บทที่ 3078: พลังของความรัก

ทุกคนยืนอยู่ริมหน้าผา มองลงไปยังเหวลึกที่หมอกลึกลับวนเวียนปกคลุม ดูลึกลับเกินหยั่งถึง จนต่างรู้สึกเหมือนทำอะไรไม่ถูก

จังหวะนั้น จางเหมยเจินเหรินกลอกตาเล็กน้อย ก่อนอาสาก้าวออกมา ตะโกนเสียงดังว่า “ไอ้ลูกกระต่าย ไม่งั้นให้ข้าทำนายโชคชะตาสักคำทำนายดีไหม จะได้ดูว่าพอมีทางแก้หรือเปล่า?”

ทุกคนได้ยินก็พากันหันมามองจางเหมยเจินเหริน

ถึงในใจจะยังสงสัยฝีมือทำนายโชคชะตาของเขา แต่ตอนนี้ก็ไม่มีทางอื่นแล้ว

“พี่ใหญ่ ให้พี่ชายร่วมสำนักทำนายโชคชะตาสักคำทำนายดีไหม?” ม่อเทียนจีเอ่ย

“ได้” เย่ชิวพยักหน้ารับ

จางเหมยเจินเหรินค่อย ๆ ล้วงเหรียญทองแดงสามเหรียญออกมาจากปลายแขนเสื้อชุดเต๋า ประสานมือ วางเหรียญไว้กลางฝ่ามือ แล้วหลับตาแน่น ปากพึมพำร่ายอะไรบางอย่าง

จากนั้นเขาสะบัดมือ เหรียญทองแดงทั้งสามลอยหมุนวนอยู่เหนือศีรษะ

ครู่หนึ่งต่อมา

“แปะ!”

เหรียญทองแดงทั้งสามตกลงบนฝ่ามือของจางเหมยเจินเหริน เรียงเป็นรูปสามเหลี่ยม

จางเหมยเจินเหรินลืมตาพรวด มองสัญลักษณ์ทำนายโชคชะตาแล้วแววตาฉายความซับซ้อนวูบหนึ่ง

หลินต้าหนiaoทนความอยากรู้อยากเห็นไม่ไหว รีบถามรัว ๆ “พี่รอง เป็นไง? คำทำนายว่าไง?”

จางเหมยเจินเหรินไม่ตอบทันที เขากลับมองเย่ชิวอย่างเคร่งขรึม สีหน้าเหมือนแบกของหนักพันชั่ง

“พี่รอง พูดสิ!” หลินต้าหนiaoเร่ง

จางเหมยเจินเหรินถึงได้เอ่ย “ไอ้ลูกกระต่าย...ไม่งั้นช่างมันเถอะ!”

เย่ชิวขมวดคิ้วทันควัน ซักต่อ “หมายความว่ายังไง? พูดให้ชัด!”

จางเหมยเจินเหรินสูดลมหายใจลึกก่อนพูด “ตามสัญลักษณ์ทำนายโชคชะตา...เจ้าจะไม่ได้โชคชะตาแห่งหมิง”

ประโยคนั้นทำให้สีหน้าทุกคนเปลี่ยนไปเล็กน้อย ทว่าเย่ชิวกลับโล่งอกในใจ

ได้เรื่อง!

เหล่าโต้วซีทำนายโชคชะตาต้องฟังกลับทาง แบบนี้แปลว่าเขามีโอกาสสูงมากที่จะได้โชคชะตาแห่งหมิง

จางเหมยเจินเหรินพูดต่อ “ถ้ายังดื้อจะเข้าไปสำรวจดินแดนต้องห้ามของมิ่งจู่ เจ้าจะเจอวิกฤตใหญ่ที่ไม่เคยมีมาก่อน อาจถึงขั้นเอาชีวิตไม่รอด”

“วิกฤตนั้นเหมือนเมฆดำทึบหนัก กดทับอยู่ในสัญลักษณ์ทำนายโชคชะตา...ข้าก็มองไม่ชัด”

“ฟังข้าสักคำ เลิกเถอะ!”

ได้เรื่อง!

ได้เรื่องแน่นอน!

เย่ชิวผ่อนคลายลงอย่างสิ้นเชิง

หลินต้าหนiaoอดตะโกนไม่ได้ “พี่รอง คำทำนายนี่แม่นจริงไหม? ถ้าพี่ใหญ่ยอมถอยเพราะคำทำนายนี้ มันน่าเสียดายแย่!”

จางเหมยเจินเหรินถลึงตาใส่หลินต้าหนiao “เรื่องเป็นเรื่องตาย ข้าจะกล้าพูดมั่วได้ยังไง! สัญลักษณ์ทำนายโชคชะตาชัดเจน ถ้าฝืนดื้อดึงขัดฟ้า ผลลัพธ์จะไม่อาจคาดคิด!”

อู่เชียนฟานก็เปิดปากขึ้นบ้าง “พี่ใหญ่ คำทำนายของท่านนักพรตเชื่อทั้งหมดไม่ได้ก็จริง แต่ก็เมินไม่ได้เหมือนกัน ดินแดนต้องห้ามของมิ่งจู่น่าพิกลเกินไป...ไม่งั้นพวกเราค่อย ๆ วางแผนดีไหม?”

ไม่ต้องวางแผนอะไรทั้งนั้น โชคชะตาแห่งหมิง ข้าต้องเอาให้ได้!

เย่ชิวเงยหน้ามองเหวลึก แล้วยิ้มบาง ๆ “ฉันไม่ยอมปล่อยโชคชะตาแห่งหมิงหรอก ทุกอย่างอยู่ที่คนทำ ฉันจะลองดู”

คำพูดของเย่ชิวยังไม่ทันจบ ก่อนทุกคนจะตั้งตัวได้ เขาก็พุ่งตัวราวสายฟ้า กระโดดลงเหวลึกอย่างไม่ลังเล

จางเหมยเจินเหรินเห็นดังนั้นก็ส่ายหน้าไม่หยุด พึมพำงึมงำ “ไม่ฟังคำผู้เฒ่า เดี๋ยวก็เจ็บเอง ไอ้ลูกกระต่ายนี่หัวชนฝาจริง ๆ!”

“ดินแดนต้องห้ามของมิ่งจู่จะบุกเข้าไปง่าย ๆ ได้ยังไงกัน?”

“คอยดูเถอะ เดี๋ยวมันก็ถูกดีดกระเด็นออกมา”