บทที่ 427 ช่วยชีวิตคน

หลังจากที่เยี่ยชิวตะโกนว่า “ระวัง” เขาก็รีบจัดการหลงเยี่ยไปที่พื้น

“ปัง!”

กระสุนพุ่งผ่านหนังศีรษะของหลงเยี่ย และโดนซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่อยู่ใกล้เคียง ทำให้เกิดประกายไฟ

หลงเยี่ยโพล่งออกมาด้วยเหงื่อเย็น

“ขอบคุณครับ หมอเยี่ย...…”

เมื่อหลงเยี่ยเงยหน้าขึ้นมอง เขาก็ตระหนักว่าเยี่ยชิวได้หลบไปแล้ว และกำลังช่วยทหารยึดที่กำบังจากกระสุน

“ปัง ปัง ปัง!”

เสียงปืนดังขึ้น

ในความมืดข้างหน้า ศัตรูยังคงยิงต่อไป โดยมีกระสุนบินมาจากมุมต่างๆ ราวกับฝนที่ตกหนัก

“ถอย! ถอยเร็ว!”

ถังเฟยตะโกน แต่ก่อนที่เขาจะพูดจบประโยค ก็ได้ยินเสียงกรีดร้องสองครั้งดังขึ้น “อ๊ะ โอ๊ย!”

มีคนได้รับบาดเจ็บ!

หลงเยี่ยลุกขึ้นจากพื้น เริ่มยิงใส่ศัตรูพร้อมพูดว่า “ทุกคน ปิดบังผู้บาดเจ็บและถอยกลับ”

“ปัง ปัง ปัง!”

เสียงปืนอันรุนแรงดังขึ้น

เยี่ยชิวช่วยทหารหลบกระสุน และช่วยเหลือผู้บาดเจ็บขณะที่พวกเขาถอยทัพ ไม่นานพวกเขาก็มาถึงประตูเหล็ก

ปัง!

เยี่ยชิวกระแทกฝ่ามือเข้ากับประตูเหล็ก พยายามผลักมันให้เปิด แต่มันก็ไม่ขยับเขยื่อน

“ไม่นะ ประตูเหล็กปิดแล้ว ไม่สามารถเปิดมันได้!”

นั่นหมายความว่า เส้นทางถอยของพวกเขาถูกตัดขาดอีกครั้ง

เยี่ยชิวนิ่งครึม เห็นได้ชัดว่านี่เป็นอีกกับดัก ที่ศัตรูวางไว้โดยตั้งใจจะทำลายล้างพวกเขาทั้งหมด

“ระเบิดมันเลย” เยี่ยชิวกล่าว

ทหารสองคนลงมือทันที แต่ต้องประหลาดใจเมื่อได้ยินเสียง “บูม” แต่ประตูเหล็กยังคงไม่บุบสลาย

“หมอเยี่ย เราไม่สามารถระเบิดมันได้” ทหารคนหนึ่งกล่าวอย่างเร่งด่วน

“ใช้ระเบิดมือ” เยี่ยชิวแนะนำอย่างรวดเร็ว

“ระเบิดมือก็ใช้ไม่ได้เช่นกัน” ทหารอีกคนหนึ่งกล่าว “ประตูนี้ทำขึ้นเป็นพิเศษ โดยครึ่งหนึ่งของวัสดุเป็นเหล็กเสริม เว้นแต่เราจะมีขีปนาวุธ แม้แต่รถถังก็ไม่สามารถทำลายมันได้”

ประณามมัน!

ใบหน้าของเยี่ยชิวเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมทันที

เผชิญหน้ากับศัตรูที่ทรงพลัง ยิงอย่างดุเดือด และเส้นทางถอยก็ถูกตัดขาดอีกครั้ง ติดอยู่ระหว่างความยากลำบากแท้จริง

“ลืมมันซะ เรามารักษาผู้บาดเจ็บกันก่อน” เยี่ยชิวกล่าว เขาพบมุมที่ค่อนข้างกำบังและรีบดึงกระสุนออกจากทหารที่บาดเจ็บเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บของพวกเขา

เสียงปืนดำเนินต่อไปอีกสามนาที

ทันใดนั้นศัตรูก็หยุดยิง และภาพเหตุการณ์ก็เงียบลง

เกิดอะไรขึ้น?

ถังเฟยและหลงเยี่ยสบตากัน ทั้งคู่รู้สึกสับสน

อำนาจการยิงของศัตรูนั้นรุนแรงเป็นพิเศษ ปราบปรามพวกเขาได้อย่างสมบูรณ์ ไม่มีเหตุผลที่พวกเขาจะหยุดยิงในขณะนี้ มันผิดปกติอย่างมาก

“ศัตรูต้องการอะไร?” หลงเยี่ยกระซิบ

“แม้ว่าฉันจะไม่รู้แน่ชัดว่าพวกเขาต้องการอะไร แต่ฉันรู้ว่าพวกเขามีเจตนาร้ายอย่างแน่นอน”

ขณะที่ถังเฟยพูดจบ เสียง “แคร็ก” ก็ดังขึ้น และไฟทั้งหมดภายในฐานก็เปิดขึ้น เผยให้เห็นตำแหน่งของทหารทันที

“กำบัง! กำบังอย่างรวดเร็ว!” ถังเฟยตะโกนจนสุดปอด

ปัง ปัง ปัง!

ศัตรูเริ่มยิงอีกครั้ง และทหารหลายนายถูกโจมตี เลือดกระเซ็นไปทั่ว

โชคดีไม่มีทหารเสียชีวิต

หลังจากถอยกลับไปที่มุมหนึ่ง ถังเฟยเห็นเยี่ยชิวกำลังรักษาทหารที่ได้รับบาดเจ็บ จึงถามว่า “สหายเหล่านี้เป็นยังไงบ้าง?”

“ฉันได้เอากระสุนออกแล้ว และชีวิตของพวกเขาก็ไม่ตกอยู่ในอันตราย” เยี่ยชิวตอบในขณะที่เขาพันผ้าพันแผล

“ดีแล้ว” ถังเฟยรู้สึกโล่งใจเล็กน้อย

เยี่ยชิวกล่าวต่อ “ประตูเหล็กไม่สามารถเปิดได้ และเส้นทางถอยของเราก็ถูกตัดออก”

“นี่เป็นกับดักที่ออกแบบอย่างระมัดระวังโดยศัตรู เป้าหมายของพวกเขาคือกำจัดพวกเรา มือปืนเหล่านี้ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี ไม่ใช่คนธรรมดา” ถังเฟยกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

“ตอนนี้เราจะทำอย่างไร?” หลงเยี่ยถาม