บทที่ 3100: พลังบำเพ็ญพุ่งทะยาน (下)

เวลาไหลผ่านไปอย่างเชื่องช้า ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดและน่าอึดอัดราวกับถูกทรมาน ทุกวินาทีเหมือนถูกยืดออกอย่างไร้ที่สิ้นสุด

หลังจากเสี่ยวเตี๋ยดูดซับพลังชี่ของเย่ชิวอย่างต่อเนื่อง สีหน้าที่บิดเบี้ยวเพราะความเจ็บปวดของนางก็ค่อย ๆ ผ่อนคลายลง คิ้วที่ขมวดแน่นก็เริ่มคลายออกทีละน้อย

ไม่นาน พลังอำนาจรอบกายของเสี่ยวเตี๋ยก็เริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างน่าตกตะลึง

นางราวกับวิญญาณน้อยที่เคยหลับใหลมานานพลันตื่นขึ้นในชั่วพริบตา แล้วเริ่มแข็งแกร่งขึ้นอย่างก้าวกระโดด

คลื่นพลังชีวิตจากกายของนางพลันปะทุขึ้น ดุจดังโยนก้อนหินมหึมาลงในผิวน้ำทะเลสาบที่สงบเงียบ ทำให้แม้แต่กระแสอากาศรอบ ๆ ต่างสั่นสะท้านตามไปด้วย

แม้แต่ฝุ่นผงในถ้ำภูเขาก็ยังลอยคลุ้งขึ้นมา ภายใต้แรงกระเพื่อมของพลังนั้น

ร่างกายของเย่ชิวในยามนี้อ่อนล้าอย่างถึงขีดสุด ขาทั้งสองหนักอึ้งราวกับถูกเทตะกั่วใส่ แขนก็ชาไปหมด

ทว่าแววตาของเขากลับยังคงจับจ้องอยู่ที่เสี่ยวเตี๋ยอย่างไม่กะพริบ ไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่วินาทีเดียว

เมื่อเห็นความเปลี่ยนแปลงบนร่างของเสี่ยวเตี๋ย ในที่สุดบนใบหน้าซีดขาวราวกระดาษของเย่ชิวก็ปรากฏรอยยิ้มโล่งใจขึ้นเล็กน้อย เขาแอบยินดีอยู่ในใจ ‘ในที่สุดก็ไม่เสียแรงเปล่าเสียที พลังบำเพ็ญเพียรของเสี่ยวเตี๋ยเริ่มเพิ่มขึ้นแล้ว’

ทว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกลับเหนือความคาดหมายของเย่ชิวไปไกลลิบ

ต่อหน้าแววตาตกตะลึงของเขานั้น พลังบำเพ็ญเพียรของเสี่ยวเตี๋ยกลับพุ่งขึ้นราวจรวดทะยานสู่ท้องฟ้า ทะลุทะลวงขึ้นไปอย่างหยุดไม่อยู่

เพียงชั่วครู่ นางก็ทะลวงผ่านขอบเขตเชื่อมเทพอย่างง่ายดาย จากระดับต้นของขอบเขตเชื่อมเทพ สู่ช่วงกลาง แล้วก็ไปถึงจุดสูงสุดของระดับทะลวงเทพ ความเร็วที่เพิ่มขึ้นทำให้ผู้คนถึงกับตาค้าง

ถัดมาเพียงชั่วอึดใจ คลื่นพลังอันรุนแรงชุดใหม่ก็ระเบิดออกมาอย่างกะทันหัน

ขอบเขตนักบุญ!

เสี่ยวเตี๋ยทะลวงเข้าสู่ขอบเขตนักบุญแล้ว

แต่ทว่า ก้าวย่างสู่การเลื่อนระดับของนางกลับไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงเพียงเพราะการก้าวข้ามครั้งใหญ่เช่นนี้แม้แต่น้อย

ระดับต้นของขอบเขตนักบุญ

ช่วงกลางของขอบเขตนักบุญ

ระดับสูงสุดของขอบเขตนักบุญ!

เสี่ยวเตี๋ยราวกับนักรบผู้บุกฝ่าพงหนาอย่างห้าวหาญ ทะลวงอุปสรรคทั้งปวง มุ่งหน้าไปสู่ระดับพลังที่สูงยิ่งขึ้น

ขอบเขตมหานักบุญ!

เมื่อเข้าสู่ขอบเขตมหานักบุญแล้ว แนวโน้มการทะลวงขึ้นของเสี่ยวเตี๋ยยังคงดุเดือดราวพยัคฆ์

จากระดับต้นของขอบเขตมหานักบุญ สู่ช่วงกลาง จากนั้นก็พุ่งไปถึงจุดสูงสุดของขอบเขตมหานักบุญ พลังอำนาจที่แผ่ออกมาจากร่างของนางยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นทุกขณะ ราวภูเขาไฟที่กำลังจะปะทุ เก็บกักพลังอันไร้ขอบเขตเอาไว้ภายใน

กระแสอากาศภายในถ้ำภูเขาถูกแรงพลังของนางปั่นป่วนจนยุ่งเหยิง ก่อเกิดเป็นกระแสน้ำวนเล็ก ๆ หมุนวนก้องกังวาน กวาดล้างไปทั่วบริเวณ

“ความเร็วในการทะลวงระดับแบบนี้…”

ดวงตาของเย่ชิวเบิกกว้าง เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

เขาเดินบนเส้นทางบำเพ็ญเซียนมานานไม่น้อย แต่ความเร็วในการเลื่อนระดับที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ครั้งสุดท้ายที่เห็น ก็ยังเป็นตอนอยู่บนร่างของข่งเทียนเซี่ย

เพียงแต่ว่า ข่งเทียนเซี่ยนั้นเป็นการสะสมมายาวนานแล้วระเบิดออกครั้งเดียว แต่เสี่ยวเตี๋ยกลับเป็นการทะยานขึ้นฟ้าทีเดียวจากศูนย์จริง ๆ

ในใจของเขาอดไม่ได้ที่จะถูกความสั่นสะเทือนอันลึกซึ้งถาโถมเข้าใส่

ยังไม่ทันที่เย่ชิวจะฟื้นคืนสติจากความตะลึงระลอกแล้วระลอกเล่าที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุด พลังชีวิตของเสี่ยวเตี๋ยก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงอีกครั้ง

พร้อมกับคลื่นพลังงานที่ปะทุอย่างรุนแรงชุดหนึ่ง พลังชีวิตของนางก็พุ่งทะยานขึ้นอีกครั้ง ทะลวงเข้าสู่ราชานักบุญได้สำเร็จ

ระดับต้นของราชานักบุญ!

ช่วงกลางของราชานักบุญ!

ระดับสูงสุดของราชันเซียน!

เส้นทางการเลื่อนระดับของเสี่ยวเตี๋ยราวกับไม่มีจุดสิ้นสุด ดุจบันไดสวรรค์ที่ทอดยาวไปไม่รู้จบ นางก้าวขึ้นไปสู่ระดับพลังที่สูงขึ้นเรื่อย ๆ

ในใจของเย่ชิวเต็มไปด้วยความตกตะลึง เขาเผลอครุ่นคิดอยู่ลึก ๆ ในใจว่า ‘หรือว่า… นางจะทะลวงเข้าสู่ขอบเขต quasi-จักรพรรดิได้ในคราวเดียวเลยอย่างนั้นหรือ? นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว!’