ตอนที่ 431
บทที่ 432 จินกัง
October 21, 2026
“ตูม!”
“ตูม!”
“ตูม!”
เสียงจากด้านหลังประตูเหล็กดังขึ้นเรื่อยๆ ราวกับเสียงกลองสงครามที่ตีให้ทุกคนสั่นสะท้าน
“ดูเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังเข้ามาหาเราจากด้านหลัง?”
“และเมื่อพิจารณาจากเสียงแล้ว มันก็ต้องใหญ่พอสมควร”
“อาจเป็นรถถังหรือปืนใหญ่หนักก็ได้?” ทันทีที่ทหารพูดจบ เขาก็ถูกเพื่อนที่อยู่ข้างๆปฏิเสธ
“ไม่ใช่รถถัง เสียงไม่เหมือนเวลารถถังเคลื่อนที่”
“แล้วมันคืออะไร?”
“ทำไมฉันถึงรู้สึกเหมือนเป็นคนล่ะ”
“ไร้สาระ! คนๆ หนึ่งจะทำเสียงดังขนาดนี้ได้อย่างไร?”
“ใช่ ไม่ใช่คนแน่นอน ดูจากเสียงแล้ว มันต้องหนักอย่างน้อยสองสามพันปอนด์”
“หรือว่า มันจะเป็นสัตว์ร้าย?”
ทันใดนั้น ความเงียบก็ปกคลุม และใบหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด
ถ้ามันเป็นสัตว์ร้ายจริงๆ คงมีการต่อสู้ที่ยากลำบากรออยู่ข้างหน้า
ถังเฟยสวมแว่นกันแดด โดยตั้งใจจะใช้ฟังก์ชันเอกซเรย์เพื่อดูว่ามีอะไรอยู่ด้านหลังประตูเหล็ก
อย่างไรก็ตาม ฟังก์ชันเอกซเรย์ของแว่นกันแดดกลับล้มเหลวอีกครั้ง
สิ่งนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร?
ถังเฟยไม่สามารถเข้าใจได้ แว่นกันแดดเหล่านี้ได้รับการพัฒนาโดยกองทัพและมีระบบเอกซเรย์ ทำไมพวกเขาถึงล้มเหลวอยู่เรื่อยตั้งแต่เข้ามาในฐานนี้?
ดูเหมือนว่าฐานนี้จะติดตั้งอุปกรณ์เพื่อป้องกันการมองเห็นด้วยรังสีเอกซ์ในระหว่างการก่อสร้าง?
เยี่ยชิวยังเปิดดวงตาสวรรค์อย่างเงียบๆ แต่การมองเห็นของเขาก็ถูกปิดกั้นเช่นกัน
“ตูม!”
“ตูม!”
“ตูม!”
เสียงนั้นดังขึ้นเรื่อยๆ และชัดเจนว่าไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม มันอยู่หลังประตูเหล็กพอดี
“ตูม”
ทันใดนั้น เสียงดังนั้นก็หายไป
“ทุกคน ระวัง ไม่ว่าอะไรก็ตามที่อยู่หลังประตูเหล็กนั่น มันกำลังมาหาเราอย่างแน่นอน” เยี่ยชิวกล่าว
ทหารก็ยกปืนขึ้นและเตรียมเล็งไปที่ประตูเหล็ก
เมื่อประตูเหล็กเปิดออก พวกเขาก็จะเปิดไฟทันที
ทว่าเสียงนั้นก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย
เวลาผ่านไปอย่างเงียบๆ ท่ามกลางบรรยากาศตึงเครียด สิบวินาที ยี่สิบวินาที สามสิบวินาที...
สี่สิบวินาที
ห้าสิบวินาที
หกสิบวินาที
เก้าสิบวินาที
ชั่วพริบตาผ่านไปสองนาที ไม่มีเสียงใดออกมาจากด้านหลังประตูเหล็กอีกต่อไป
“เกิดอะไรขึ้น?”
“เป็นไปได้ไหมว่า มันไม่มีอยู่จริง?”
“หรือบางทีนายพลจงใจทำเสียงนั้นให้เรากลัว?”
พวกทหารต่างก็สับสน
“อย่าลดความระมัดระวังลง ระวัง……” คำพูดของถังเฟยถูกตัดออก เมื่อเสียงชนดังก้องไปในอากาศ และประตูเหล็กก็ถูกเปิดออกอย่างแรง
ประตูเหล็กที่หนักกว่าพันปอนด์ปลิวไปหาทหารด้วยความเร็วที่น่าอัศจรรย์
เมื่อเห็นว่าทหารกำลังจะโดนประตูเหล็ก เยี่ยชิวก็ก้าวไปข้างหน้าและโจมตีประตูเหล็กด้วยหมัดอันทรงพลัง
ประตูเหล็กเปลี่ยนทิศทางทันที ปลิวไปด้านข้าง และกระแทกเข้ากับผนังเสียงดัง
“ตึง!”
พวกทหารหน้าซีดด้วยความหวาดกลัว โชคดีที่พวกเขามีเยี่ยชิว มิฉะนั้นพวกเขาจะถูกประตูเหล็กทับตายหรืออย่างน้อยที่สุดก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส
ขณะที่พวกเขายังคงตกตะลึง เสียงอุทานของหลงเยี่ยก็ดังขึ้นในหูของพวกเขา “สิ่งนั้นคืออะไร?”
ทันใดนั้นทุกคนก็หันหน้าไปทางเข้า