บทที่ 2612: เหล่าเจิ่วออกโรง

“วึ้ง!”

พระสงฆ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งเขาหลิงซานสะบัดฝ่ามือฟาดลงมา ราวกับเมฆสีทองลูกมหึมาถาโถมลงมาบดบังฟ้า

ยิ่งไปกว่านั้น ขณะฝ่ามือกดลง อากาศถูกอัดแน่นจนเกิดเสียงคำรามกึกก้อง คล้ายพายุฟ้าคะนองปะทุขึ้น

นึกภาพได้เลย ถ้าฝ่ามือนั้นตบลงบนร่างของเย่ชิว เขาจะถูกบดจนแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี

“เย่ฉางเซิง ยอมตายดีๆ เถอะ!”

พระสงฆ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งเขาหลิงซานยืนมองจากที่สูง มุมปากยกยิ้มเจิดจ้า ราวกับเทพเจ้าที่ก้มมองสรรพชีวิตจากเบื้องบน

ท่าทางนั้นจุดไฟโทสะของเย่ชิวขึ้นทันที

“แม่ง เอาจริงดิ คิดว่ากูจะกลัวมึง?”

เย่ชิวกัดฟัน แววตาวาบด้วยความดุกร้าว เตรียมจะเรียกใช้เปลวไฟวิเศษระดับจักรพรรดิ

ถึงเวลานี้แล้ว เขาไม่มีเวลามาคิดมาก ไม่ว่าจังหวะจะเหมาะหรือไม่ เอาชีวิตรอดสำคัญกว่า

ทว่า เรื่องไม่คาดคิดกลับเกิดขึ้น