บทที่ 2286 ผู้อาวุโสชิงอวิ๋นปรากฏตัว

“อืม?”

เยี่ยหวู่ซวงยืนงงอยู่ชั่วขณะ

เขายื่นหน้าไปมอง ก็เห็นในสระเต็มไปด้วยปลาหลากสี เหมือนกับปลาคาร์ฟจากโลกมนุษย์

ปลาพวกนั้นตัวไม่ใหญ่ แต่เยอะมากๆ น่าจะมีหลายหมื่นตัว ว่ายไปมาในสระดาบ

และที่เหนือสระดาบนั้น ยังมีสิ่งที่คล้ายกระจกโปร่งใสครอบอยู่ด้วย

เยี่ยหวู่ซวงรู้ได้ทันทีว่า นั่นคือการผนึก

"แปลกจัง ทั้งที่รัยกว่าสระดาบ แต่ทำไมเต็มไปด้วยปลา?"

"แล้วทำไม ถึงมีการผนึกอยู่?"

“เป็นไปได้ไหมว่า การกินปลาเหล่านี้จะมีผลดีต่อสุขภาพ?”

เยี่ยหวู่ซวงจ้องมองไปที่สระดาบ สังเกตอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ

"ไม่สนล่ะ ทำลายผนึกก่อนแล้วค่อยว่ากัน"

คิดได้เช่นนั้น เยี่ยหวู่ซวงก็ชักดาบยาวจากหลังออกมา และฟาดไปที่ผนึก

"ชิ้ง!"

เกิดเป็นประกายไฟกระจาย

ผนึกไม่สะทกสะท้านเลย

"มันแข็งมาก!" ในดวงตาของเยี่ยหวู่ซวงมีความประหลาดใจ

การฟาดดาบเมื่อครู่ของเขา แม้จะไม่ได้ใช้พลังเต็มที่ แต่ก็เพียงพอที่จะฆ่าผู้เชี่ยวชาญระดับปราชญ์ได้

ไม่คาดคิดเลยว่า ก็ยังไม่สามารถทำลายผนึกได้

เยี่ยหวู่ซวงไม่พูดพร่ำทําเพลง และฟันดาบลงไปอีกครั้ง

ครั้งนี้ พลังแรงขึ้น ดาบก็เฉียบคมมากขึ้น

"ชิ้ง!"

ดาบยาวปะทะกับผนึก เกิดประกายไฟกระจายอีกครั้ง แต่ก็ยังไม่สามารถทำลายผนึกได้

“พลังไม่เพียงพอหรือ？”

เยี่ยหวู่ซวงจับดาบยาวแน่น แล้วเริ่มถ่ายพลังชี่แท้จากภายในร่าง แล้วฟันลงไปอีกครั้ง

“ตูม！”

บนผนึกนั้น ปรากฏรอยขีดข่วนของดาบที่ตื้นมาก แค่เพียงเท่านั้น

“ยังไม่แตกอีกเหรอ？” สีหน้าเยี่ยหวู่ซวงต็มไปด้วยความไม่เชื่อ ก่อนที่จะถอนลมหายใจออกมาแล้วพูดเบาๆ “ข้าจะดูซะหน่อย ว่าเจ้าจะแข็งแค่ไหนกัน?”

พูดจบ เยี่ยหวู่ซวงก็รวมพลังทั้งหมดในร่างไปที่แขนขวาของเขา จากนั้นใช้ทักษะกระบี่หวู่ซวง จากนั้นก็ฟันลงอย่างแรง

ด้วยดาบนี้ สามารถสังหารผู้ที่มีพลังถึงขั้นนักบุญใหญ่ได้เลย

“ตูม！”

ในที่สุด คมดาบก็ฟันทลายผนึกได้

แต่ทว่า ในขณะที่ผนึกแตกออกนั้น ปลาในสระดาบตัวหนึ่ก็งกระโดดออกมา และพุ่งเข้าหาเยี่ยหวู่ซวง

"แค่สัตว์ร้าย อย่าหวังจะทำร้ายข้า"

เยี่ยหวู่ซวงซึ่งเป็นคนที่มีความแข็งแกร่งมาโดยตลอด เมื่อเห็นปลากำลังพุ่งเข้ามาหา เขาก็ไม่ได้ใส่ใจ ยกดาบยาวขึ้นแล้วเตรียมฟันออกไป

แต่ทันใดนั้น เขาก็เห็นว่าปลาตัวนั้นแปรสภาพเป็นแสงสายหนึ่งที่เจิดจ้า พุ่งเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว

ในขณะนั้น โลกทั้งใบเหมือนจะไม่มีอะไรเหลืออยู่ แม้กระทั่งดวงจันทร์บนฟ้าก็ยังไม่มีแสงที่สว่างเท่ากับแสงสายนี้

พร้อมกันนั้น เยี่ยหวู่ซวงสังเกตเห็นว่าภายในแสงสายนี้ มีเจตนาดาบที่ยิ่งใหญ่ รุนแรงอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

เจตนาดาบนี้น่ากลัวเกินไป แม้แต่ราชันย์ปราชญ์ผู้ ก็คงไม่สามารถต้านทานได้

"นี่คือเจตนาดาบสายหนึ่งเหรอ?"

เมื่อเยี่ยหวู่ซวงตระหนักได้ เขาก็ไม่สามารถหลบหลีกได้ทัน เวลานั้นเจตนาดาบสายนี้ก็ได้ทะลุผ่านหัวใจของเขาไปแล้ว

ร่างของเยี่ยหวู่ซวงสั่นสะท้าน พร้อมกับความเจ็บปวดที่แทรกซึมลึกเข้าไปในใจ หลังจากผ่านไปสักพัก เขาก้มมองไปที่ตัวเอง แล้วก็หยุดอึ้งไป

เพราะที่บริเวณหัวใจ กลับไม่มีบาดแผล

"เกิดอะไรขึ้นกัน?"

"ข้าถูกเจตนาดาบนั้นทะลุหัวใจไปแล้วแท้ๆ ทำไมร่างกายข้าถึงไม่มีบาดแผล?"