ตอนที่ 260
บทที่ 261 ความโกรธของเยี่ยชิว
October 21, 2026
เยี่ยชิวยืนเสียสติอยู่กับที่
จางลี่ลี่จากไปแล้ว และสิ่งที่จากไปพร้อมกับเธอ ก็คือความรู้สึกที่บริสุทธิ์และจริงใจที่สุดที่เคยมีให้
เยี่ยชิวรู้ดี คนบางส่วนและเรื่องบางอย่าง ก็จะหายไปตามกระแสแห่งกาลเวลาในที่สุด จะไม่มีทางกลับมาอีกแล้ว.....
ความแค้นระหว่างเขาและจางลี่ลี่ ก็จะจบลงที่นี่เช่นกัน!
“แม่ ผมใจอ่อนเกินไปหรือเปล่า” เยี่ยชิวถามเสียงเบา
เมื่อกี้เขาเคยมีความคิดอยากจะฆ่า แต่ในนาทีสุดท้าย เขาทำไม่ลง ตัดสินใจปล่อยจางลี่ลี่ไป
“ชิวเอ๋อร์ ลูกทำถูกแล้ว” เฉียนจิ้งหลานพูดอย่างเคร่งขรึม : “ท้ายที่สุดลูกและเธอเคยคบกัน แม้ว่าเธอจะทำเรื่องไม่ดีมามากมาย แต่ว่าลูกไม่สามารถไร้หัวใจและไร้ความเมตตา”
“พูดขึ้นมาแล้ว ลูกยังต้องขอบคุณจางลี่ลี่”
“ถ้าหากไม่มีการทรยศของเธอ ลูกจะไม่โตเร็วขนาดนี้”
ใช่จริงๆ ถ้าหากไม่มีการทรยศของจางลี่ลี่ อย่างนั้นเยี่ยชิวก็จะไม่มีทั้งหมดในตอนนี้
“ไม่พูดถึงเธอแล้ว ยังไงสะในอนาคตก็จะไม่เห็นเธอที่เจียงโจวอีกแล้ว” เยี่ยชิวหันตัวไปมองเฉียนจิ้งหลาน ถามอย่างห่วงใย : “แม่ ร่างกายของคุณเป็นยังไงบ้าง จุดที่ได้รับบาดเจ็บ ปวดไหม”
เฉียนจิ้งหลานพูดด้วยรอยยิ้ม : “ไม่ปวดแล้ว”
“งั้นอีกสักพักผมส่งแม่กลับบ้านนะ” เยี่ยชิวถาม
“ไม่ ฉันไม่กลับบ้าน” เฉียนจิ้งหลานพูด : “ฉันจะนอนโรงพยาบาล”
“นอนโรงพยาบาล” เยี่ยชิวตะลึง
ตลอดเวลาที่ผ่านมาสุขภาพของเฉียนจิ้งหลานไม่ค่อยดี เยี่ยชิวให้เธอไปโรงพยาบาลเธอล้วนแล้วไม่ไป ดื้ออย่างมาก กลัวเสียเงิน
ยิ่งกว่านั้น เยี่ยชิวรักษาเฉียนจิ้งหลานหายแล้ว สุขภาพของเธอไม่มีปัญหาอะไรแล้ว
ทำไมถึงยังอยากไปนอนโรงพยาบาล
“แม่ สุขภาพของแม่ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว ไม่ต้องนอนโรงพยาบาล กลับไปรักษาตัวที่บ้านไม่กี่วันก็หายดีแล้ว” เยี่ยชิวพูด
เฉียนจิ้งหลานพูดอย่างดื้อรั้น : “ฉันจะนอนโรงพยาบาล”
“แม่ เมื่อก่อนคุณไม่ชอบนอนโรงพยาบาลไม่ใช่เหรอ ตอนนี้ทำไม.....”
“ไม่ต้องถามเยอะขนาดนั้น อีกสักพักส่งฉันไปโรงพยาบาล”
เฉียนจิ้งหลานดื้อรั้นอย่างมาก จะนอนโรงพยาบาลลูกเดียว
ภายใต้ไม่มีทางเลือก เยี่ยชิวทำได้แค่ตอบตกลง : “ได้ อีกสักพักผมจะส่งแม่ไปโรงพยาบาล”
ผ่านไปสักพักหนึ่ง หานหลงกลับมาแล้ว
“หัวหน้า ผมสั่งให้คนส่งผู้หญิงคนนั้นออกไปแล้ว ต่อจากนี้ไปเธอจะไม่ปรากฏตัวที่เจียงโจวอีกแล้ว” หานหลงพูด
“อืม” เยี่ยชิวพยักหน้าเบาๆ เป็นการบอกว่ารู้แล้ว พร้อมกับออกคำสั่งให้หานหลง : “ส่งพวกเราไปโรงพยาบาล”
“รับทราบ”
ต่อจากนั้น เยี่ยชิวพยุงเฉียนจิ้งหลาน ขึ้นรถมายบัคของหานหลงคันนั้น
หานหลงขับรถด้วยตัวเอง มุ่งหน้าไปโรงพยาบาลเจียงโจว
ระหว่างทาง
หานหลงถาม : “หัวหน้า ประธานหอการค้าซื่อไห่ของหยางซีหลง วันนี้คุณทำกับเขาแบบนี้ ถ้าหากเขาแก้แค้นจะทำยังไง”
“แก้แค้นเหรอ” เยี่ยชิวหัวเราะเยาะ : “เขาไม่กล้า”
“ภายนอกบางทีเขาอาจจะไม่กล้า แต่ในมุมมืดมันก็พูดยากแล้ว ท้ายที่สุดแล้ว เขาควบคุมธุรกิจในสามมณฑลของหลงเหมิน สามารถระดมเงินทุนจำนวนมหาศาล”
“ไม่มีปัญหา เขาเป็นประธานได้อีกไม่กี่วันแล้ว”
หานหลงเข้าใจความหมายของเยี่ยชิวแล้ว พูด : “หัวหน้า คุณต้องการถอดตำแหน่งประธานของหยางซีหลงเหรอ”
“ไม่ใช่คนของตัวเอง สุดท้ายแล้วก็ไว้ใจไม่ได้”
ภายในใจของเยี่ยชิวเข้าใจอย่างมาก ถ้าหากเขาไม่ใช่ทูตซวนหวู่ของหลงเหมิน อย่างนั้นวันนี้ เขาก็จะถูกหยางซีหลงเหยียบย่ำเหมือนหมาตัวหนึ่ง
โชคไม่ดี เขาและเฉียนจิ้งหลานอาจจะต้องทิ้งชีวิตอยู่ที่นี่
ก็เพราะเป็นแบบนี้ ดังนั้นตอนที่เยี่ยชิวกำลังตบหยางซีหลง ก็ตัดสินใจแล้ว ต้องการชิงตำแหน่งประธานของหยางซีหลง