บทที่ 285 ทำแบบไหนได้แบบนั้น

"ฮึ่ม แกคิดว่าจะวางยาพิษฉันได้เหรอ? แกไร้เดียงสามาก" เป่ยเถียวหม่าเฟยยกมือขึ้นต่อหน้าเขา เตรียมที่จะใช้วิชานินจา

แต่ในไม่ช้า ใบหน้าของเป่ยเถียวหม่าเฟยก็ดูน่าเกลียดเป็นพิเศษ

วิชานินจาล้มเหลว!

นั่นหมายความว่า เขาไม่มีโอกาสหลบหนีด้วยซ้ำ

ผลลัพธ์นี้ เป็นสิ่งที่เขาไม่คาดคิด

"น่าเสียดายจริง ๆ ที่ฉันตกไปอยู่ในมือของเด็กผู้ชายคนหนึ่ง"

เป่ยเถียวหม่าเฟยโกรธมากจนแทบจะอาเจียนเป็นเลือด

เขาแกล้งทำเป็นจ้าวเจิ้งซี และอยู่ในสถาบันวิจัยทางการทหารเป็นเวลาหลายปีโดยไม่มีใครค้นพบ อย่างไรก็ตาม วันนี้ เขาถูกชายหนุ่มคนหนึ่งลอบสังหาร ช่างน่าละอายจริง ๆ

"เจ้าเด็กน่ารังเกียจ แกใช้เข็มพิษทำร้ายฉันจริง ๆ ไร้ยางอายเป่ยเถียวหม่าเฟยสาปแช่งเสียงดัง

"ชายชราหลินบอกฉันว่า ไม่จำเป็นต้องใช้วิธีที่ยุติธรรมและเหนือกว่า ในการจัดการกับคนร้าย" เยี่ยชิวมองไปที่เป่ยเถียวหม่าเฟย และพูดว่า "แกไม่เพียงแต่เป็นคนร้ายเท่านั้น แต่ยังเป็นสัตว์ร้ายที่สูญเสียความเป็นมนุษย์ไปทั้งหมดด้วย ดังนั้น ไม่ว่าจะใช้วิธีไหนจัดการกับแก ก็ไม่น่ารังเกียจ"

เป่ยเถียวหม่าเฟยตะโกน "ถ้าแกทำกับฉันแบบนี้ แกยังมีมโนธรรมอยู่ไหม??"

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ เยี่ยชิวก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ไอ้สารเลวคนนี้ถามมโนธรรมจริงเหรอ?

"บ้าไปแล้วรึไง แกมันชั่วขนาดนี้ แกยังสมควรที่จะพูดถึงคำว่ามโนธรรมอีกเหรอ?" เยี่ยชิวเข้าหาเป่ยเถียวหม่าเฟย และพูดว่า "เมื่อกี้แกไม่ได้อยากหนีเหรอ? หนีสิ!"

ถ้าฉันหนีไปได้ ฉันจะยืนอยู่ตรงนี้ทำไม?

เป่ยเถียวหม่าเฟยกัดฟันด้วยความเกลียดชัง

ตอนนี้เขาถูกวางยาพิษ ไม่สามารถขยับตัวหรือหลบหนีได้ และเยี่ยชิวยังคงเข้ามาใกล้

"ไอ้หนู" จู่ ๆ เป่ยเถียวหม่าเฟยก็ลดท่าทางลง และพูดด้วยน้ำเสียงวิงวอน "ทำยังไงแกถึงจะปล่อยฉันไป?"

"แกคิดว่ามันเป็นไปได้เหรอ?" เยี่ยชิวยิ้มเยาะ

"ฉันสามารถให้เงินครึ่งหนึ่งกับแกได้" เป่ยเถียวหม่าเฟยกล่าวว่า "ฉันสามารถนำเงินหนึ่งพันล้านเหรียญสหรัฐในธนาคารสวิสมาให้แกได้"

"แกรวยมากเหรอ?"

