บทที่ 2508 ศึกใหญ่แห่งยอดฝีมือ

"ตูม!"

ตู้ชงทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ปลดปล่อยพลังที่รุนแรงออกมา ทำให้สายลมและเมฆาปั่นป่วน

เขาเป็นยอดฝีมือระดับปราชญ์รุ่นเก่า และยังต่อสู้ในสมรภูมิมาเป็นเวลานาน มีจิตสังหารอันเข้มข้นอยู่บนร่างกายของเขา

ไม่เพียงแค่นั้น เขายังมีงูเหลือมสีม่วงอยู่ใต้อาณัติของเขา

นั่นคืออสูรวิญญาณที่กำลังจะเข้าสู่ระดับปราชญ์

งูเหลือมมีลำตัวยาวประมาณร้อยจาง หัวของมันใหญ่กว่าภูเขาเล็กๆ หน้าผากของมันมีเขาที่ยาวกว่าหนึ่งจื่อสองอัน หนวดสีขาวยาวอยู่ใต้คางของมัน เกล็ดสีม่วงทั่วทั้งตัวของมันเปล่งประกายออกมา ปล่อยพลังอันเย็นยะเยือกที่น่าสะพรึงกลัวออกมา

เมื่อเห็นฉากนี้ เหล่าทหารของต้าโจวก็เปลี่ยนสีหน้าและรู้สึกเศร้าในใจ

"ไม่คิดเลยว่าความแข็งแกร่งของอสูรวิญญาณตัวหนึ่งจะเหนือกว่าพวกเรามาก"

"ดูท่าทาง งูเหลือมตัวนั้นกำลังจะเข้าสู่ระดับปราชญ์ในไม่ช้า"

"หากเข้าสู่ระดับปราชญ์แล้ว สายเลือดของมันก็จะวิวัฒนาการ บางทีมันอาจจะกลายเป็นมังกรก็ได้"

งูเหลือมตัวนั้นขดอยู่ใต้ตัวของตู้ชง ดวงตาของมันก็ปล่อยแสงอันเย็นชาออกมา จ้องมองข่งเทียนเซี่ย ปากของมันแลบลิ้นออกมาอย่างต่อเนื่อง

ตู้ชงนั่งอยู่บนหลังของงูเหลือม ดวงตาของเขาน่าสะพรึงกลัว เขามองไปที่ข่งเทียนเซี่ยที่อยู่อีกฝั่งแล้วกล่าวว่า "ในเมื่อข้าเห็นแก่หน้าฟูจื่อ ข้าจึงอดทนต่อเจ้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะเป็นคนไม่รู้จักประมาณตน"

"การที่เจ้าดูถูกข้ายังพอว่า แต่เจ้ากลับลงมือสังหารองครักษ์เงาของข้า ช่างเป็นคนที่ไม่รู้จักสูงต่ำจริงๆ"

"ข่งเทียนเซี่ย เอาชีวิตเจ้ามาซะ!"

ประโยคสุดท้ายของตู้ชงนั้นถูกตะโกนออกมา เมื่อคำพูดนี้สิ้นสุดลง พลังอันแข็งแกร่งก็พุ่งออกมาจากร่างของเขาราวกับทางช้างเผือกระเบิดออกและแม่น้ำบนสวรรค์แตกพัง แล้วพุ่งตรงไปที่ข่งเทียนเซี่ย

"หืม!"

รอบกายของข่งเทียนเซี่ยปรากฏแสงสีขาวอันบริสุทธิ์ออกมาปกป้องตัวเขา แล้วขวางพลังของตู้ชงได้อย่างง่ายดาย

"เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใครกัน?"

"เจ้าบอกให้ข้าตาย ข้าก็ต้องตายงั้นหรือ?"

"ข้าว่าเจ้าคงจะแก่จนสมองเลอะเลือนไปแล้วสินะ ไอ้ผู้เฒ่า!"

