนกัน เจ้าของระฆังฟ้าดินเหมือนเขารู้ทุกอย่าง ราวกับว่าเขารู้เรื่องราวในโลกฝึกเซียนทั้งหมด"

เยี่ยชิวพูดว่า "ตามที่ข้าดู เจ้าของระฆังฟ้าดิน น่าจะไม่หวังดี"

"เขายังบอกชัดเจนว่าพ่อของข้ามีคุณสมบัติเป็นจักรพรรดิ ข้าก็มีคุณสมบัติเป็นจักรพรรดิด้วย และยังจัดอันดับเราให้ติดอันดับหนึ่งในรายชื่อมังกรขึ้น และอันดับหนึ่งในรายชื่อมังกรแฝง ซึ่งชัดเจนว่าเขาต้องการดันเราไปสู่จุดสนใจ"

"เรื่องนี้จะนำมาซึ่งปัญหามากมายที่ไม่มีที่สิ้นสุด"

อมตะชางเหม่ยพูดว่า "ไอ้เด็กเปรต ข้าคิดว่าเรื่องนี้เจ้าห้ามโทษเจ้าของระฆังฟ้าดิน นะ เจ้าและหวู่ซวงทั้งคู่เป็นคนที่ไม่ธรรมดา การที่พวกเจ้าขึ้นอันดับหนึ่งในทั้งสองรายชื่อ นั่นคือผลมาจากความสามารถของพวกเจ้าเอง"

เยี่ยชิวพูดว่า "ข้ารับว่า ข้ากับพ่อมีความสามารถที่ทำให้เราขึ้นอันดับหนึ่งในทั้งสองรายชื่อได้ แต่การที่ระฆังฟ้าดินนำมาประกาศว่าเรามีคุณสมบัติเป็นจักรพรรดิ มันไม่ใช่แค่สร้างความขัดแย้งกับเราเหรอ?"

"ข้าจำได้ว่าท่านอาจารย์เคยบอกว่า รายชื่อมังกรจะปรากฏขึ้นทุกๆ 100000 ปี แต่ครั้งนี้ยังไม่ถึง 100000 ปีเลย ก็ออกประกาศอันดับมาแล้ว มันไม่ใช่เรื่องที่ปกติเลย"

"ข้าสามารถคาดเดาได้ว่า หลังจากการประกาศอันดับนี้ โลกฝึกเซียน จะต้องมีเหตุการณ์เลือดตกยางออกตามมาอย่างแน่นอน"

"ข้าสงสัยว่า เจ้าของระฆังฟ้าดิน ประกาศอันดับล่วงหน้า เพราะต้องการให้โลกฝึกเซียน เกิดความวุ่นวาย"

อมตะชางเหม่ยพูดว่า "ไอ้เด็กเปรต เจ้าคิดมากไปหรือเปล่า?"

"หรือมันไม่ใช่เพราะพันธมิตรห้าสำนักถูกทำลาย และเหล่าผู้แข็งแกร่งล่วงลับไปมากมาย นิกายดาบชิงอวิ๋นครอบครองอำนาจเหนือดินแดนตงฮวงจนทำให้รายชื่อมังกรขึ้นต้องประกาศล่วงหน้ากัน?"

เยี่ยชิวพูดว่า "ถ้ามันเป็นแบบนั้นจริงๆ ปัญหาก็ยิ่งใหญ่ขึ้นอีก นั่นหมายความว่า เจ้าของระฆังฟ้าดินไม่ได้แค่กำลังเป้าหมายมาที่ข้ากับพ่อของข้า แต่ยังหมายหัวไปที่นิกายดาบชิงอวิ๋นด้วย"

อมตะชางเหม่ยถึงกับชะงักไป

"ใช่แล้ว นิกายดาบชิงอวิ๋นครอบครองอำนาจเหนือดินแดนตงฮวง ซึ่งเดิมทีเป็นเรื่องดี หากมองตามปกติแล้ว จากนี้ไปตงฮวงน่าจะอยู่ในสถานการณ์สงบสุข"

"แต่ระฆังฟ้าดินกลับปรากฏขึ้น และประกาศรายชื่อมังกรขึ้นล่วงหน้า ยังออกประกาศรายชื่อมังกรแฝงอีก เรื่องนี้จะทำให้ตงฮวงที่เพิ่งจะสงบลง กลับกลายเป็นระลอกใหม่ของความวุ่นวาย"

"ท่านผู้อาวุโส ท่านคิดว่าอย่างไร?" อมตะชางเหม่ยถามจื่อหยางเทียนจุน

จื่อหยางเทียนจุนกล่าวเสียงต่ำว่า "การประกาศล่วงหน้าเป็นเรื่องที่ไม่ธรรมดา และการที่เขารวบรวมข้อมูลของหวู่ซวงได้ละเอียดขนาดนี้แล้วเปิดเผยต่อสาธารณะ แสดงว่าเขาคงไม่หวังดีแน่"

อมตะชางเหม่ยตกใจถาม "ดังนั้น ท่านผู้อาวุโส ท่านยอมรับการคาดเดาของไอ้เด็กเปรตหรือ?"

จื่อหยางเทียนจุนพยักหน้าเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า "ข้าคิดว่าเยี่ยชิวคาดเดาได้ถูกต้อง แต่..."

"แต่เรื่องอะไร?" อมตะชางเหม่ย รีบถามต่อ

สีหน้าของจื่อหยางเทียนจุนซีเรียสขึ้นและกล่าวว่า "ข้าสงสัยว่า เจ้าของระฆังฟ้าดิน ไม่ได้แค่ตั้งเป้าหมายมาที่เยี่ยชิวหรือหวู่ซวง หรือแม้แต่นิกายดาบชิงอวิ๋o ท่านกำลังตั้งใจทำให้โลกฝึกเซียนวุ่นวายทั้งหมด"

เสียงหายใจดังขึ้น

ทุกคนหายใจเข้าลึกๆอย่างตกใจ

หยุนซานพูดว่า "ข้าคิดไม่ออกจริงๆ ถ้าโลกฝึกเซียนเกิดความวุ่นวายขึ้น มันจะเป็นประโยชน์อะไรกับเจ้าของระฆังฟ้าดินกัน?"

หยุนซานถามว่า "แล้วมนุษย์จะได้อะไรจากเรื่องนี้?"

อมตะชางเหม่ยพูดว่า "แน่นอนว่าต้องมีประโยชน์อะไรกับเขาบ้าง ในยุคนี้ ถ้าไม่มีประโยชน์อะไร ใครจะเอาความยุ่งยากมาทำการประกาศรายชื่อออกมาล่ะ?"