บทที่ 2336 ระฆังเหล็กใหญ่ลึกลับ

เยี่ยชิวกระแทกศีรษะลงพื้นอย่างแรงจนเกิดเสียงดัง “โครม” ราวกับว่าเขาไปกระแทกแผ่นเหล็กเข้า

โชคดีที่ศีรษะของเขาค่อนข้างแข็ง ถ้าเป็นคนอื่น พวกเขาอาจได้รับการกระทบกระเทือนทางสมอง

ผู้หญิงเห็นการกระทำของเขาและรู้สึกอยากหัวเราะ แต่เธอไม่สามารถทำใจได้ เธอกลับรู้สึกซาบซึ้งแทน

“ท่านชายเยี่ยคงเห็นว่าฉันกลัว เขาจึงตั้งใจทำให้ฉันหัวเราะ เขาใจดีมาก”

โดยที่เยี่ยชิวซึ่งเป็นหัวข้อความคิดของเธอไม่รู้ตัว เขาก็ยืนนิ่งอยู่กับที่

“บ้าเอ้ย แม้แต่การมุดดินหนีก็ใช้ไม่ได้!”

“นี่มันระฆังประเภทไหนเนี่ย?”

“ทำไมมันถึงยากจัง?”

“นี่มันแย่แล้ว การจะออกไปได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ฉันระมัดระวังมาก แต่ฉันยังหลงกลกลอุบายของปีศาจโลหิตอยู่เลย”

ในขณะนั้น

“ท่านชายเยี่ย ฉันกลัว…...” เสียงของหญิงสาวดังขึ้นอีกครั้ง

เยี่ยชิวหันไปมอง เห็นเธอขดตัวเหมือนลูกแมวที่ตกใจกลัว ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความกลัว

“ไม่ ฉันต้องหาทางออก”

เยี่ยชิวคิดอย่างหนักแต่ก็ทำได้เพียงขอความช่วยเหลือจากเหล่าจิ่วและพี่สาวลึกลับในโลงศพทองคำเท่านั้น

“เหล่าจิ่ว เหล่าจิ่ว……”

เยี่ยชิวใช้สัมผัสทางจิตวิญญาณของเขาเพื่อสื่อสารกับโลงศพเลือดแดง

เขารอเป็นเวลานาน แต่ไม่มีการตอบสนอง

“เหล่าจิ่ว ช่วยฉันด้วย ฉันจะตาย” เยี่ยชิวพูดเกินจริงด้วยน้ำเสียงของเขาอย่างตั้งใจ

ใครจะรู้ โลงศพเลือดแดงยังคงเงียบอยู่ ทำให้เขาประหลาดใจ

“บ้าเอ๊ย มันเหมือนกับคุยกับหมูตายเลย ทำไมคุณถึงหลับสนิทได้ขนาดนี้?” เยี่ยชิวสาปแช่งอยู่ในใจ

จากนั้นเขาก็พยายามสื่อสารกับโลงศพทองคำ

“พี่สาว พี่สาว...…”

อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีปฏิกิริยาใดๆ จากโลงศพทองคำ

“ไม่มีทาง พวกคุณจะมองดูฉันตายไปเฉยๆ เหรอ ใจร้ายขนาดนั้นเลยเหรอ?”

ขณะที่เยี่ยชิวรู้สึกหงุดหงิด เสียงแผ่วเบาก็ดังออกมาจากภายในโลงศพทองคำ “เกิดอะไรขึ้น?”

เมื่อได้ยินเสียงของเธอ เยี่ยชิวก็ดีใจมากและตอบสนองด้วยความรู้สึกทางจิตวิญญาณของเขา “พี่สาว ฉันถูกระฆังขังไว้ คุณช่วยคิดวิธีออกไปให้ฉันหน่อยได้ไหม?”

“โอ้?” พี่สาวลึกลับดูประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อเธอตอบว่า “รอสักครู่”

จากนั้นก็เงียบไปอีกครั้ง

หลังจากผ่านไปครึ่งนาที พี่สาวลึกลับก็พูดขึ้นอีกครั้งในที่สุด “ระฆังนี้ค่อนข้างแปลก ฉันเปิดมันไม่ได้”

“อะไรนะ?” เยี่ยชิวรู้สึกประหลาดใจอย่างมาก

เขาจำได้ว่าเมื่อพันธมิตรห้าสำนักโจมตีนิกายดาบชิงอวิ๋น เขาได้ขอความช่วยเหลือจากพี่สาว และเธอก็ตกลงทันทีที่จะช่วยเยี่ยชิวในสถานการณ์ชีวิตและความตายนั้น ซึ่งสามารถจัดการกับศัตรูทั้งหมดของเขาได้

ในเวลานั้น ศัตรูเหล่านั้นล้วนเป็นนักบุญที่แข็งแกร่ง และพวกเขายังใช้อาวุธของจักรพรรดิด้วย

เยี่ยชิวจำได้ว่าน้ำเสียงของพี่สาวนั้นดูไม่ใส่ใจอย่างมาก ดูเหมือนจะมองนักบุญเป็นเพียงมด

นี่แสดงให้เห็นว่าพลังของเธอน่ากลัวเพียงใด

แต่เขาไม่เคยคาดคิดว่า แม้แต่พี่สาวลึกลับที่มีพลังเหลือเชื่อก็ไม่สามารถทำอะไรกับระฆังนี้ได้

จะทำอย่างไร?

พี่สาวลึกลับกล่าวว่า “ระฆังนี้มีต้นกำเนิดที่พิเศษมาก ฉันมองทะลุมันไม่ได้ นอกจากนี้ ฉันไม่สามารถช่วยคุณได้ในสภาพปัจจุบันของฉัน แต่ฉันมีข้อเสนอแนะ คุณสามารถถามหัวหน้าปีศาจแก่คนนั้นได้ บางทีเขาอาจมีทางออก”

“หัวหน้าปีศาจแก่?” เยี่ยชิวตกตะลึง “คุณหมายถึงเหล่าจิ่วเหรอ?”

“จะเป็นใครอีกล่ะ? โอเค ฉันจะนอนแล้ว” หลังจากที่พี่สาวลึกลับพูดจบ เธอก็เงียบไปอีกครั้ง

เยี่ยชิวพยายามสื่อสารกับโลงศพเลือดแดงอีกครั้ง

“เหล่าจิ่ว เหล่าจิ่ว ถ้าตอนนี้คุณไม่ออกมา ฉันจะตายจริงๆ”

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าเหล่าจิ่วจะไม่ตอบสนองจริงๆ เงียบราวกับว่าเขาตายไปแล้ว

“ท่านชายเยี่ย…...”

ในขณะนั้น เสียงของผู้หญิงก็ดังขึ้นอีกครั้ง โดยพูดว่า “ฉันกลัว”