ตอนที่ 432
บทที่ 433 เยี่ยชิว vs สุดยอดทหาร
October 21, 2026
“ลุย!”
หลังจากที่นายพลออกคำสั่ง ชายร่างใหญ่ก็จ้องไปที่กลุ่มทหารทันที ด้วยสายตาที่เย็นชาพร้อมด้วยจิตสังหาร
จากนั้น เขาก็ค่อยๆก้าวย่าง
“ตึง!”
ก้าวหนึ่งก้าว พื้นก็สั่นสะเทือน
“ตึง!”
เขาก้าวอีกหนึ่งก้าว แล้วเดินไปทางกลุ่มทหาร
“ฆ่ามันซะ!” ถังเฟยออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด
ทันใดนั้น เหล่าทหารของกองร้อยปฏิบัติการพิเศษก็เล็งปืนไปที่ชายร่างใหญ่ และเหนี่ยวไกปืนพร้อมกัน
ปัง!
ปัง!
ปัง!
กระสุนปล่อยออกมาอย่างโหมกระหน่ำราวกับหยาดฝน โดนเข้าที่ร่างของชายร่างใหญ่นั่น
วินาทีต่อมา สีหน้าของทุกคนต่างก็แสดงถึงความหวาดกลัว
หลังจากที่ยิงกระสุนไปขนาดนั้นแล้ว ที่ร่างของชายร่างใหญ่นั้นก็เกิดประกายไฟเล็กน้อย ราวกับว่ากระสุนมันยิงไปโดนกับแผ่นเหล็กกันกระสุน แล้วกระเด็นออกไป ไม่มีกระสุนสักนัดเดียวที่สามารถโจมตีชายร่างใหญ่นั่นได้
และไม่มีแม้กระทั่งรอยขีดข่วนบนผิวของชายร่างใหญ่นั่น
“เขาเป็นเหมือนกับซอมบี้ ร่างกายของเขานั้นแข็งมาก และยากที่จะทำให้เขาบาดเจ็บได้” ถังเฟยพูดด้วยสีหน้าจริงจัง
หลงเยี่ยเกิดความคิดนึงขึ้นและตะโกน: "ลองโจมตีไปที่ตา"
ปังปังปัง!
กระสุนจำนวนนับไม่ถ้วนโจมตีไปที่ดวงตาของชายร่างใหญ่อีกครั้ง แต่สถานการณ์ยังคงเหมือนเดิม
ทันทีที่กระสุนกระทบลูกตา มันก็กระเด็นออกไป
"มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง?" หลงเยี่ยตกใจมาก แล้วคว้าระเบิดมือ และขว้างมันออกไป
ปัก!
ระเบิดตกลงไปที่เท้าของชายร่างใหญ่
ดูเหมือนชายร่างใหญ่จะรู้ตัว ก้มศีรษะลงเพื่อมองระเบิดมือ แล้วค่อย ๆ ยกเท้าขึ้น
เขาคิดจะทำอะไรน่ะ?
คิดจะเหยียบระเบิดมืออย่างงั้นเหรอ?
เมื่อเห็นการกระทำของชายร่างใหญ่ หลงเยี่ยก็หัวเราะปากกว้าง "ไอ้โง่ กระจุยไปซะ"
ก่อนที่ชายร่างใหญ่จะใช้เท้าเหยียบ ระเบิดมือ มันก็ระเบิดซะก่อน
บูม!
เกิดเสียงดังสนั่น
และที่พื้นก็มีเศษซากของระเบิด
ร่างกายของชายร่างใหญ่แกว่งไปมาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น และแทบจะไม่เป็นอะไรเลย ราวกับว่าระเบิดมือเป็นเหมือนกับการจั๊กจี้เขาก็เท่านั้นเอง
“ให้ตายเถอะ นี่มันบ้าไปแล้ว!” หลงเยี่ยด่า
เมื่อถังเฟยเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ จึงออกคำสั่งอีกครั้ง: "บาซูก้า"
ในขณะนี้ ทหารสองคนถอดกระเป๋าเป้ออกและเริ่มประกอบบาซูก้า
ตอนที่พวกเขานำลงมา ถังเฟยให้ทหารนำบาซูก้าออกมาสองเครื่อง เพื่อเผื่อไว้ป้องกันด้วย
และในไม่ช้านี้ก็พร้อมแล้ว
ทุกคนถอยรีบกลับไปยังตำแหน่งที่ปลอดภัยทันที
“ยิง” ตามคำสั่งของถังเฟย มีเสียง “วี้ด” และหัวกระสุนปืนบาซูก้าก็พุ่งเข้าใส่ร่างของชายร่างใหญ่
“บูม!”
วินาทีต่อมา ทุกคนเห็นว่า ชายร่างใหญ่นั่นได้ล้มลงกับพื้นท่ามกลางการระเบิด
เหล่าทหารก็โห่ร้อง:
“มันล้มแล้ว”
“ในที่สุดก็ล้มจนได้”
“เจ๋งไปเลย”
"นึกว่าจะแน่มาก ที่แท้ก็งั้นๆ" หลงเยี่ยเยาะเย้ย แล้วสุดยอดทหารจะเป็นยังไงล่ะ จะสามารถต้านบาซูก้าได้มั้ย?
ทันทีที่เขาเพิ่งจะพูดจบ ชายร่างใหญ่นั่นก็ลุกขึ้นยืน ไหล่ของเขาสั่น และไม่มีรอยบาดแผลบนร่างกายของเขาเลย
อะไรกัน?
ลูกตาดำของหลงเยี่ยหดตัวอย่างรวดเร็ว