บทที่ 284 เข็มทองมีพิษ

อะไร!

นี่คือใบหน้าของจ้าวเจิ้งซีหรือไม่?

เยี่ยชิวทั้งประหลาดใจและโกรธ

ในนวนิยายศิลปะการต่อสู้ เขามักจะเห็นฉากที่ปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ใช้หน้ากากผิวหนังมนุษย์ เพื่อปลอมตัวเป็นผู้อื่น และเปลี่ยนรูปลักษณ์ของพวกเขา

อย่างไรก็ตาม หน้ากากผิวหนังมนุษย์ที่ปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ใช้นั้นไม่ใช่ผิวหนังมนุษย์จริง ๆ

แต่ สามารถใช้ใบเป่ยเถียวหม่าเฟยหน้าของจ้าวเจิ้งซี เพื่อทำหน้ากากได้ ซึ่งอาจกล่าวได้ว่า...

ไร้มนุษยธรรม!

เป่ยเถียวหม่าเฟยกล่าวว่า "เพื่อไม่ให้เปิดเผยข้อบกพร่องใด ๆ ฉันจงใจลอกหน้าของจ้าวเจิ้งซีออก ทำมาส์กผิวหนังมนุษย์ และพบนินจาผู้มีทักษะมาช่วยฉันปลอมตัว ดังนั้น ฉันจึงสามารถอยู่ในสถาบันวิจัยได้นานมาก โดยไม่ถูกค้นพบ"

"เดิมทีฉันคิดว่า เมื่อผู้คนจากวังซาตานมาหาฉัน ฉันจะถอดหน้ากากนี้ออก"

"แต่แกมาเร็วเกินไป"

"ฉันยังไม่มีเวลาถอดหน้ากากนี้"

เยี่ยชิวกล่าวว่า "ไม่ใช่ว่ามาสายเกินไป แต่แกต้องการรอให้พ่อค้าอาวุธมาถึง และทำข้อตกลงให้เสร็จสิ้นก่อนที่จะถอดหน้ากากใช่ไหม?"

เอิ่ม?

เป่ยเถียวหม่าเฟยหรี่ตาลง และถามเยี่ยชิว "แกรู้ได้ยังไง?"

เยี่ยชิวแค่นเสียงเหอะอย่างเย็นชา "ไม่ต้องรู้หรอกฉันจะรู้ได้ยังไง ฉันจะบอกแกให้ชัดนะ ฉันจะไม่ให้แกได้เจอพ่อค้าอาวุธคนนั้นเด็ดขาด"

"ฉันเข้าใจ" ทันใดนั้นเป่ยเถียวหม่าเฟยก็ตระหนักได้ว่า "สิ่งที่แกรู้ น่าจะเป็นคนจากวังซาตานบอกแกมาสินะ?"

"ว่ากันว่าวังซาตานเป็นทีมพิเศษที่ลึกลับและทรงพลังที่สุดในประเทศจีน ตอนนี้ดูเหมือนว่าก็ไม่ขนาดนั้น"

"พวกเขาไม่ได้ส่งชนชั้นสูงมาที่นี่ แต่ส่งเด็กแบบแกมาจัดการกับฉันแทน นี่แสดงให้เห็นว่า พวกเขาต้องการให้แกตายในมือของฉัน"

"เจ้าหนู ฟังคำแนะนำของฉัน แล้วลงมือทำกับฉันเถอะ"

"ฉันจัดการแกแน่!"

เป่ยเถียวหม่าเฟยต้องการเอาชนะเยี่ยชิวเช่นกัน

เยี่ยชิวไม่ตอบคำพูดของเป่ยเถียวหม่าเฟย แต่พูดว่า "ฉันมีคำถามอื่นจะถามแก"

"ว่ามา"

"จ้าวเจิ้งซีอยู่ที่ไหน?" เยี่ยชิวถาม

ภารกิจของเขาที่ต้าตงในครั้งนี้ คือการตามหาจ้าวเจิ้งซี ไม่ว่าจ้าวเจิ้งซีจะมีชีวิตอยู่หรือตายไป เขาก็ต้องหาที่อยู่ของจ้าวเจิ้งซีให้พบ

ณ ตอนนี้ โดยพื้นฐานแล้ว แน่นอนว่าจ้าวเจิ้งซีไม่ใช่คนทรยศ

สิ่งนี้ ทำให้เยี่ยชิวพอใจมาก

อย่างน้อย ก็แสดงว่าบุคลากรทางทหารของเรามีความภักดีต่อประเทศ!

"จ้าวเจิ้งซีตายแล้ว ฉันฆ่าเขาด้วยมือของฉันเอง"

เป่ยเถียวหม่าเฟยกล่าวว่า "เมื่อสามปีที่แล้ว จ้าวเจิ้งซีมาที่ต้าตงเพื่อเข้าร่วมสัมมนาทางวิทยาศาสตร์ เมื่อใช้โอกาสนี้ ฉันจึงเชิญเขาออกไปดื่ม และฆ่าเขา"

"อยู่ในห้องนี้ ตรงจุดที่แกยืนอยู่"

จ้าวเจิ้งซีชี้ไปที่พื้นตรงเท้าของเยี่ยชิว แล้วพูดว่า "ฉันฆ่าเขาที่นี่ ด้วยมือของฉันเอง"

"แกรู้ไหมว่าฉันฆ่าเขายังไง?"

มีความภาคภูมิใจบนใบหน้าของเป่ยเถียวหม่าเฟย ราวกับว่าเขากำลังบอกเล่าสิ่งที่น่าทึ่งมาก

"ฉันมัดจ้าวเจิ้งซีด้วยเชือก และในขณะที่เขาตื่น ฉันก็ลอกหน้าของเขาออกทั้งหมด"

"เพราะใบหน้าของคนเป็นคือวัสดุที่ดีที่สุดสำหรับทำมาส์กผิวหนังของมนุษย์"

"หลังจากที่ฉันถลกหนังจ้าวเจิ้งซี ฉันก็ตัดลิ้นและแขนขาของเขาออก และสุดท้ายก็โยนเขาลงถังขยะ"

"ภายในสองวัน เขาก็ตาย"

เมื่อเยี่ยชิวได้ยินสิ่งนี้ ดวงตาของเขาก็แดงก่ำด้วยความโกรธ

"จ้าวเจิ้งซีเป็นเพื่อนร่วมชั้นของแก แต่แกฆ่าเขาด้วยวิธีที่โหดร้าย มโนธรรมของแกมีบ้างไหม?" เยี่ยชิวตะโกน