บทที่ 2613: ตายสักครั้ง!

เย่ชิวได้ยินเสียงของเหล่าเจิ่วก็เหมือนฝนทิพย์โปรยลงมาจากฟ้า เอ่ยอย่างฮึกเหิมว่า “เหล่าเจิ่ว ฉันก็รู้ว่าเธอไม่ยืนดูฉันตายเฉยๆ ขอบใจนะ”

“เกรงใจกันทำไม เราสองคนผูกพันกันขนาดไหน ช่วยนายก็เท่ากับช่วยฉันเอง เตรียมตัวให้พร้อม เดี๋ยวฉันจะหลอมรวมกับนาย” สิ้นเสียงเหล่าเจิ่ว ก็ได้ยินเสียง “ปึง!” จากในถุงกิ่นคุน โลงศพสีแดงโลหิตเปิดฝา ขาที่ขาดของเหล่าเจิ่วบินออกมา

เย่ชิวไม่พูดพร่ำ มือระเบิดพลังกระบี่ ฟันฉับใส่ข้อเท้าขวาของตัวเองอย่างรวดเร็ว

“ฉัวะ!”

เพียงพริบตา เท้าขวาของเย่ชิวขาดสะบั้น เลือดทะลักไม่หยุด

การกระทำนี้ ทำเอาทุกคนตะลึงงัน

“หัวหน้ากำลังทำอะไรน่ะ?”

“พี่ใหญ่ไปตัดเท้าตัวเองทำไม?”

“ไอ้เด็กเวรนี่เพี้ยนอะไรขึ้นมา?”

หลินเสี่ยวเหนียวว่า “น้องเย่ทำอะไรก็ไม่เหมือนใครจริงๆ”