ตอนที่ 312
บทที่ 313 ผีเข้าสิง
October 21, 2026
เยี่ยชิวขมวดคิ้ว
สถานการณ์ในหมู่บ้านโม่กานน่าประหลาดใจ ตอนนี้ไม่มีเบาะแสที่เป็นประโยชน์เลย สิ่งนี้ทำให้เยี่ยชิวไม่รู้จะเริ่มลงมือตรงไหน
คิดแล้วคิดอีก เยี่ยชิวพูดว่า：“ลุงเกอได้ยินมาว่าคนแรกที่ตายเป็นเด็กน้อย？”
“ใช่แล้ว”เกอต้าจ้วงพูดว่า：“นั่นคือลูกชายของบ้านเหล่ามงที่เสียชีวิตในบ่อน้ำ”
“เด็กคนนั้นฉลาดและอ่านหนังสือเก่ง น่าเสียดายที่เขาเสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก”
“เหล่ามงสองสามีภรรยา เช็คน้ำตาอยู่บ้านทุกวัน”
“เออ หมอเยี่ยคุณถามเรื่องนี้ทำไมเหรอ？”เกอต้าจ้วงสงสัยจ้องมองไปที่เยี่ยชิว
เยี่ยชิวพูด：“ผมอยากไปดูที่เกิดเหตุ เริ่มตั้งแต่เด็กน้อยคนแรกที่เสียชีวิต ไปจนถึงเหล่าหลี่ ทุกจุดที่มีคนตายผมก็อยากที่จะไปดูด้วยตัวเอง”
“โอเค ผมจะนำทางให้คุณ”
เกอต้าจ้วงเพิ่งพูดจบ มือถือในกระเป๋าเยี่ยชิวก็ดังขึ้น
“ขอโทษครับ ขอผมรับสายหน่อย”เยี่ยชิวหยิบมือถือออกมาดู เป็นเหล่าเซี่ยงที่โทรมา รับสายอย่างไวแล้วถามว่า：“เหล่าเซี่ยงว่าไง？”
“หัวหน้าคุณอยู่ไหน？พวกผมถึงแล้ว”เหล่าเซี่ยงพูด
“ตอนนี้พวกคุณอยู่ไหน？”เยี่ยชิวถาม
“ถึงหมู่บ้านโม่กานแล้ว ทางเดินข้างหน้าโดนก้อนหินขวางไว้ พวกเราเลยต้องเดิน”เหล่าเซี่ยงพูด
“พวกคุณเดินมาตามทางข้างหน้าเลยเดี๋ยวผมให้คนไปรับพวกคุณ”
เยี่ยชิววางสายแล้วพูดกับเกอต้าจ้วงว่า：“ลุงเกอทีมงานผมมาแล้ว ลุงหาคนไปรับพวกเขาหน่อยได้ไหมครับ？”
“ได้”เกอต้าจ้วงพูดกับชายหนุ่มกำยำที่อยู่ข้างๆเขาว่า：“เฉินเหล่าซาน เธอไปรับทีมแพทย์หน่อย จำไว้สุภาพต่อพวกเขาด้วย”
“ได้ครับ ผู้ใหญ่บ้าน”
เฉินเหล่าซานตอบ แล้วเดินไปตามทางที่เดินมาเมื่อกี้
เกอต้าจ้วงถาม：“หมอเยี่ยให้รอทีมงานของคุณมาก่อนถึงออกเดินทาง หรือ……”
เยี่ยชิวพูด：“ไม่รอพวกเขาละ คุณพาผมไปที่เกิดเหตุก่อน”
“โอเค”
ตอนนั้น เกอต้าจ้วงก็พาเยี่ยชิวตรงไปบ่อน้ำที่ลูกตระกูลมงตาย
ไปตามถนนบนภูเขาอันขรุขระ หลังจากเดินไปได้กว่ายี่สิบนาที ท้ายสุดก็ได้มาหยุดอยู่ในป่า
ทันใดนั้นเยี่ยชิวก็รู้สึกหนาวสั่นไปหมดทั้งตัว
ช่างเป็นพลังหยินที่หนักหน่วงจริงๆ!
เยี่ยชิวหรี่ตา
พวกของเกอต้าจ้วงดูเหมือนว่าจะคุ้นเคยกับมันและไม่รู้สึกแปลกเลยแล้วก็เตือนว่า：“หมอเยี่ย สถานที่แห่งนี้อากาศหนาวแบบนี้มาตั้งแต่หลายปีที่ผ่านมาแล้ว คุณระวังจะเป็นหวัด”
“ไม่เป็นไร ร่างกายผมดีมากความหนาวแค่นี้สำหรับผมไม่อะไรหรอก”เยี่ยชิวถามว่า：“บ่อน้ำอยู่ที่ไหน？”
“อยู่ทางนี้”
หลังจากเกอต้าจ้วงพูดจบ ก็ได้เรียกชาวบ้านทั้งหลายมาหลังต้นไม้ใหญ่
จากนั้นทั้งหลายก็ได้ทำการเก็บกิ่งก้านที่วางอยู่บนพื้นออกก็จะเห็นปากของบ่อน้ำเก่า
เกอต้าจ้วงพูดว่า：“นับตั้งแต่ลูกของตระกูลมงเสียชีวิตที่นี่ ผมก็ได้ใช้กิ่งไม้ปิดปากบ่อไว้ เพื่อป้องกันไม่ใช้คนอื่นตกลงไปในบ่อโดยไม่ได้ตั้งใจ”
ขอบบ่อเขียวเป็นเพราะว่าใช้หินบลูสโตนทำขึ้น ดูไปแล้วเหมือนจะหลายปี
เยี่ยชิวเดินไปที่หน้าบ่อน้ำและมองเข้าไปข้างใน
บ่อน้ำลึกมาก และแสงสว่างในป่าค่อนข้างสลัวทำให้มืดสนิท
“ตอนนี้ไม่มีใครกินน้ำจากบ่อแล้วใช่ไหม？”เยี่ยชิวถาม
เกอต้าจ้วงยิ้มแล้วพูดว่า：“ตอนนี้ไม่มีใครกินน้ำบ่อแล้ว ประเทศมีนโยบายให้มาทำการติดตั้งน้ำประปาให้ทุกครัวเรือนแล้ว”
“อืม”
เยี่ยชิวพยักหน้าแล้วค้นหาเบาะแสรอบๆปากบ่ออย่างละเอียด
แล้วก็ไม่เจออะไรเลย
หลังจากที่เขาเปิดดวงตาสวรรค์แล้ว ทันใดนั้นก็เห็นด้านในบ่อน้ำมีหมอกดำหนาลอยอยู่