ตอนที่ 423
บทที่ 424 นายพลตกใจ
October 21, 2026
“บูม!”
ทันทีที่กำแพงปิด เยี่ยชิวก็ชกหมัดอย่างรวดเร็วปานสายฟ้า
ปัง!
หมัดของเขากระแทกเข้ากับผนังทำให้เกิดเสียงอู้อี้
อย่างไรก็ตาม กำแพงยังคงไม่ถูกรบกวน
ความตกตะลึงเต็มดวงตาของเยี่ยชิว
สังเกตว่า แม้แต่ผีดิบที่แข็งราวกับเหล็กก็ยังถูกหมัดของเขาแตกเป็นเสี่ยง แต่กำแพงนี้ไม่สั่นแม้แต่น้อย บ่งบอกว่ามันแข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อ
ทันใดนั้น ท่าทางของเยี่ยชิวก็ดูเคร่งขรึม
“เราติดกับดักของศัตรูแล้ว” เยี่ยชิวพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม
ใบหน้าของถังเฟยเริ่มจริงจังขึ้นเมื่อเขาสั่งทหารทันที “หาทางเปิดกำแพงนี้”
“รับทราบ!”
ทหารหลายคนเข้ามาใกล้กำแพงทันที
หลงเยี่ยกล่าวว่า “ผู้อาวุโสถัง หมอเยี่ย ไม่จำเป็นต้องวิตกกังวลจนเกินไป เราควรยอมรับสถานการณ์ปัจจุบันของเรา แม้ว่าศัตรูต้องการฆ่าเรา แต่พวกเขาก็ต้องพิสูจน์ว่ามีความสามารถ นอกจากนี้ เราก็มีกันหลายคน...…”
“พอแล้ว” ถังเฟยขัดจังหวะหลงเยี่ยและถามทหาร “เป็นยังไงบ้าง คุณเปิดมันได้ไหม?”
“รายงานครับผู้บัญชาการ เราไม่สามารถเปิดมันได้”
“บ้าเอ๊ย!” ถังเฟยสาปแช่งแล้วพูดว่า “เมื่อเป็นเช่นนั้น เราก็ทำได้แต่ก้าวไปข้างหน้าเท่านั้น”
“ไปกันเถอะ” หลงเยี่ยเป็นผู้นำ
คนอื่นๆก็เดินตามหลังเขาไป
ถังเฟยจงใจชะลอความเร็ว และกระซิบกับเยี่ยชิวด้านข้างเขา “คุณเป็นคนเดียวที่ฆ่าผีดิบที่นี่ ถ้าเราพบผีดิบในภายหลัง ฉันหวังว่าคุณจะสามารถช่วยได้ ฉันเกรงว่าสหายของเรา ไม่อาจรั้งพวกเขาไว้ได้"
“ตกลง” เยี่ยชิวตอบ
“นอกจากนี้ นายพลหลงยังโทรหาฉันเพื่อขอให้ฉันจับตาดูหลงเยี่ยด้วย เขาอยู่ภายใต้การคุ้มครองของนายพลตลอดหลายปีที่ผ่านมา และไม่ได้เผชิญกับความท้าทายมากมาย เขาอาจหุนหันพลันแล่นในบางครั้ง ดังนั้นหากเขาเผชิญกับอันตรายใด ๆ……”
ก่อนที่ถังเฟยจะพูดจบ เยี่ยชิวก็พูดว่า “ฉันเข้าใจสิ่งที่คุณหมายถึง ฉันจะดูแลเขาให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้”
“ขอบคุณ”
ทางเดินยาวไม่ถึงสิบเมตร และพวกเขาก็เดินออกไปอย่างรวดเร็ว
ความเงียบปกคลุมไปทั่ว ความเงียบสงัดที่น่าขนลุก
พวกเขาได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน
หลงเยี่ยส่องไฟฉายไปข้างหน้า และทันใดนั้น ดวงตาสีซีดคู่หนึ่งก็เข้ามามองเห็น ทำให้เขาตกใจและทำให้เขากระโดดถอยหลัง
“แย่แล้ว มีผีดิบอยู่”
หลงเยี่ยตะโกนพร้อมเหนี่ยวไกปืน
ปัง ปัง ปัง!
กระสุนพุ่งออกมาราวกับเม็ดฝนที่หนาแน่น โจมตีโดนผีดิบและสร้างประกายไฟ
“พรึบ!”
ทันใดนั้นไฟก็สว่างขึ้นทำให้พื้นที่สว่างราวกับเป็นเวลากลางวัน
ฉากนั้นถูกเปิดเผยในทันที
ทุกคนต่างอ้าปากค้างด้วยความตกใจ
พวกเขาเห็นผู้คนหลายสิบคนยืนอยู่ข้างหน้าประมาณสามสิบเมตร ใบหน้าของพวกเขาซีด ดวงตาเป็นสีขาว มีเส้นเลือดดำผุดขึ้นมาบนหน้าผาก และมีกลิ่นเหม็นอันน่าสะอิดสะเอียนเล็ดลอดออกมาจากร่างกาย
“ผีดิบ! คือผีดิบ!”
“โอ้พระเจ้า ทำไมมีผีดิบเยอะขนาดนี้ล่ะ?”
“ถอย!”
ขณะที่ทหารหลายคนกำลังจะถอย ก็เกิดเสียง “แคร็ก” ดังขึ้น และทางก็ปิดลง
“ทางนี้ปิดแล้ว!”
“เส้นทางถอยของเราถูกตัดแล้ว!”
“ไม่นะ เราติดกับดักของศัตรูแล้ว!”
ทหารจับปืนไว้แน่น ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น พร้อมที่จะต่อสู้กับผีดิบจนถึงที่สุด!
ท่าทางของถังเฟยนั้นนิ่งมาก การเผชิญหน้ากับผีดิบนั้นอยู่ในความคาดหมายของเขา แต่การเผชิญหน้ากับผีดิบจำนวนมากในคราวเดียว โดยเส้นทางถอยถูกตัดขาด ในฐานะหัวหน้าทีม เขากังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของสหายของเขา
“ฉันจะจัดการผีดิบเหล่านี้เอง” เยี่ยชิวพูดขึ้น