บทที่ 2278 ทำเนียบแห่งสวรรค์!

เยี่ยชิวมองเห็นตัวอักษรบนระฆังฟ้าดิน และในใจของเขาก็เกิดความรู้สึกไม่ดีขึ้นทันที

"ท่านอาจารย์ ทำเนียบแห่งสวรรค์คืออะไร?" เยี่ยชิวถามทันที

จื่อหยางเทียนจุนส่ายหัวและพูดด้วยเสียงต่ำ "ไม่เคยได้ยินมาก่อน นี่น่าจะเป็นรายชื่อใหม่ที่เพิ่งออกมา"

ทันใดนั้น บนระฆังฟ้าดินปรากฏตัวอักษรขึ้นมาอีกหนึ่งบรรทัด

"ทำเนียบแห่งสวรรค์ บันทึกเฉพาะผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดใต้ฟากฟ้าเท่านั้น"

ทันใดนั้น ชื่อหนึ่งก็ปรากฏขึ้น

"จื่อหยางเทียนจุน เตรียมจักรพรรดิ! ผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายดาบชิงอวิ๋น ผู้มีคุณสมบัติเป็นจักรพรรดิ!"

เพียงแค่บรรทัดเดียว ทำเนียบแห่งสวรรค์ก็ทำให้โลกฝึกเซียนตื่นตะลึง

ทันใดนั้น ศิษย์จากนิกายดาบชิงอวิ๋นต่างก็โห่ร้องดีใจ แต่เฉพาะจื่อหยางเทียนจุน และคนอื่นๆกลับมีสีหน้ามืดมนราวกับน้ำ

จิ่วเจี้ยนเซียนกล่าว "ตอนนี้ข้าก็เริ่มเห็นด้วยกับคุณชายเยี่ยที่พูดว่า เจ้าของระฆังฟ้าดินน่าจะมีเจตนาร้ายแน่ๆ"

ฉีเจี้ยนเซียนกล่าว "ตอนนี้แหละ สายตาของทุกคนในโลกฝึกเซียนจะต้องจับจ้องมาที่นิกายดาบชิงอวิ๋นของเรา"

ไม่ถึงสิบวินาที

"แต๊ง!"

เสียงระฆังดังก้องไปทั่วฟ้าและดิน จากนั้นภาพลวงตาของระฆังฟ้าดินก็หายไป

หยุนซานสั่งทันที "ศิษย์จากนิกายดาบชิงอวิ๋นทุกคน ฟังคำสั่ง ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป ให้พำนักอยู่ในที่ลับ ไม่ออกมาแสดงตัว และมุ่งมั่นฝึกฝน ไม่ให้ไปก่อเรื่องหรือหาความวุ่นวาย!"

ศิษย์จากนิกายดาบชิงอวิ๋นมองหน้ากันไปมา

"แปลกจริงๆ ทำไมท่านประมุข ถึงออกคำสั่งแบบนี้?"

"อันดับที่หนึ่งในสามอันดับอยู่ที่นี่ ทำไมไม่ควรเฉลิมฉลองล่ะ?"

"เรานิกายดาบชิงอวิ๋นก็เป็นจอมอำนาจในตงฮวงแล้ว ผู้อาวุโสสูงสุด ก็ยังคงเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดใต้ฟากฟ้า ทำไมต้องพำนักลับๆ แบบนี้ล่ะ?"

"......"

หยุนซานไม่ได้รับการตอบกลับ จึงพูดเสียงเย็นชา "ที่ข้าพูดไป พวกเจ้าฟังหรือไม่?"

"ฟังขอรับ" ศิษย์จากนิกายดาบชิงอวิ๋นตอบพร้อมกันเสียงเดียว

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้ว่าท่านประมุขออกคำสั่งเช่นนี้ทำไม แต่พวกเขาก็ต้องทำตาม

หยุนซานพูดด้วยสีหน้าจริงจัง "จากนี้ไป ใครที่ต้องการออกจากนิกาย ต้องขออนุญาตจากผู้อาวุโสทั้งสี่ท่าน มิฉะนั้น จะไม่อนุญาตให้ออกจากนิกายดาบชิงอวิ๋น ใครที่กล้าออกไปโดยไม่ขออนุญาต จะถูกไล่ออกจากนิกาย!"

เสียงของเขาดังก้องเหมือนฟ้าผ่า ทำให้ศิษย์จากนิกายดาบชิงอวิ๋นที่อยู่ในที่นั้นหน้าซีดเผือด

ในขณะนั้น พวกเขาก็เข้าใจว่าท่านประมุขกำลังเอาจริงแล้ว

"ผู้อาวุโสสูงสุด ท่านเยี่ย พวกเราเข้าไปกันเถอะ?" หยุนซานกล่าว

จื่อหยางเทียนจุนและเยี่ยหวู่ซวงพยักหน้าขึ้นเล็กน้อย

ทันทีนั้น กลุ่มคนก็เข้าไปยังตำหนัก

ในขณะเดียวกัน

โลกฝึกเซียนทุกแห่งต่างกำลังพูดคุยกัน

ในจงโจวและต้าโจว

ในพระราชวัง

จักรพรรดิ์ต้าโจวมีสีหน้าตกตะลึง กล่าวว่า "ไม่แปลกใจเลยที่พันธมิตรห้าสำนักถูกทำลาย นิกายดาบชิงอวิ๋นจึงสามารถยึดครองตงฮวงได้แต่เพียงผู้เดียว ที่แท้ก็เพราะนิกายดาบชิงอวิ๋น มีผู้แข็งแกร่งที่เป็นเตรียมจักรพรรดิ"

"นอกจากจื่อหยางเทียนจุนแล้ว เยี่ยหวู่ซวงก็ยังน่ากลัวมาก เขาคนเดียวสามารถโค่นล้มเทพไท่ชูได้ และยังมีหีบดาบหวู่ซวงที่มีคุณสมบัติเป็นจักรพรรดิ ในอนาคตอาจจะสามารถบรรลุเป็นจักรพรรดิได้"

"ข้าว่า ด้วยพื้นฐานของนิกายดาบชิงอวิ๋น ไม่เพียงแต่เป็นนิกายใหญ่ที่สุดในตงฮวง แต่ยังสามารถเรียกได้ว่าเป็นนิกายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกฝึกเซียนอีกด้วย"

จักรพรรดิ์ต้าโจวพูดจบก็หันไปมอง เห็นโจวอู่หวังกำลังจ้องมองไปที่อากาศด้วยท่าทางงุนงง จึงถามขึ้นว่า "ท่านปู่ ท่านกำลังคิดอะไรอยู่?"

โจวอู่หวังกล่าว "เมื่อปีนั้น ข้าไม่ควรเข้าไปในสุสานมังกรเลย ข้าไม่ได้อะไรดีเลย แถมยังโดนขังอยู่หลายพันปี ถ้าไม่ใช่เพราะแบบนั้น วันนี้ชื่อที่ปรากฏในทำเนียบแห่งสวรรค์คงเป็นข้าแล้ว"

เมื่อจักรพรรดิ์ต้าโจวได้ยินก็รู้สึกใจหาย

นึกย้อนกลับไปในตอนนั้น โจวอู่หวังใช้เวลาไม่ถึงพันปี ก็เข้าสู่ขั้นของปราชญ์และกลายเป็นอันดับหนึ่งของจงโจว ความสามารถและความเร็วในการฝึกฝนนั้นสามารถบรรยายได้ว่า "น่ากลัว"