ตอนที่ 427
บทที่ 428 ยื้อเวลา
October 21, 2026
“ฉันจะไปช่วยเขา”
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ ทุกคนก็จ้องมองไปที่เยี่ยชิว
พวกเขาไม่คาดคิดว่าในช่วงเวลาวิกฤตินี้ จะเป็นเยี่ยชิวที่ก้าวไปข้างหน้า
ทหารกองกำลังพิเศษต่างน้ำตาไหล ยกมือขึ้นเพื่อทำความเคารพเยี่ยชิว
“เยี่ยชิว……” ถังเฟยต้องการเกลี้ยกล่อมเยี่ยชิวไม่ให้เสี่ยง แต่ก่อนที่เขาจะพูด เยี่ยชิวก็เดินออกไปแล้ว
“ต่องระวังตัวด้วยนะ” ถังเฟยเฝ้าดูแผ่นหลังของเยี่ยชิว และกำหมัดแน่น
เยี่ยชิวเดินออกไปอย่างมั่นใจ
น่าแปลกที่ศัตรูไม่เปิดฉากยิง
“ถ้าฉันจำไม่ผิด ท่านนายพลคงเคยเห็นฉันใช่ไหม?”
เยี่ยชิวเงยหน้าขึ้นมองกล้องวงจรปิดแล้วพูดต่อว่า “สิ่งมีชีวิตผีดิบเหล่านั้นที่คุณวิจัยอยู่ ฉันฆ่าพวกมันหมดแล้วนะรู้ไหม?”
ในสำนักงาน
ชายหัวล้านเมื่อเห็นเยี่ยชิวและได้ยินคำพูดของเขา ก็ขมวดคิ้วแล้วถามว่า “คุณชื่ออะไร?”
“เยี่ยชิว” เยี่ยชิวตอบขณะที่เขาเดิน “ชื่อความหมายเหมือนใบไม้ ในฤดูใบไม้ร่วง”
“ฮึ่ม ชื่อของคุณถูกเลือกมาอย่างดี ใบไม้ร่วงหล่นลงมาตามสายลมเพียงเล็กน้อย” ชายหัวโล้นพ่นจมูก
“ชื่อของฉันได้มาจากวลีที่ว่า ใบไม้ร่วงหนึ่งใบ เผยให้เห็นถึงการมาของฤดูใบไม้ร่วง” ท่านนายพล คุณไม่รู้คำพูดนี้ด้วยซ้ำ ดูเหมือนว่าคุณจะอ่านหนังสือไม่มากนัก” เยี่ยชิวยิ้ม
ปัง!
ชายหัวล้านกระแทกกำปั้นลงบนโต๊ะ ไอ้สารเลวนี่กล้าล้อเลียนฉัน แม้ว่าจะต้องเผชิญกับความตายก็ตาม คงอยากตายจริงๆสินะ
อย่างไรก็ตาม ยังมีคำถามที่ยังไม่มีคำตอบ ดังนั้นเขาจึงไม่รีบร้อนที่จะฆ่าเยี่ยชิว
“คุณไม่ได้มาจากกองกำลังพิเศษเหรอ?” ชายหัวล้านถาม
“ไม่”
“แล้วคุณมาจากวังซาตาน?”
“ไม่เช่นกัน”
“แล้วคุณเป็นใครล่ะ”
“ฉันเป็นหมอ”
“หมอ?” ชายหัวล้านไม่เชื่อเลย “หมอจะมีทักษะขนาดนั้นได้ยังไง?”
“ใครบอกว่าหมอไม่มีทักษะ? คุณอ่านหนังสือไม่มาก? แต่คุณยังกลายเป็นผู้นำของฐานนี้?”
เหตุผลที่เยี่ยชิวพูดเรื่องไร้สาระมากมายก็เพื่อจงใจซื้อเวลา ในขณะนี้ เขาได้มาถึงหน้าเสี่ยวตงแล้ว
การถูกเยาะเย้ยทำให้ชายหัวโล้นโกรธอีกครั้ง
“เจ้าหนู ไม่ว่าคุณจะเป็นหมอหรือจากวังซาตาน วันนี้ คุณจะไม่สามารถเดินออกไปจากที่นี่แบบมีชีวิตได้”
“ท่านนายพล เราจะทำข้อตกลงกันอย่างไร?”
ใบหน้าของเยี่ยชิวมีรอยยิ้มเล็กน้อยในขณะที่เขาพูด ดวงตาของเขามองไปข้างหน้า เขารู้สึกชัดเจนว่ามีปืนหลายกระบอกเล็งมาที่เขา
ชายหัวโล้นอยากรู้อยากเห็นและถามว่า “ข้อตกลงแบบไหน?”
เยี่ยชิวกล่าวว่า “ให้เราออกจากที่นี่ แล้วฉันจะทิ้งคุณไว้กับศพที่สมบูรณ์”
“คุณพูดอะไร? พูดอีกครั้ง!” ชายหัวล้านคิดว่าเขาได้ยินผิด
“ฉันบอกว่าให้เราออกจากที่นี่ แล้วฉันจะทิ้งคุณไว้กับศพที่สมบูรณ์”
“ฮ่าฮ่าฮ่า..….” ชายหัวโล้นหัวเราะด้วยความโกรธแล้วสาปแช่ง “คุณบ้าไปแล้วเหรอ?”
“คุณรู้ไหมว่าคุณกำลังเผชิญหน้ากับใครอยู่?”
“บนสนามของฉัน คุณกล้าพูดเรื่องใหญ่ เนื่องจากเป็นกรณีนี้...…”
“เดี๋ยวก่อน!” เยี่ยชิวขัดจังหวะชายหัวโล้นและพูดว่า “ท่านนายพล คุณมั่นใจเกินไป ถ้าคิดว่าจะฆ่าพวกเราได้โดยใช้คนเพียงไม่กี่คนและปืนไม่กี่กระบอก!”
“ใครบอกว่าฉันมีเพียงไม่กี่คนและมีปืนไม่กี่กระบอก สหาย ให้เขาเห็นเป็นพยาน”