ข่งเทียนเซี่ยยืนอยู่ตรงนั้น แล้วส่งเสียงเยาะเย้ยอย่างไม่ไยดี

ตู้ชงเกือบจะคลั่งตาย ให้ตายสิ เจ้าเป็นบัณฑิต เจ้าจะพูดจาสุภาพกว่านี้ไม่ได้เลยหรือ?

ไอ้ผู้เฒ่าอยู่ตลอด ฟูจื่อสอนเจ้ามาแบบนี้หรือไง?

"ฆ่ามัน!"

ตู้ชงคำรามออกมาเสียงดัง บริเวณโดยรอบก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง จากนั้นคนหนึ่งคนกับงูหนึ่งตัวก็พุ่งไปข้างหน้า ราวกับดาวเคราะห์ดวงใหญ่พุ่งชนออกไป พลังของมันช่างน่ากลัวจริงๆ

ทันใดนั้น บนกำแพงเมือง เหล่าทหารของต้าโจวก็รู้สึกประหม่าขึ้นมา

"ตู้ชงคือเสาหลักของต้าเว่ย ความแข็งแกร่งของเขาแข็งแกร่งเกินกว่าที่จะจินตนาการได้!"

"เขาทำสงครามมาหลายปี ไม่เพียงแต่มีความเข้าใจในกลยุทธ์การจัดทัพ แต่ยังมีประสบการณ์ในการต่อสู้ที่สูงมากด้วย!"

"ข้าได้ยินมาว่าเขาสังหารยอดฝีมือระดับปราชญ์มาแล้วหลายคน!"

"นายน้อยข่งเพิ่งจะเข้าสู่ระดับปราชญ์ได้ไม่นาน อีกทั้งยังไม่เข้าใจเทคนิคการต่อสู้ใดๆ ศึกนี้เขาเสียเปรียบอย่างมาก!"

"ในความคิดของข้า วิธีที่ปลอดภัยที่สุดคือการหลีกเลี่ยงการโจมตีของตู้ชง และต่อสู้กับเขาไปเรื่อยๆ!"

"การต่อสู้ไปเรื่อยๆ ก็เป็นวิธีที่ดี ตู้ชงถึงแม้จะแข็งแกร่ง แต่เขาก็อายุมากแล้ว และไม่มีความได้เปรียบในเรื่องของพละกำลัง หากนายน้อยข่งต่อสู้กับเขาไปเรื่อยๆ พอเวลาผ่านไปนานเข้า เขาอาจจะใช้พละกำลังของตู้ชงจนหมดสิ้นก็เป็นได้"

"..."

เหล่าทหารของต้าโจวพูดคุยกันด้วยเสียงกระซิบ

ไม่มีข้อยกเว้นเลย พวกเขาต่างก็เป็นห่วงข่งเทียนเซี่ย

องค์หญิงได้รับบาดเจ็บแล้ว ตอนนี้ข่งเทียนเซี่ยคือความหวังสุดท้ายของพวกเขาแล้ว

หากข่งเทียนเซี่ยไม่สามารถเอาชนะตู้ชงได้ ด่านเยี่ยนหนานก็จะตกอยู่ในอันตราย และพวกเขาก็จะตกอยู่ในอันตรายเช่นกัน

แน่นอนว่า ยังมีเจ้าวัวต้าลี่อีกคนหนึ่ง...

ผู้คนจำนวนไม่น้อยแอบมองเจ้าวัวต้าลี่ แต่ก็ไม่ได้มีความหวังอะไร เพราะในความคิดของพวกเขาแล้ว เจ้าวัวต้าลี่ที่มีรูปร่างซื่อๆ ไม่น่าจะแข็งแกร่งกว่าข่งเทียนเซี่ย

แต่สิ่งที่ทุกคนคาดไม่ถึงก็คือ เมื่อข่งเทียนเซี่ยเห็นตู้ชงพุ่งเข้ามา ไม่เพียงแต่เขาจะไม่หลบหลีก แต่เขากลับพุ่งเข้าปะทะเช่นกัน