บทที่ 381 แกคิดว่าแกเป็นใคร

เมื่อเยี่ยชิวเปิดภาพดู เลือดในตัวเขาก็เดือดพล่าน เลือดกำเดาไหลแทบจะไหลออกมา

ภาพแรก เป็นภาพผู้หญิงที่ถ่ายในห้องน้ำ

เธอเพิ่งอาบน้ำเสร็จ บนตัวเธอมีผ้าเช็ดตัวคลุมไว้ ผิวของเธอเปล่งประกายเมื่อกระทบด้วยแสงสีขาวภายใต้แสงจากหลอดไฟ

โดยเฉพาะกระดูกไหปลาร้าของเธอ ช่างงดงามมาก

ภาพที่สอง เป็นภาพที่ถ่ายขา

เยี่ยชิวมีความรู้สึกเพียงสามอย่างเท่านั้น

ขาว!

ยาว!

เรียว!

ภาพที่สามถ่ายได้งดงามและขาวมาก เยี่ยชิวนึกถึงสองสำนวนนี้…

ยากที่จะอธิบาย!

ราวกับคลื่นซัดกระหน่ำ!

ภาพที่สี่ เป็นภาพแผ่นหลังขาว ราบเรียบไร้ไขมัน ช่างสมบูรณ์แบบ

“ข้างหลังยังสวยขนาดนี้ น่าเสียดายที่ไม่ได้ครอบแก้ว”

เยี่ยชิวถอนหายใจ

พอดูแล้ว ผู้หญิงคนนี้ช่างมีรูปร่างที่ยอดเยี่ยม ทุกส่วนล้วนเป็นสัดส่วนทองคำ แม้กระทั่งนางแบบยังเทียบไม่ติด

สิ่งเดียวที่ทำให้เยี่ยชิวเสียดายก็คือ ผู้หญิงคนนี้ตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เคยให้เห็นหน้าเธอเลย

“ผมอยากเห็นรูปของคุณตอนไม่ใส่เสื้อผ้า แต่ทำไมไม่มีสักรูปเลย?” เยี่ยชิวแสดงสีหน้าโกรธเคือง

ผู้หญิงคนนั้นตอบว่า: "ฉันก็ไม่ได้ใส่เสื้อผ้านะ"

“แต่บนตัวคุณมีผ้าเช็ดตัว”

"ผ้าเช็ดตัวไม่ใช่เสื้อผ้า"

ผ่าง!

ผู้หญิงคนนี้ช่างฉลาดแกมโกง และเจ้าเล่ห์อีกด้วย

ผู้หญิงคนนั้นจึงพูดว่า "ผู้หญิงสำรวมอย่างฉันจะส่งภาพไม่ใส่เสื้อผ้าให้กับคนแปลกหน้ามั่วซั่วได้ยังไงล่ะ"

นี่คุณอายที่บอกว่าคุณสำรวมหน่อยมั้ย?

อายหน่อยก็ดีนะ?

เยี่ยชิวแอบบ่นในใจ แล้วพูดว่า: "ผมขออะไรอย่างสิ"

“ขออะไรคะ?” หญิงสาวถาม

เยี่ยชิวกล่าวว่า: "ผมอยากเห็นหน้าคุณ"

“อันนี้…ให้ไม่ได้ค่ะ” หญิงสาวพูด “ถ้าฉันส่งรูปที่เห็นหน้าฉันให้คุณแล้ว ถ้าคุณไปโพสต์รูปของฉันในเน็ต แล้วฉันจะทำยังไงล่ะคะ?”

“คุณไม่ต้องกังวล ผมไม่ใช่คนแบบนั้น” เยี่ยชิวทำให้มั่นใจ

“ฉันไม่เชื่อ” หญิงสาวว่า “ปากผู้ชายยิ่งกว่าผีหลอกคน ใครเชื่อก็โง่”

ให้ตายเถอะ!

ผู้หญิงคนนั้นก็พูดอีกว่า "ถ้าคุณอยากเห็นจริงๆ งั้นก็รอจนกว่าฉันจะมาที่เจียงโจวสิ"

“เมื่อถึงตอนนั้นที่คุณเปิดโรงแรมแล้ว ฉันจะให้คุณเห็นทุกอย่างในคราวเดียวเลย ไม่ว่าจะเป็นใบหน้า หรือตรงอื่นก็ด้วย คุณจะต้องพอใจแน่ เป็นยังไง?”

แล้วใครจะรู้ว่าคุณจะมาเจียงโจวอีกเมื่อไหร่?

เยี่ยชิวถามอีก: "คุณยังมีรูปถ่ายอีกไหม? ส่งมาอีกสักหน่อยสิ"

“เมื่อกี้ฉันก็บอกไปแล้วมั้ย รอฉันไปที่เจียงโจว แล้วฉันจะให้คุณดูทุกอย่างภายในคราวเดียว” ผู้หญิงคนนั้นพูดว่า “ยังไงก็ตาม คุณไม่ได้รับอนุญาตให้ส่งรูปถ่ายของฉันให้คนอื่น คุณดูได้แค่คนเดียวเท่านั้นนะ”

“รู้แล้วครับ ส่งรูปมาให้ผมอีกสองสามรูปสิ”

“ครั้งหน้าละกัน วันนี้ฉันเริ่มง่วงแล้ว…”

บางทีผู้หญิงคนนั้นอาจง่วงนอนจริงๆ หลังจากส่งข้อความนี้ ผู้หญิงคนนั้นก็ไม่ได้ส่งข้อความอะไรอีกเลย

ในใจเยี่ยชิวยังคงนึกถึงเรื่องที่ไป๋ปิงจะแต่งงาน นอนพลิกไปพลิกมา จนกระทั่งเป็นเวลาตีสองตีสามก็ยังนอนไม่หลับ

เมื่อเขาลืมตาในตอนเช้า เยี่ยชิวก็รู้สึกเวียนหัว และรู้สึกเพลียมาก

ในขณะนั้น เขานั่งขัดสมาธิบนเตียง และฝึกฝนวิชามังกรศักดิ์สิทธิ์เก้าชั้นเชิงอยู่พักหนึ่ง ถึงจะค่อยรู้สึกสดชื่นขึ้นมา

7โมงเช้า

เยี่ยชิวทานอาหารเช้าที่บ้านเสร็จ ก็เตรียมตัวไปโรงพยาบาล

ก่อนออกเดินทาง เฉียนจิงหลานไปส่งเยี่ยชิวที่ชั้นล่าง ให้กำลังใจเขาและพูดว่า "ชิวเอ๋อ สู้เขานะ แม่เชื่อว่าลูกจะชนะ"

“แม่ ผมจะไม่ทำให้แม่ผิดหวัง แม่ไม่ต้องกังวลนะ” เยี่ยชิวยิ้ม และขับรถไปโรงพยาบาล

ระหว่างทาง

เขาก็ได้รับข้อความจากฉินหว่าน

“เยี่ยชิว สู้ๆนะ ไม่ว่ายังไงฉันก็จะสนับสนุนคุณ รักคุณเสมอ~”

เยี่ยชิวตอบกลับด้วยสติกเกอร์ "รักคุณ"