บทที่ 2518 หมัดเทพสงคราม ปะทะ หมัดเทพทรงพลัง

“ตุบ!”

เจ้าวัวต้าลี่ก้าวเพียงก้าวเดียว ร่างก็ปรากฏกลางอากาศ เผชิญหน้ากับเฉาพั่วเทียนในระยะไกล

“นักบุญใหญ่ขั้นสูงสุด!”

เฉาพั่วเทียนหรี่ตาลง เขามองออกถึงระดับพลังของเจ้าวัวต้าลี่ จึงถามว่า “เจ้าเป็นใคร?”

เจ้าวัวต้าลี่ตอบ “ข้าเป็นใครไม่สำคัญ รู้ไว้เพียงว่าข้าไม่ใช่หมาป่าเนรคุณไร้ความกตัญญูอย่างเจ้า”

รนหาที่ตาย!

สีหน้าเฉาพั่วเทียนมืดลง แววตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า

ทั้งคู่ยืนมองกันกลางอากาศ แววตาราวกับเหล็กกล้าเย็นเฉียบ ส่องประกายเด็ดเดี่ยวและเย็นชา

การประจันหน้าของพวกเขา ราวกับกลายเป็นจุดสนใจเพียงหนึ่งเดียวในสวรรค์และปฐพี

บนพื้นดิน ทุกคนต่างกลั้นหายใจ

เพราะพวกเขารู้ดีว่า ต่อจากนี้จะเป็นการต่อสู้เป็นตายที่สะเทือนไปทั่วปฐพี

เหล่าทหารแห่งต้าเว่ยสีหน้ายังคงสงบนิ่ง แม้จะดูแคลนในความเป็นคนของเฉาพั่วเทียน แต่พวกเขากลับมั่นใจในพลังของเขาอย่างยิ่ง

ส่วนทหารแห่งต้าโจว แต่ละคนมีสีหน้าหนักแน่น แววตาเต็มไปด้วยความกังวล พวกเขาไม่ได้ฝากความหวังไว้กับเจ้าวัวต้าลี่ เพราะคู่ต่อสู้ของเขาคือเทพสงครามแห่งต้าเฉียน

“บึ้ม!”

บนร่างเจ้าวัวต้าลี่ระเบิดพลังอันรุนแรงออกมา เสื้อชั้นนอกถูกพลังชี่แท้ฉีกขาด กล้ามเนื้อแข็งราวประติมากรรม เขากำหมัดแน่นดุจมีพลังไร้ขอบเขต

“ปัง!”

เจ้าวัวต้าลี่ไม่เสียเวลาพูด คำรามพร้อมออกหมัดทันที

หมัดของเขาแต่ละครั้งรุนแรงราวฟ้าผ่า ทุกการเหวี่ยงหมัดเหมือนจะทำลายท้องฟ้าได้

“ใช้วิชาหมัดต่อหน้าข้า เจ้านี่ไม่รู้จักประมาณตัวเลย”

เฉาพั่วเทียนหัวเราะเย้ย ยกหมัดเข้าปะทะ

ลมหายใจของเขาลึกดุจมหาสมุทร แววตาหนักแน่นดุจภูผา หมัดพุ่งออกเร็วราวพายุฝนแต่ละหมัดก็ทรงพลังจนเหมือนเขย่าแผ่นดินได้

การต่อสู้เริ่มขึ้นแล้ว

ทั้งสองเคลื่อนไหวรวดเร็วดุจสายฟ้าแลบ หมัดของพวกเขาปะทะกันกลางอากาศ ส่งเสียงกึกก้องสะท้านหู

หมัดทั้งสองฟาดปะทะไม่หยุด ราวกับระเบิดพลังทั้งหมดของฟ้าดินออกมา ทุกครั้งที่ปะทะกัน อากาศรอบด้านก็สั่นสะเทือน ราวกับจะทำลายอากาศว่างเปล่าให้แตกสลาย

หมัดของเจ้าวัวต้าลี่ดุจเปลวไฟเผาผลาญสวรรค์ ทุกหมัดแฝงพลังร้อนแรง ราวเปลวเพลิงไร้สิ้นสุดที่จะเผาผลาญคู่ต่อสู้จนสิ้นซาก

การเคลื่อนไหวของเขารวดเร็วและดุดัน ทุกการโจมตีราวกับพลังฟ้าผ่าที่หนักหน่วงไร้ขอบเขต

ส่วนหมัดของเฉาพั่วเทียนกลับดุจพายุฝนกระหน่ำ ทุกหมัดพัดพาความรุนแรงของพายุ ราวจะกวาดคู่ต่อสู้ให้จมหายไปในเหวลึกไร้ก้น

การเคลื่อนไหวของเขาหนักแน่นมั่นคง ทุกการป้องกันมั่นคงดุจภูผา ไม่มีสิ่งใดสั่นคลอนได้

“ปัง! ปัง! ปัง!”

การต่อสู้ของทั้งคู่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

หมัดทั้งสองแกว่งฟาดอย่างรวดเร็วกลางอากาศ ทุกครั้งที่ปะทะกันก็เกิดระเบิดสะเทือนไปทั่วปฐพี

ในอากาศว่างเปล่า กลุ่มควันหมุนวน รอยแยกนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้น ราวกับเป็นม่านบังที่ทำให้การเคลื่อนไหวของทั้งคู่ยิ่งลึกลับจับตาไม่ทัน

นี่คือการปะทะกันของพลังต่อพลังอย่างแท้จริง

ทั้งสองประจันหน้ากันแบบไม่มีใครยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว

ทุกครั้งที่พวกเขาโจมตี เสียงดังก้องราวฟ้าผ่า ทุกครั้งที่ป้องกันก็มั่นคงดุจภูผา

อากาศว่างเปล่าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับอีกเพียงชั่วอึดใจก็จะแตกสลายลงอย่างสิ้นเชิง

เหล่าทหารแห่งต้าโจวเบิกตากว้าง มองกลางอากาศอย่างไม่อยากเชื่อสายตา

พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่า เจ้าวัวต้าลี่จะสามารถปะทะกับเฉาพั่วเทียนแบบซึ่งๆหน้าได้โดยไม่เสียเปรียบเลยแม้แต่น้อย

“หรือว่า เขากับเฉาพั่วเทียนจะเป็นผู้มีฝีมือสูงในระดับเดียวกัน?”

แววตาทหารต้าโจวเริ่มลุกโชนด้วยประกายแห่งความหวัง หากเจ้าวัวต้าลี่สามารถรับมือเฉาพั่วเทียนได้ ด่านเยี่ยนหนานก็ยังมีโอกาสรอด