ตอนที่ 2461
บทที่ 2463 สามี ต้องให้ข้าสอนท่าไหม?
October 21, 2026
“ท่านอาจารย์ นี่มันไม่ใช่ยันต์ดาบที่ผู้อาวุโสจื่อหยางมอบให้ท่านหรอครับ?”
เจ้าวัวต้าลี่มองเยี่ยชิวด้วยความสงสัย แล้วรับดาบหยกมาอย่างลังเล
“นี่มันเป็นของที่ท่านไว้ใช้รักษาชีวิตของตัวเอง ท่านจะมอบให้ข้าทำไมกัน?”
เขายังจำได้ดี ว่าตอนที่พวกเขาออกจากนิกายดาบชิงอวิ๋น จื่อหยางเทียนจุนได้มอบยันต์ดาบนี้แก่เยี่ยชิว
และยังบอกเองว่ายันต์ดาบนี้มีเจตนาดาบของผู้ฝึกระดับเตรียมจักรพรรดิ ที่เขาใช้มือหลอมขึ้นมาเอง
เป็นของที่มีไว้เพื่อรักษาชีวิตยามคับขัน!
“ข้ามีไพ่ตายที่สามารถใช้ป้องกันตัวอีก ไม่ได้แค่นยันต์นี้หรอก”
เยี่ยชิวฝืนยัดยันต์ดาบใส่มือเจ้าวัวต้าลี่พร้อมกับน้ำเสียงหนักแน่น ไม่เปิดช่องให้เขาได้ปฏิเสธ
“เจ้าพกสิ่งนี้ไว้ หากเกิดเหตุฉุกเฉิน บีบมันให้แตกก็พอ”
“ด้วยระดับพลังของเจ้า รวมกับอานุภาพของยันต์ดาบนี้ คงพอปกป้องหนิงอันให้ปลอดภัยได้”
เจ้าวัวต้าลี่ทำหน้าสงสัยแล้วถามกับเยี่ยชิวว่า: “ท่านอาจารย์ สถานการณ์ฉุกเฉินที่ท่านพูดถึง หมายถึงอะไรแน่ครับ?”
เยี่ยชิวโน้มตัวกระซิบสองประโยคข้างหูเจ้าวัวต้าลี่
เมื่อได้ยินแล้ว เจ้าวัวต้าลี่ตกตะลึงเต็มใบหน้า : “ท่านอาจารย์ นี่มันจริงหรือเปล่าครับ?”
“นีhเป็นแค่การคาดเดาของข้าเท่านั้น เพราะไม่แน่ใจว่าข้าคิดถูกหรือไม่ ข้าถึงต้องให้เจ้าคุ้มกันหนิงอัน หวังว่ามันจะไม่เป็นดังที่ข้าคิด”
แล้วเจ้าวัวต้าลี่ก็กล่าวต่อว่า: “แล้วถ้าหากว่าท่านอาจารย์เดาถูกล่ะ”
ผลลัพธ์ คงเลวร้ายเกินกว่าจะจินตนาการ
จากนั้นเจ้าวัวต้าลี่ก็ได้ถามต่อว่า: “ท่านได้บอกเต้าจ่างถึงสิ่งที่ท่านสงสัยไว้หรือไม่?”
เยี่ยชิวส่ายหน้า แล้วพูดว่า: “ยังเลย”
เจ้าวัวต้าลี่พูด: “ถ้างั้นให้เต้าจ่างไปคุ้มกันองค์หญิงหนิงอันแทนข้าดีไหมขอครับ?”
“เต้าจ่างฉลาดกว่าข้าเยอะ เจอสถานการณ์ฉุกเฉินก็ตอบสนองได้เร็วกว่าข้าอีก”
“อีกอย่างนึง เต้าจ่างเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของท่าน เชื่อใจได้แน่นอนครับ”
เยี่ยชิวตอบว่า: “เจ้าแก่นั่นฝีมือก็ยังสู้เจ้าไม่ได้ ที่สำคัญก็คือบางครั้งเขาก็ไม่น่าไว้ใจนัก”
นอกจากนี้ ยังมีอีกเหตุผลหนึ่ง
ไอ้แก่คนนั้นโลภสุด ๆ!
เยี่ยชิวรู้นิสัยของอมตะชางเหม่ยดี ถ้าเขาเอาดาบหยกให้เจ้าแก่อมตะชางเหม่ยแล้วนั้น ถ้าสงครามนี้ไม่ได้ใช้ดาบนี้ล่ะก็ เจ้านั่นไม่มีวันคืนเขาให้แน่
แต่เจ้าวัวต้าลี่นั้นต่างออกไป เขาเคารพเยี่ยชิวมาก และเชื่อฟังทุกคำพูดของเยี่ยชิว
เยี่ยชิวพูด: “ต้าลี่ สิ่งที่ข้าสงสัย เจ้าอย่าบอกใครทั้งนั้น แค่เก็บไว้ในใจเจ้าก็พอ”
“หวังว่าดาบหยกนี่จะไม่ได้ถูกหยิบมาใช้เลย”
“แต่ถ้ามีเหตุฉุกเฉินจริง ๆ ก็อย่าได้ลังเลหรือไว้หน้าใคร”
เจ้าวัวต้าลี่พยักหน้าตอบอย่างหนักแน่น: “ข้าเข้าใจแล้วครับ”
เยี่ยชิวยังคงพูดต่อ: “แม้ฮ่องเต้ต้าโจวจะบอกหนิงอันไว้แล้วว่า หากมีเหตุฉุกเฉินเกิดขึ้น ก็ให้นางละทิ้งแนวป้องกันได้”
“แต่ข้ารู้จักหนิงอันดี นางเป็นคนนุ่มนวลภายนอกแต่เข้มแข็งภายใน จิตใจดีงาม แม้ต้องเผชิญภัยถึงชีวิต นางก็ไม่มีทางละทิ้งด่านเยี่ยนหนานแน่น”
“เพราะฉะนั้น ข้ายังมีอีกเรื่องต้องกำชับเจ้า”
“หากถึงคราวฉุกเฉินไม่สามารถต้านทานข้าศึกได้จริงๆ เจ้าต้องไม่ลังเลที่จะทำให้นางหมดสติ แล้วพาตัวนางหนีออกมา”
“แน่นอนว่าการรักษาด่านเยี่ยนหนานไว้ได้นั้นดีที่สุด แต่ถ้าไม่ล่ะก็ ข้าก็ขอแค่นางรอดชีวิตก็พอ”
“นางจะต้องรอด!”
“เจ้าเข้าใจไหม?”
“ข้าเข้าใจท่านอาจารย์” วัวต้าลี่ทุบอกรับปากหนักแน่น : “อาจารย์ ท่านวางใจเถิด ตราบใดที่ข้ายังมีลมหายใจอยู่ ข้าจะไม่ยอมให้ใครแตะต้ององค์หญิงหนิงอันได้แม้แต่นิ้วเดียว”
เยี่ยชิวกล่าวต่อว่า: “ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็ต้องการให้เจ้ากับหนิงอันกลับมาอย่างปลอดภัยทั้งคู่”
“ต้าลี่ เจ้าจงจำไว้ ชีวิตเจ้าก็สำคัญไม่แพ้กัน”
“ข้าไม่อยากสูญเสียใครแม้แต่คนเดียว”
เจ้าวัวต้าลี่ยิ้มกว้างแล้วพูดว่า: “ข้าน่ะดวงแข็งจะตาย”