บทที่ 380 นอนกับเธอสิ

ผ่าง!

ราวกับว่าเยี่ยชิวถูกฟ้าผ่า เขามองไปที่ไป๋ปิงอย่างว่างเปล่า

พี่ปิงจะแต่งงานงั้นเหรอ?

มันเป็นไปได้ยังไงกัน!

หลังจากนั้นไม่นาน เยี่ยชิวก็กลับมามีสติ เขาฝืนยิ้มแล้วพูดว่า "พี่ปิง พี่อย่ามาล้อเล่นเลยหน่า..."

“ฉันไม่ได้ล้อเล่น” ไป๋ปิงพูด “ฉันจะแต่งงานจริงๆ”

เธอดูจริงจัง และดูไม่เหมือนว่าเธอกำลังโกหก

ทันใดนั้น เยี่ยชิวก็รู้สึกราวกับว่ามีเข็มทิ่มแทงหัวใจของเขาอยู่ ช่างเจ็บปวดอย่างหาที่เปรียบมิได้

หลังจากนั้นไม่นาน เยี่ยชิวถามว่า: "พี่ปิง คนที่พี่จะแต่งงานด้วยคือ..."

“เขาชื่อเผยเจี๋ย เป็นทายาทของตระกูลเผยในกรุงปักกิ่ง” ไป๋ปิงกล่าว

“ตระกูลเผย?” เยี่ยชิวขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน

ก็ไม่แปลก เพราะเขาไม่เคยไปปักกิ่ง แล้วจะไปรู้จักกตระกูลในกรุงปักกิ่งได้ยังไง

ไป๋ปิงกล่าวว่า: "ตระกูลเผยเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลหลักในปักกิ่ง แม้ว่าจะเคยอยู่อันดับล่างสุด แต่ตอนนี้ก็เจริญรุ่งเรืองอย่างสุดขีดเสมือนดวงตะวันอยู่กลางฟ้า เพราะชายชราแห่งตระกูลเผยอยู่ในตำแหน่งต้นๆ และเป็นหนึ่งในเก้าตระกูลยักษ์ใหญ่ที่มีอำนาจสูงสุดในปัจจุบัน”

สูดดด

เยี่ยชิวสูดลมหายใจ

เมื่อพูดอย่างนี้แล้ว ตระกูลเผยมีอำนาจมากกว่าตระกูลไป๋สินะ

ดูเหมือนว่า การแต่งงานของไป๋ปิงกับเผยเจี๋ยนั้น นี่คงเป็นการแต่งงานที่ครอบครัวจัดขึ้น

“พี่ปิง พี่ยินดีที่จะแต่งงานกับเผยเจี๋ยคนนั้นมั้ย?” เมื่อเยี่ยชิวถามคำถามนี้ เขาก็มองเข้าไปในดวงตาของไป๋ปิง

ไป๋ปิงกล่าวว่า: "การแต่งงานนี้ จัดโดยคุณปู่ของฉันและคุณปู่ตระกูลเผย"

“ปู่ของฉันก็แก่มากแล้ว สุขภาพของเขาแย่ลงทุกปี เขานอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยที่โรงพยาบาลกว่าครึ่งปี ตามสถานการณ์ในตอนนี้ เขาคงอยู่ได้อีกไม่นานแล้ว”

“ถ้าปู่ของฉันจากไปแล้ว ตระกูลไป๋ของเราก็จะตกจากตระกูลอันดับหนึ่งในปักกิ่งไปสู่ตระกูลอันดับสอง หรือแม้กระทั่ง อาจจะเป็นตระกูลอันดับสามเลยก็ว่าได้ ดังนั้นเขาจึงต้องการวางแผนทุกอย่างล่วงหน้าก่อนที่เขาจะเสียชีวิต ”

“การแต่งงานของฉันกับเผยเจี๋ยจึงถือเป็นการแต่งงานที่ครอบครัวจัด”

มันเป็นแบบนี้นี่เอง

เยี่ยชิวถามต่อ: "พี่ปิง แล้วพี่ชอบเผยเจี๋ยหรือเปล่า?"

