บทที่ 2505 ยันต์สายฟ้าสะท้านนภา

ยันต์ทั้งสามลอยอยู่กลางอากาศและเปล่งแสงอันเจิดจ้าออกมา

ในชั่วพริบตาถัดมา บนยันต์แต่ละแผ่นก็มีสายฟ้าพันกันไปมาพร้อมกับส่งเสียงดังเปรี๊ยะๆ ราวกับมีพลังแห่งฟากฟ้าที่ไร้ขีดจำกัดซ่อนอยู่

ในทันที อากาศที่ว่างเปล่าเป็นหมื่นลี้ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ดูเหมือนจะพังทลายลงได้ทุกเมื่อราวกับไม่สามารถทนต่อแรงกดดันของยันต์ทั้งสามแผ่นได้

แม้กระทั่งยอดฝีมืออย่างเจ้าวัวต้าลี่ก็ยังสัมผัสได้ถึงอันตรายเล็กน้อยจากยันต์ทั้งสามแผ่น

"ยันต์ที่แข็งแกร่งมาก!" เจ้าวัวต้าลี่กล่าวด้วยความตกใจ

ข่งเทียนเซี่ยจ้องมองยันต์อยู่ครู่หนึ่ง รูม่านตาของเขาก็หดเล็กลงแล้วกล่าวว่า "นี่คือ...ยันต์สายฟ้า!"

ในอากาศที่ว่างเปล่า

องค์หญิงหนิงอันสูดหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็ท่องคาถาในใจ แล้วสร้างมุทราด้วยมือทั้งสองข้าง แล้วส่งยันต์ทั้งสามแผ่นขึ้นไปบนท้องฟ้า

"รับบัญชา!"

หนิงอันตะโกนออกมาเสียงดัง ในพริบตาเดียว ยันต์ทั้งสามแผ่นก็ปรากฏอยู่เหนืออาคมขนาดใหญ่ทั้งสามอัน

ในทันที บนท้องฟ้าชั้นสูงสุดก็เต็มไปด้วยเมฆดำ และพลังที่กดดันก็แผ่ไปทั่วท้องฟ้า

"ดับสลาย!"

พร้อมกับเสียงตะโกนอันแผ่วเบาของหนิงอัน ทันใดนั้น สายฟ้าขนาดใหญ่ก็พุ่งขึ้นไปจากยันต์ ทะยานตรงขึ้นไปบนก้อนเมฆราวกับจะฉีกท้องฟ้าให้ขาดออกเป็นเสี่ยงๆ

พลังของสายฟ้านั้นมีพลังทำลายล้างสวรรค์และโลก ทำให้ผู้คนรู้สึกเกรงกลัวเมื่อมองเห็น

ในเวลาเดียวกัน รองผู้บัญชาการทั้งสามของกองทัพเว่ยที่ถูกขังอยู่ในอาคมขนาดใหญ่ เมื่อได้เห็นยันต์สายฟ้าทั้งสามแผ่นแล้ว พวกเขาก็รู้สึกทั้งตกใจและโกรธ

"เร็วเข้า!"

"ทะลวงอาคมนี้ออกไป!"

"แม่มดนั่นมีพลังที่น่าสะพรึงกลัวมาก..."

คำพูดของพวกเขายังไม่ทันจบ

"ตูม--"

สายฟ้าหมื่นจางตกลงมาจากฟากฟ้า พุ่งเข้าไปในอาคมขนาดใหญ่ในทันที พลังที่แฝงอยู่ในสายฟ้านั้นแข็งแกร่งกว่าภัยสวรรค์ของระดับปราชญ์ทั่วไปเสียอีก

"ฆ่า!"

ยอดฝีมือทั้งสามต่อต้านอย่างสุดกำลัง แต่พลังของยันต์สายฟ้านั้นรุนแรงราวกับพายุที่บ้าคลั่ง ทำให้พวกเขาไม่สามารถต้านทานได้

เป็นเวลาสามนาทีเต็ม

ในที่สุด ภายใต้เสียงฟ้าร้องที่ดังสนั่นหวั่นไหว ยอดฝีมือทั้งสามก็ถูกสายฟ้ากลืนกินจนหมดสิ้น ท่ามกลางสายตาของทุกคน ร่างของยอดฝีมือทั้งสามก็ระเบิดออกกลายเป็นหมอกเลือดพร้อมกัน จนไม่มีซากศพหลงเหลืออยู่

หากอมตะชางเหม่ยอยู่ที่นี่ด้วย เขาคงจะอุทานออกมาเสียงดัง เพราะยันต์สายฟ้าที่หนิงอันใช้นั้นแข็งแกร่งกว่าสายฟ้าทั้งห้าของเขาหลายร้อยเท่า

ทันใดนั้น ทุกคนก็ตกตะลึงไปหมด

"เกิดอะไรขึ้น?"

"รองผู้บัญชาการทั้งสามคนตายแล้วหรือ?"

"นี่...จะเป็นไปได้ยังไง?"

เหล่าทหารของต้าเว่ยทุกคนต่างรู้สึกเย็นยะเยือกไปทั่วทั้งตัวราวกับเลือดในร่างกายหยุดไหล

พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่ารองผู้บัญชาการทั้งสามคนจะถูกองค์หญิงหนิงอันสังหาร

นั่นคือยอดฝีมือระดับปราชญ์สามคนเลยนะ!

"แย่แล้ว ศึกนี้ พวกเราไม่มีทางชนะเป็นแน่"

เหล่าทหารของต้าเว่ยทั้งตกใจและหวาดกลัว ขวัญกำลังใจลดลงถึงขีดสุด

ใบหน้าของตู้ชงก็ดูเคร่งขรึมเช่นกัน

เดิมทีในความคิดของเขา รองผู้บัญชาการระดับปราชญ์สามคนลงมือ ก็สามารถสังหารหนิงอันได้อย่างง่ายดาย

เพราะในแง่ของพลังฝึกฝน รองผู้บัญชาการทั้งสามคนได้เข้าสู่ระดับปราชญ์ก่อนหนิงอัน ส่วนในแง่ของประสบการณ์ในการต่อสู้ รองผู้บัญชาการทั้งสามคนก็เป็นทหารผ่านศึกมาอย่างยาวนาน มีประสบการณ์ในการต่อสู้ที่สูงมาก ซึ่งไม่สามารถนำมาเปรียบเทียบกับรุ่นน้องอย่างหนิงอันที่เพิ่งจะออกจากรังได้

แต่เขาไม่คิดเลยว่าผลลัพธ์ที่ได้จะเป็นรองผู้บัญชาการทั้งสามคนถูกสังหารด้วยยันต์สายฟ้าของหนิงอัน

ในครั้งนี้ ตู้ชงได้รับคำสั่งจากเว่ยอ๋องให้นำรองผู้บัญชาการระดับปราชญ์สี่คนและกองทัพสามแสนนายมาโจมตีด่านเยี่ยนหนาน เดิมทีเขามีความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม

แต่เขาก็ไม่คิดเลยว่าสงครามยังไม่ทันได้เริ่ม เขาก็สูญเสียรองผู้บัญชาการไปแล้วสี่คน

และรองผู้บัญชาการทั้งสี่คนก็ถูกสังหารด้วยน้ำมือของหนิงอันทั้งหมด

'ในทันทีก็มียอดฝีมือระดับปราชญ์ตายไปถึงสี่คน หากเว่ยอ๋องรู้เรื่องนี้เข้า ข้าต้องถูกลงโทษอย่างแน่นอน'