บทที่ 314 ปรากฏการณ์ประหลาด

เมื่อออกมาจากบ้านของหญิงชรา เกอต้าจ้วงถามยี่ยชิว:"หมอเยี่ย คุณมาจากเมืองใหญ่และมีความรู้ดี คุณเคยเห็นสถานการณ์แบบในหมู่บ้านของเรามาก่อนหรือไม่?"

"ไม่ค่อย"

ไม่ต้องพูดถึงว่าไม่เคยเห็นมาก่อน เยี่ยชิวไม่เคยได้ยินมาก่อนด้วยซ้ำ

เกอต้าจ้วงกล่าวว่า:"ก่อนหน้านี้ฉันเคยรายงานให้คนเบื้องบนทราบแล้ว เขาบอกว่าเป็นโรคโรคเรื้อน ตอนนี้ดูเหมือนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านของเราไม่ใช่โรคระบาด บางทีมันอาจจะเป็นเหมือนที่เขาเล่ากันว่า ผีสิงจริงๆ"

เยี่ยชิวกล่าวว่า: "ลุงเกอ ไม่ว่าจะเป็นคนหรือผี ฉันจะช่วยคุณตรวจสอบเรื่องนี้อย่างชัดเจน"

ทั้งสองกำลังเตรียมตัวไปบ้านผู้เสียชีวิต ในขณะนี้ เฉินเหล่าซานกลับมา

ด้านหลังของเฉินเหล่าซาน ตามมาด้วยเหล่าเซี่ยง ซูเสี่ยวเสี่ยวและฟู่เหยียนเจี๋ย

พวกเขาทั้งสามสวมชุดป้องกันและหน้ากาก พันตัวเองให้แน่นเหมือน บ๊ะจ่าง

“หัวหน้า พวกเราได้เตรียมชุดป้องกันมาให้คุณด้วย กรุณาใส่มันด้วย?”ซูเสี่ยวเสี่ยวกล่าว

"ไม่จำเป็น"

แม้ว่าเขาจะไม่มีเบาะแส แต่เยี่ยชิวก็มั่นใจว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านโม่กาน ไม่ใช่โรคระบาด

เพราะเกอต้าจ้วงและคนอื่นๆได้เฝ้าหมู่บ้านไว้ตลอด ถ้าเป็นโรคระบาดจริงๆ พวกเขาคงติดเชื้อไปนานแล้ว

“หัวหน้า ควรสวมไว้จะดีกว่า ปลอดภัยกว่า” เหล่าเซี่ยงแนะนำ

“มันไม่จำเป็นจริงๆ” เยี่ยชิวกล่าว:“ตอนนี่คือฤดูร้อน ใส่ชุดป้องกันมันร้อนมาก”

“ถ้าหัวหน้าไม่ใส่ ฉันก็จะไม่ใส่เหมือนกัน”หลังจากที่ซูเสี่ยวเสี่ยวพูดจบ เธอก็ถอดหน้ากากออกและถอดชุดป้องกันออก

เมื่อเขาเห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของเธอ เฉินเหล่าซานก็ตกตะลึงกับความงามของซูเสี่ยวเสี่ยว

ไม่เพียงแต่เขาเท่านั้น เกอต้าจ้วงและชาวบ้านหลายคนก็ตกตะลึงเช่นกัน

นี่ใช่หมอที่ไหนกัน เป็นนางฟ้าชัดๆ

“ร้อนมาก ฉันก็ไม่ใส่มันล่ะ”ฟู่เหยียนเจี๋ยก็ถอดชุดป้องกันของเขาออกด้วย

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครใส่ชุดป้องกัน เหล่าเซี่ยงก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องถอดมันออก

“พวกคุณมาเร็วมาก” เยี่ยชิวพูดด้วยรอยยิ้ม

“เมื่อคืนเราเก็บข้าวของและออกเดินทางตอนเที่ยงคืน เสี่ยวพ่างเป็นคนขับรถ” เหล่าเซี่ยงกล่าว:“หลังจากที่เสี่ยวพ่างรู้เรื่องนี้แล้ว เขาก็อาสาที่จะมา”

ฟู่เหยียนเจี๋ยพูดต่อ:"ถนนมันแย่มาก ไม่อย่างนั้นเราน่าจะมาถึงเร็วกว่านี้"

เยี่ยชิวยกย่องฟู่เหยียนเจี๋ย: "คุณทำได้ดีมาก"

“หัวหน้า คุณพบอะไรไหม?”เหล่าเซี่ยงถาม

ซูเสี่ยวเสี่ยวและฟู่เหยียนเจี๋ยก็มองไปที่เยี่ยชิวเช่นกัน

“ณตอนนี้ยังไม่พบอะไรเลย พวกคุณเข้าใจสถานการณ์นี้แล้วใช่ไหม?” เยี่ยชิวถาม

เหล่าเซี่ยงตอบว่า:"ระหว่างทางมาที่นี่ เฉินเหล่าซานได้บอกคร่าวๆหน่อยแล้ว"

“อืม” เยี่ยชิวพยักหน้าและกล่าวว่า:“สถานการณ์ที่นี่ค่อนข้างแปลก ฉันกำลังเยี่ยมสถานที่เกิดเหตุการเสียชีวิตของผู้ตาย และยังมีบางส่วนที่ฉันไม่ได้ไปเยี่ยม”

“เพื่อประหยัดเวลา พวกเราสี่คนแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม และแยกกัน”

“พวกคุณคนไหนจะไปกับฉัน?”

ฟู่เหยียนเจี๋ยเปิดปากกำลังจะพูด ซูเสี่ยวเสี่ยวก้าวขาคนแรกแรกและกอดแขนของเยี่ยชิว

“หัวหน้า ฉันอยากจะตามคุณไป”

ทันใดนั้น เยี่ยชิวก็รู้สึกถึงแรงกดบนแขนของเขาแบบถูกบังคับ

แม่สาวน้อยคนนี้ดุมาก!

เฉินเหล่าซานมองไปที่ซูเสี่ยวเสี่ยวที่กุมแขนของเยี่ยชิว และแสดงอย่างใกล้ชิด และอดไม่ได้ที่จะมองไปที่เกอต้าจ้วง

เกอต้าจ้วงพูดกับเยี่ยชิวทันที: "หลานเขย ฉันก็ไปกับคุณ"

“หลานเขย?” ซูเสี่ยวเสียวตกตะลึง มองไปที่เกอต้าจ้วง แล้วมองไปที่เยี่ยชิว

เหล่าเซี่ยงและฟู่เหยียนเจี๋ยก็สับสนเช่นกัน

เยี่ยชิวก็พูดไม่ออกเช่นกัน จู่ๆเกอต้าจ้วงก็เรียกเขาแบบนี้โดยเห็นได้ชัดว่าทำให้เขาหยอดตา

“ฮ่าฮ่าฮ่า พวกคุณไม่รู้ใช่ไหม หมอเยี่ยเป็นคนของฉินหว่าน และฉินหว่านก็เป็นหลานสาวของฉันเอง” เก่ชอต้าจ้วงหัวเราะพูด