บทที่ 373 ราชาแห่งการฝังเข็ม

ข่าวที่หลี่หมิงหาน นำทีมแพทย์เกาหลีไปยังเจียงโจว ถูกนักข่าวเผยแพร่ออกไปอย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้น สื่อหลักต่าง ๆ ได้เผยแพร่ข่าวออกไปทีละสื่อ

"ข่าวใหญ่ หลี่หมิงหานยอมรับการท้าทายนี้!"

"การต่อสู้ครั้งใหม่ระหว่างทีมแพทย์กำลังจะเกิดขึ้นในเร็ว ๆ นี้ ใครกันที่จะชนะและใครจะเป็นผู้พ่ายแพ้?"

"ข่าวที่เป็นจริงนี้ หลี่หมิงหานจะเป็นผู้นำทีมแพทย์เกาหลีด้วยตัวเอง และกำลังรีบไปที่เจียงโจว!"

ทว่ายังมีสื่อบางสื่อก็เขียนเรื่องไร้สาระเช่นกัน

"เยี่ยชิว โพสต์โพสต์ในเว่ยป๋อสามครั้งติดต่อกัน ดูหมิ่นหลี่หมิงหานนักบุญทางการแพทย์ของเกาหลี ซึ่งทำให้หลี่หมิงหานโกรธมากจนแทบกระอักเลือดที่สนามบิน และตอบโต้ด้วยความโกรธ"

"ข่าวด่วน หลี่หมิงหานโกรธมากจนถูกส่งเข้าห้องฉุกเฉิน มีภาพเป็นหลักฐาน"

"ในสมัยโบราณ ในสามก๊กมีคนดูหมิ่นจนกระอักเลือดตาย แต่วันนี้ เยี่ยชิวดูถูกหลี่หมิงหานจนเขาอยากตาย"

"..."

ข่าวทุกประเภทท่วมท้นทางหน้าสื่อโทรทัศน์และออนไลน์

มันดึงดูดความสนใจของผู้คนนับไม่ถ้วน

…

เมืองหลวง ณ โรงพยาบาลยูเนี่ยน

สำนักงานผู้เชี่ยวชาญ

จางจิ่วหลิงปรมาจารย์ด้านการแพทย์แผนจีนนั่งบนเก้าอี้ ดวงตาของเขาไร้วี่แวว

นับตั้งแต่พ่ายแพ้ให้กับหลี่หมิงหานในการแข่งขัน ดูเหมือนว่าเขาจะแก่ขึ้นไปอีกกว่าสิบปี เขามีริ้วรอยบนใบหน้ามากขึ้น และผมหงอกเต็มศีรษะ

การแข่งขันครั้งนี้ ทำให้เขารู้สึกทึ่งไม่น้อย

"ก๊อก ก๊อก"

ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูด้านนอกสำนักงานได้ดังขึ้น

"ใครน่ะ?" จางจิ่วหลิงถาม

"อาจารย์ครับ พวกเราเองครับ" เสียงผู้ชายดังมาจากนอกประตู

จางจิ่วหลิงจัดยืดคอเสื้อของเขาให้ตั้งตรง พยุงค้ำยันตัวเอง แล้วพูดเบา ๆ "เข้ามาสิ"

ประตูถูกเปิดออก มีชายวัยกลางคนห้าคนเข้ามาจากด้านนอก

พวกเขาทั้งหมดเป็นนักเรียนของจางจิ่วหลิง

"อาจารย์"

วัยกลางคนห้าคนทักทายจางจิ่วหลิงด้วยความเคารพ

"อื้ม" จางจิ่วหลิงพูดเบา ๆ แล้วถามว่า "พวกนายมาหาฉันมีอะไรรึเปล่า?"

"อาจารย์ครับ คุณเคยได้ยินเกี่ยวกับเรื่องที่เยี่ยชิวท้าหลี่หมิงหานบ้างไหมครับ?" นักเรียนคนหนึ่งเอ่ยถามเขา

"ได้ยินแล้ว"

จางจิ่วหลิงเห็นข่าวที่เกี่ยวข้องเช่นกันเมื่อเช้านี้ แต่เขาไม่สนใจ

เนื่องจากวันนี้เป็นวันที่ทีมแพทย์เกาหลีเดินทางกลับประเทศ จึงเป็นไปไม่ได้ที่หลี่หมิงหานจะยอมรับคำท้าทายของเยี่ยชิว

พูดตรง ๆ แม้ว่าหลี่หมิงหานจะยอมรับการท้าทาย เยี่ยชิวก็ไม่สามารถเอาชนะหลี่หมิงหานได้

ท้ายที่สุดแล้ว แม้แต่เขาที่ซึ่งเป็นปรมาจารย์ด้านการแพทย์แผนจีนผู้ยิ่งใหญ่ก็พ่ายแพ้ให้กับหลี่หมิงหาน ถ้าเยี่ยชิวที่ยังเป็นแค่วัยรุ่นสามารถเอาชนะหลี่หมิงหานได้ นั่นเป็นเรื่องที่เหมือนกับดวงอาทิตย์จะไปขึ้นทางทิศตะวันตก

จางจิ่วหลิงถอนหายใจ และกล่าวว่า "หลายปีมานี้ แพทย์แผนตะวันตกได้รับการพัฒนาอย่างเจริญก้าวหน้า แต่แพทย์แผนจีนกลับล้าหลังออกไป ฉันกลับหวังว่าการต่อสู้ระหว่างการแพทย์ของทั้งสองประเทศนี้ หลี่หมิงหานจะเป็นฝ่ายที่พ่ายแพ้ เพื่อที่จะทำให้โลกได้เห็นว่าแพทย์แผนจีนสุดยอดแค่ไหน ให้คนเหล่านั้นที่ไม่เชื่อในแพทย์แผนจีนของเราเปลี่ยนวิธีการมองที่จะเห็นค่าของแพทย์แผนจีนใหม่ แต่ใครจะคิด ฉันกลับแพ้เอง"

"ด้วยเกียรติของฉัน หากแพ้ฉันก็ยอมรับความพ่ายแพ้ ฉันโอเค แต่เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับศักดิ์ศรีของแพทย์แผนจีนและหน้าตาของประเทศ หากฉันแพ้การแข่งขัน ไม่เพียงแต่การแพทย์แผนจีนเท่านั้นที่จะถูกประณาม แต่ประเทศชาติก็จะอับอายด้วย"

"ฉัน ฉันมันขยะสำหรับประเทศชาติ"

จางจิ่วหลิงหลั่งน้ำตาเมื่อเขาพูดสิ่งนี้

นักเรียนหลายคนของเขาปลอบใจเขาอย่างรวดเร็ว

"อาจารย์ครับ อย่าโทษตัวเองเลย พวกเราไม่โทษคุณเรื่องนี้!"

"ใช่แล้ว คุณพยายามอย่างเต็มที่แล้วครับ!"

"อาจารย์ครับ ผมเห็นข่าวเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้วว่าหลี่หมิงหานนำทีมแพทย์เกาหลีไปที่เจียงโจวแล้ว"

จู่ ๆ จางจิ่วหลิงก็เงยหน้าขึ้นมา "หลี่หมิงหานจะไปเจียงโจวเพื่ออะไร?"

"เขายอมรับคำท้าของเยี่ยชิวครับ"

ตู้ม!

เมื่อได้ยินข่าว ใบหน้าของจางจิ่วหลิงก็ดูน่าเกลียดมาก

ปัง!

จู่ ๆ จางจิ่วหลิงก็ตบมือบนโต๊ะ แล้วพูดด้วยความโกรธ "เยี่ยชิวคนนั้นประมาทมาก"