เยี่ยชิวหยุด และมองไปที่เป่ยเถียวหม่าเฟย ราวกับว่าเขาไม่เชื่อ

"ตราบใดที่แกปล่อยชีวิตของฉัน ฉันจะให้เงินห้าร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ ด้วยเงินจำนวนนี้ แกจะสามารถเพลิดเพลินกับทุกสิ่งที่แกต้องการในชีวิต"

เป่ยเถียวหม่าเฟยกล่าวว่า "ห้าร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐแปลงเป็นสกุลเงินจีนของแกหลายพันล้าน แกจะได้เงินหลายพันล้านโดยเปล่าประโยชน์ ทำไมไม่เอาล่ะ?"

"เป็นเรื่องดีจริง ๆ ที่จะได้เงินหลายพันล้านฟรี ๆ" เยี่ยชิวถาม "ขอหมายเลขบัญชีธนาคารสวิสและรหัสผ่านของแกมาให้ฉันหน่อย"

เป่ยเถียวหม่าเฟยกล่าวว่า "แกนี่ไม่รู้อะไรเลย ธนาคารสวิสแตกต่างจากธนาคารอื่น และมีการรักษาความลับที่สูงมาก ใบรับรองเงินฝากจำนวนมากที่บอกไป จะต้องถูกถอนออกด้วยตนเอง มิฉะนั้นมันก็ไร้ประโยชน์ แม้ว่าแกจะรู้หมายเลขบัญชีและรหัสผ่านก็ตาม"

เยี่ยชิวขมวดคิ้ว "แกหมายถึงว่า ถ้าฉันต้องการได้ห้าร้อยล้านนี้ ฉันต้องพาแกไปที่ธนาคารสวิสเหรอ?"

"ใช่" เป่ยเถียวหม่าเฟยกล่าวว่า "จะใช้เวลาบินสั้น ๆ จากต้าตงไปยังสวิตเซอร์แลนด์ เมื่อเราไปถึงสวิตเซอร์แลนด์ ฉันจะให้เงินแกห้าร้อยล้าน"

"ฮ่า ๆ ..."

เยี่ยชิวหัวเราะ

เป่ยเถียวหม่าเฟยกล่าวเสริม "ฉันยังมีทองคำเก็บไว้ในตู้เซฟในธนาคารสวิสด้วย ถ้าแกชอบ ฉันก็ให้แกได้เหมือนกัน..."

"เอาล่ะ อย่าเล่นกลระดับต่ำแบบนี้ต่อหน้าฉันเลย" เยี่ยชิวกล่าวว่า "แกคิดว่าฉันมองไม่ออกเหรอ? แกกำลังทำแบบนี้เพียงเพื่อยื้อเวลา หลังจากพิษหมด แกก็ฆ่าฉันด้วยมือของแก"

"แกคิดว่าฉันโง่จริง ๆ!"

เมื่อเยี่ยชิวเตาเปิดเผยแผนภายในของเขา ใบหน้าของเป่ยเถียวหม่าเฟยก็ซีดลง

เขามีเงินหนึ่งพันล้านดอลลาร์ในธนาคารสวิส แต่เงินจำนวนนี้เป็นเงินที่เขาหามาอย่างยากลำบาก เขาจะปล่อยมันไปง่าย ๆ ได้อย่างไร?

เขาแค่อยากจะชะลอเวลา และฆ่าเยี่ยชิวหลังจากที่พิษหมดไป

ฉันแค่ไม่คาดคิดว่าเยี่ยชิวจะไม่ถูกหลอกเลย

"คนอย่างแกไม่ควรมีชีวิตอยู่ ไปลงนรกซะ" เยี่ยชิวเตะเป่ยเถียวหม่าเฟยที่คาง

เป่ยเถียวหม่าเฟยต้องการหลบ แต่ขาขวาทั้งหมดของเขาแข็งมาก และเขาไม่สามารถขยับได้เลย เขาทำได้เพียงโบกมือ เพื่อสกัดกั้นต่อหน้าเขา

อย่างไรก็ตาม เยี่ยชิวไม่สามารถหยุดได้เลย

"ปัง!"