บทที่ 2519 การต่อสู้อันดุเดือด

หมัดเทพสงครามเป็นวิชาล้ำค่าของตระกูลเทพสงคราม เมื่อใช้ร่วมกับร่างเทพสงครามและสายเลือดเทพสงคราม จะสามารถดึงพลังของหมัดนี้ออกมาได้อย่างไร้เทียมทาน

บรรพบุรุษของตระกูลเทพสงคราม เคยใช้หมัดนี้สังหารศัตรูนับไม่ถ้วน จนสุดท้ายกลายเป็นยอดฝีมือแห่งโลกฝึกเซียน

ว่ากันว่า แม้แต่ผู้แข็งแกร่งระดับกึ่งจักรพรรดิยังตายภายใต้หมัดเทพสงคราม

เฉาพั่วเทียนใช้วิชาล้ำค่าทันที แสดงให้เห็นว่าต้องการรีบจบศึกนี้ให้เร็วที่สุด

เขาฟาดหมัดใส่เจ้าวัวต้าลี่อย่างรุนแรง ก่อให้เกิดคลื่นพลังสีทองปั่นป่วนขึ้นมาอย่างน่าหวาดกลัว

แต่เจ้าวัวต้าลี่กลับไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย

“แค่ลองเชิงเท่านั้น!”

เจ้าวัวต้าลี่ตะโกนลั่น พร้อมปล่อยไม้ตายของตน หมัดเทพทรงพลัง

“บึ้ม!”

หมัดของเขาราวกับสายฟ้าฟาด ดุจคลื่นยักษ์ถาโถม สิ่งที่ผ่านถูกบดเป็นผุยผง พลังทำลายรุนแรงสุดขีด

พลังหมัดของเจ้าวัวต้าลี่ช่างน่ากลัว ไม่มีสิ่งใดต้านทานได้ แม้แต่เทพเซียนก็ต้องสิ้นใจในทันที

แทบจะในพริบตาเดียว เจ้าวัวต้าลี่ก็ระเบิดพลังถึงขีดสุด ส่งหมัดพุ่งเข้าใส่เฉาพั่วเทียน

“มาได้สวย!” เฉาพั่วเทียนกระหายศึกสุดขีด หมัดของเขาก็พุ่งตรงเช่นกัน

เพียงพริบตาเดียว หมัดของทั้งคู่ก็ปะทะกันอย่างรุนแรง

“บึ้ม!”

เมื่อหมัดกระแทกกัน เกิดการระเบิดมหึมา

“ครืดๆๆ——”

หลังจากปะทะกัน ทั้งคู่ร่างสั่นสะท้าน ก่อนจะถอยอย่างรวดเร็ว

หมัดนี้ ไม่มีใครเหนือกว่าใคร

เจ้าวัวต้าลี่ยืนมั่นคง ดวงตาคมกริบ จ้องเฉาพั่วเทียน ร่างกายเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแข็งราวเหล็กกล้า

เฉาพั่วเทียนก็ยืนหยัดเช่นกัน จ้องมองเจ้าวัวต้าลี่ด้วยเช่นกัน ดวงตาทั้งคู่เปล่งประกายความอำมหิต

ทั้งสองจ้องตากัน ความกระหายศึกทวีขึ้นเรื่อยๆ

ไม่นานหลังจากนั้น

“ฆ่า!”

“ฆ่า!”

ทั้งคู่คำรามพร้อมกัน กำหมัดพุ่งเข้าใส่กันอีกครั้ง การปะทะครั้งนี้ดุเดือดยิ่งกว่าเดิม

“ปัง! ปัง! ปัง!”

ทั้งสองรุกและรับสลับกัน หมัดปะทะหมัด ส่งเสียงดังสนั่นราวกับกลองสวรรค์ระเบิด

ร่างของพวกเขาเคลื่อนไหวรวดเร็วภายในค่ายกลสงครามจักรพรรดิ ราวกับสายฟ้าแลบสองสาย

การต่อสู้ที่หมัดกระแทกถึงเนื้อเช่นนี้ ช่างสะเทือนใจผู้คนยิ่งนัก ผู้คนบนพื้นเมื่อเห็นภาพนี้ต่างร้องอุทานไม่หยุด

“แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!”

“หมัดสุ่มๆของพวกเขา ก็คงฆ่าปราชญ์ได้เลยนะ?”

“ได้เห็นการต่อสู้แบบนี้กับตาตัวเอง ชีวิตนี้ไม่เสียดายแล้ว!”

“ถ้าสักวันหนึ่ง ข้าแข็งแกร่งเหมือนพวกเขาได้ก็คงดี”

“……”

บนกำแพงเมือง

หนิงอันและข่งเทียนเซี่ยจ้องไปยังค่ายกลสงครามจักรพรรดิ ดวงตาไม่กระพริบ ราวกับกลัวพลาดแม้เพียงเสี้ยววินาที

การได้ชมการต่อสู้ของยอดฝีมือระดับนี้ สำหรับพวกเขา ถือเป็นงานที่เป็นบุญสายตาหาได้ยากยิ่ง

ในขณะเดียวกัน ก็ยังเพิ่มพูนประสบการณ์การต่อสู้ให้ตนเอง

ถ้าจังหวะเหมาะสม ก็อาจได้บางสิ่งที่คาดไม่ถึง เช่น…

การบรรลุแจ้ง!

“ศิษย์พี่ ท่านคิดว่าศึกนี้ใครจะชนะ?” หนิงอันถาม

ข่งเทียนเซี่ยยิ้มขื่น ตอบว่า “ระดับพลังของข้ากับพวกเขาต่างกันเกินไป มองไม่ออกเลยว่าใครจะชนะ แต่ข้าก็ยังอยากให้เจ้าวัวต้าลี่ชนะ ไม่อย่างนั้น…”

พอพูดถึงตรงนี้ ข่งเทียนเซี่ยก็เงียบไป เพราะรู้ว่าหนิงอันเข้าใจความหมายของตน

ถ้าเจ้าวัวต้าลี่ชนะเฉาพั่วเทียนได้ ก็จะสามารถป้องกันด่านเยี่ยนหนานไว้ได้ วิกฤติทั้งหมดก็จะถูกขจัด

แต่ถ้าเจ้าวัวต้าลี่แพ้ ไม่เพียงแต่ด่านเยี่ยนหนานจะป้องกันไว้ไม่ได้ พวกเขาก็ต้องตาย และทหารต้าโจวสามแสนคนก็จะสิ้นชีพ