ตอนที่ 2531
บทที่ 2533: จู่ๆ ก็ยื่นของขวัญให้
October 21, 2026
แม้หนิวต้าลี่จะหัวไม่ค่อยไว แต่ไม่ได้โง่ถึงขีดสุด พอได้ยินท่านอาจารย์เอ่ยถึงเย่ชิวขึ้นมาอย่างกะทันหัน เขาก็ระแวงขึ้นมาทันที
“ท่านผู้อาวุโส ท่านถามถึงอาจารย์ของผมทำไมครับ?”
“ว่าอะไรนะ? เย่ฉางเซิงเป็นอาจารย์ของเจ้าหรือ?” ท่านอาจารย์แสดงสีหน้าตกใจ แล้วพูดว่า “พลังบำเพ็ญเพียรของเจ้าสูงส่งขนาดนี้ เย่ฉางเซิงเป็นอาจารย์ของเจ้าได้ นั่นแปลว่าพลังของเขาสูงกว่าเจ้างั้นหรือ?”
“ไม่ใช่ครับ” หนิวต้าลี่ว่า “อาจารย์เพิ่งบรรลุเป็นเซียนศักดิ์สิทธิ์”
“อย่างนี้ก็น่าแปลกสิ พลังไม่เท่าเจ้าแล้วจะเป็นอาจารย์ของเจ้าได้อย่างไร?” ท่านอาจารย์ถามด้วยความอยากรู้
หนิวต้าลี่เกาศีรษะ ยิ้มซื่อๆ แล้วว่า “อาจารย์บอกว่าผมหัวไม่ค่อยดี ตามติดท่านไปจะได้ฉลาดขึ้นบ้างครับ”
“อ้อ อย่างนี้นี่เอง น่าสนใจดี” ท่านอาจารย์ยิ้มออก
หนิวต้าลี่ถามว่า “ท่านผู้อาวุโสกำลังล้อผมอยู่หรือครับ?”
“ที่ไหนกันเล่า สุภาษิตว่า ‘เดินร่วมกับคนสามคน ย่อมมีผู้หนึ่งที่เป็นครูของเรา’ เรียนข้อดีของผู้อื่นมาชดเชยข้อด้อยของตน นั่นแหละบัณฑิต พลังเจ้าสูงส่งปานนี้ แต่ยอมรับคนที่พลังต่ำกว่าเป็นครู นั่นน่ายกย่องมาก” ท่านอาจารย์พูดเปลี่ยนเรื่อง “เจ้าอยู่ข้างกายเย่ฉางเซิงมานานเท่าไรแล้ว?”
“ให้ข้าลองเดาสิ”
“หรือว่า ตั้งแต่เขาไปยังเผ่าอสูร เจ้าก็ติดตามอยู่ข้างกายเขาตลอดหรือไม่?”
หัวใจหนิวต้าลี่สะท้าน เผลอคิดในใจว่า “ท่านอาจารย์รู้ได้อย่างไรว่าท่านอาจารย์ของเราไปเผ่าอสูร?”
ท่านอาจารย์ว่า “ตอนอันดับมังกรซ่อนเร้นประกาศรายชื่อ เย่ฉางเซิงติดอันดับหนึ่ง ข้าจำได้ว่า ‘ระฆังสวรรค์ปฐพี’ บอกว่าเขามีพรสวรรค์จักรพรรดิ แถมยังได้ชะตาบารมีของเผ่าอสูรมาอีก”
“นั่นก็แปลว่า เขาต้องเคยไปเผ่าอสูรแน่”
“สหาย ลองเล่าให้ข้าฟังหน่อยสิ อาจารย์ของเจ้าเป็นคนอย่างไร?”
ท่านอาจารย์อธิบายว่า “ข้าไม่มีเจตนาร้ายต่ออาจารย์ของเจ้า เพียงอยากรู้ว่า คนที่เจ้าหญิงหนิงอันชอบ เป็นคนแบบไหนกันแน่”
ที่แท้ก็อย่างนี้นี่เอง
ผมนึกว่าท่านจะสืบความลับของอาจารย์เสียอีก
หนิวต้าลี่แอบโล่งอก แล้วว่า “ท่านผู้อาวุโสอยากทราบด้านไหนเป็นพิเศษครับ?”
ท่านอาจารย์ว่า “ข้าถามเรื่อยๆ เจ้าก็ตอบตามสบายเถอะ”
หนิวต้าลี่คิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงว่า “อาจารย์เป็นคนดีครับ”
ท่านอาจารย์: “...”
อันนี้ไม่ต้องบอกก็รู้นะ
หนิวต้าลี่พูดต่อ “อาจารย์พรสวรรค์โดดเด่น มีพรสวรรค์จักรพรรดิ”
ท่านอาจารย์: “...”
หนิวต้าลี่ต่ออีก “อาจารย์ยังหนุ่ม แต่ขยันฝึกฝนมาก ตอนนี้บรรลุเป็นเซียนศักดิ์สิทธิ์แล้วครับ”
ท่านอาจารย์: “...”
หนิวต้าลี่ว่า “ถ้าจะสรุปสั้นๆ ก็มีอยู่แค่ ‘หล่อกับดวงดี’ ครับ”
ท่านอาจารย์: “...”
หนิวต้าลี่เกาศีรษะ “เหมือนจะมีเท่านี้แหละครับ”
ท่านอาจารย์: “...”
พูดมาตั้งนาน ท้ายสุดยังไม่เห็นได้แก่นสารอะไรสักอย่าง
เอาเถอะ สหายผู้นี้ดูท่าหัวจะช้าจริงๆ
ท่านอาจารย์ยิ้ม “สหาย ฟังเจ้าว่ามาแล้ว ข้ายิ่งอยากรู้จักอาจารย์ของเจ้ามากขึ้น หากมีโอกาส ข้าอยากพบหน้าเขาสักครั้ง”
หนิวต้าลี่ว่า “พอศึกสงครามยุติ อาจารย์จะเข้าพิธีแต่งงานกับเจ้าหญิงหนิงอัน ท่านผู้อาวุโสจะมาร่วมงานมงคลไหมครับ?”
“ไว้ถึงวันนั้นค่อยว่ากัน!” ท่านอาจารย์ไม่ได้รับปากตรงๆ