“ชอบแล้วจะยังไง ไม่ชอบแล้วจะยังไง” ไป๋ปิงถอนหายใจแล้วพูดว่า: “ผู้หญิงอย่างฉันที่เกิดในตระกูลใหญ่ ไม่สามารถตัดสินใจเรื่องการแต่งงานของตัวเองได้หรอกนะ มันถูกกำหนดตั้งแต่วินาทีที่เกิดมาแล้ว เป็นเพียงสมาชิกในตระกูลเท่านั้นเพื่อเป็นเพียงเหยื่อของการแต่งงาน”

“ผมแค่อยากรู้ว่าพี่ชอบเผยเจี๋ยนั่นมั้ย?” เยี่ยชิวถาม

“แล้วถ้าฉันไม่ชอบล่ะ?” ไป๋ปิงย้อนถาม

“ถ้าพี่ไม่ชอบเขา ผมจะหาทางช่วยพี่ยกเลิกการแต่งงานครั้งนี้” เยี่ยชิวพูดอย่างจริงจัง: “ดังสุภาษิตโบราณที่ว่า ผู้ชายกลัวที่จะเลือกอาชีพผิด ผู้หญิงก็กลัวที่จะแต่งงานผิดคน พี่ปิง ผมไม่อยากให้พี่แต่งงานกับคนที่พี่ไม่ได้ชอบแล้วใช้ชีวิตที่ไม่มีความสุขหรอกนะ”

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ไป๋ปิงก็ใจสั่นและพูดว่า "นายรู้ไหมว่าการถอนหมั้นจะมีผลตามมาอย่างไร?"

เยี่ยชิวส่ายหัว: "ผมไม่รู้"

ไป๋ปิงกล่าวว่า: "การแต่งงานครั้งนี้จัดขึ้นโดยปู่ของฉันและคุณปู่แห่งตระกูลเผย นอกจากสองคนนี้ ก็ไม่มีใครสามารถยกเลิกการแต่งงานครั้งนี้ได้"

“หากนายจะช่วยฉันยกเลิกการแต่งงานครั้งนี้ นายจะไม่เพียงแต่โดนแก้แค้นจากตระกูลเผยเท่านั้น แต่ยังถูกโจมตีอย่างบ้าคลั่งจากตระกูลไป๋อีกด้วย”

“ไม่ว่าจะตระกูลไป๋ของเราหรือตระกูลเผย ก็ล้วนแต่เป็นตระกูลชั้นหนึ่งในปักกิ่ง พวกเขาหยั่งรากลึก และมีอำนาจมาก ไม่ว่านายจะแข็งแกร่งแค่ไหน นายก็ไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของพวกเขาได้”

“ดังนั้น อย่ามาบอกว่านายจะช่วยฉันยกเลิกการแต่งงานครั้งนี้ ตราบใดที่นายกล้าทำสิ่งที่เป็นภัยต่อการแต่งงานครั้งนี้ สิ่งที่นายจะได้รับก็คือ การตายอย่างน่าอนาถ!”

ใบหน้าของเยี่ยชิวนั้นดูไร้ความกลัว

“ไม่ว่าจะตระกูลไป๋และตระกูลเผยจะแข็งแกร่งสักแค่ไหน ผมก็ไม่กลัวพวกเขา”

“พี่ปิง ตราบใดที่พี่ไม่ยินยอม ในโลกนี้ก็ไม่มีใครบังคับพี่ได้หรอกนะ ไม่ว่าจะเป็นปู่ของพี่หรือคนจากตระกูลเผยนั่น ถ้าพวกเขากล้าบังคับพี่ ผมจะต่อกรกับพวกเขาเอง”

เยี่ยชิวกล่าวว่า: "ไม่ว่ายังไงก็ตาม ผมหวังว่าพี่จะใช้ชีวิตที่มีความสุขตลอดไป"

ดวงตาของไป๋ปิงเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที และเธอก็หันหน้าหนีอย่างรวดเร็ว เพื่อไม่ให้เยี่ยชิวเห็นน้ำตาในดวงตาของเธอ

นี่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่พ่อแม่ของเธอเสียชีวิตไป ที่เธอได้ยินคำพูดที่น่าประทับใจเช่นนี้

ไป๋ปิงใช้เวลาสักพักในการควบคุมอารมณ์ของตัวเอง