บทที่ 439 บุตรแห่งโชคชะตา

กลางดึก

ปักกิ่ง ตระกูลเยี่ย

"อ้า..."

ทันใดนั้น ชายชราเยี่ยก็กรีดร้อง และตื่นจากการหลับใหล เสื้อผ้าของเขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ

"ชายชราเยี่ย นายเป็นอะไร?" ร่างของอิงจื่อปรากฏขึ้นเงียบ ๆ ข้างเตียง และถาม

ชายชราเยี่ยลุกขึ้นนั่ง แล้วพูดว่า "ฉันเพิ่งฝันร้าย ฉันฝันถึงเยี่ยชิว"

"ในความฝัน เยี่ยชิวนอนอยู่บนผืนทรายสีเหลืองที่เต็มไปด้วยเลือด ใบหน้าของเขาดุร้าย และเขาขอให้ฉันคืนพ่อของเขาให้เขา"

"เขายังบอกด้วยว่า ถ้าไม่คืนหวู่ซวงให้เขา เขาจะฆ่าฉัน"

อิงจื่อยิ้ม แล้วพูดว่า "คนที่ทำนายฝัน มักจะบอกว่า ความฝันมักจะตรงกันข้ามกับความเป็นจริง ดังนั้นนี่ควรเป็นความฝันที่เป็นมงคล"

"ตอนนี้เยี่ยชิวทำอะไรอยู่?" ชายชราเยี่ยถาม

"เทพเจ้าแห่งสงครามส่งเขาไปปฏิบัติภารกิจทางตะวันตกเฉียงเหนือ"

ตะวันตกเฉียงเหนือ?

ชายชราเยี่ยอดไม่ได้ที่จะนึกถึงทรายสีเหลืองในความฝัน รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อยในใจ แล้วถามว่า "ภารกิจเสร็จสิ้นแล้วรึยัง?"

อิงจื่อส่ายหัว "ฉันไม่รู้"

ชายชราเยี่ยลุกขึ้นยืนอย่างรีบร้อน แล้วพูดว่า "ฉันอยากจะโทรหาเทพแห่งสงคราม เพื่อสอบถามเกี่ยวกับสถานการณ์"

"ชายชราเยี่ย มันดึกมากแล้ว ฉันเกรงว่าพวกเขาคงกำลังพักผ่อนกันอยู่" อิงจื่อแนะนำ "ทำไมเราไม่รอถึงพรุ่งนี้ค่อยโทรไปแต่เช้าล่ะ?"

"เทพเจ้าแห่งสงครามมักนอนไม่หลับทั้งคืน บางทีเขาอาจจะยังทำงานอยู่ในตอนนี้" ชายชราเยี่ยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วกดเบอร์โทรศัพท์ของสำนักงานของเทพเจ้าแห่งสงคราม

การเชื่อมต่อการโทรอย่างรวดเร็ว

"สวัสดี นี่คือห้องทำงานของเทพเจ้าแห่งสงคราม นั่นใคร?" เสียงชายหนุ่มดังมาจากปลายสายอีกด้าน

"สวัสดี ฉันชื่อเยี่ยเจิ้งหลิง ฉันอยากคุยเทพเจ้าแห่งสงคราม" ชายชราเยี่ยกล่าว

"สวัสดีคุณเยี่ย" น้ำเสียงของบุคคลที่อยู่อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์กลายเป็นการแสดงความเคารพอย่างยิ่งในทันที และพูดว่า "ผมเป็นเลขานุการที่เป็นความลับของเทพเจ้าแห่งสงคราม และเทพเจ้าแห่งสงครามไม่ได้อยู่ในสำนักงานในตอนนี้ครับ"

"เทพสงครามกลับบ้านไปแล้วเหรอ?"

"ยังครับ"

ชายชราเยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย "เทพเจ้าทหารไปไหน?"

"นี่..." เลขาลังเล เพราะที่อยู่ของเทพเจ้าแห่งสงครามไม่สามารถรั่วไหลได้ นี่คือวินัยของทางทหาร

แต่เขาก็รู้ด้วยว่า ถ้าเขาไม่พูดอะไร ชายชราเยี่ยจะต้องโกรธแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น มันง่ายมากสำหรับชายผู้มีอำนาจอย่างชายชราเยี่ย ที่จะสืบสวนที่อยู่ของเทพเจ้าแห่งสงคราม

ชายชราเยี่ยเดาความกังวลของเลขาได้เช่นกัน และกล่าวว่า "ไม่ต้องกังวล ฉันจะทักทายเทพเจ้าแห่งสงครามไว้ และเขาจะไม่ตำหนินาย"

"ขอบคุณคุณเยี่ยสำหรับความเข้าใจของคุณ" เลขานุการกล่าวว่า "เทพเจ้าแห่งสงครามได้ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือแล้ว"

หื้ม?

ชายชราเยี่ยขมวดคิ้ว และตกใจมาก

เนื่องจากเทพเจ้าสงครามมีข้อจำกัดของขา เขาจึงนั่งรถเข็นตลอดทั้งปี และไม่ได้ออกจากเมืองหลวงเป็นเวลาสิบปี

ชายชราเยี่ยรีบถาม "เทพเจ้าแห่งสงครามกำลังทำอะไรอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ?"

"ชายชราเยี่ย เรื่องนี้เป็นความลับ ผมไม่สามารถเปิดเผยให้คุณทราบได้ หากคุณต้องการทราบ โปรดติดต่อเทพเจ้าแห่งสงครามด้วยตนเอง เมื่อถึงเวลานั้น เทพเจ้าแห่งสงครามน่าจะมาถึงทางตะวันตกเฉียงเหนือแล้ว"

"โอเค ฉันเข้าใจแล้ว"

ชายชราเยี่ยวางสายโทรศัพท์ และความไม่สบายใจในใจก็รุนแรงขึ้น เขาพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม "อิงจื่อ นายคิดว่าเทพเจ้าแห่งสงครามกำลังทำอะไรอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือในเวลานี้"

อิงจื่อกล่าวว่า "เทพเจ้าแห่งสงครามไม่ได้ออกจากเมืองหลวงมาสิบปีแล้ว ตอนนี้เขาไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ ฉันคิดว่ามีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นจนทำให้เขาต้องไปทางตะวันตกเฉียงเหนือด้วยตัวเองแบบนี้"

"เยี่ยชิวและถังเฟยไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ และเทพเจ้าแห่งสงครามก็ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือด้วย ดูเหมือนว่ามีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นทางตะวันตกเฉียงเหนือ ไม่ได้การ ฉันต้องติดต่อเทพเจ้าแห่งสงครามเดี๋ยวนี้"

ชายชราเยี่ยกดโทรศัพท์มือถือของเทพเจ้าแห่งสงคราม เสียงรอสายจากอีกฝ่ายดังขึ้นครู่หนึ่ง ก่อนที่อีกฝ่ายจะรับสาย

"เทพพระเจ้าแห่งสงคราม เกิดอะไรขึ้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือทำให้นายต้องไปที่นั่นด้วยตนเอง?" ชายชราเยี่ยถามด้วยรอยยิ้ม

"พี่อยากจะถามถึงเยี่ยชิวใช่ไหม?" เทพเจ้าแห่งสงครามกล่าว

"ดูเหมือนว่าไม่มีอะไรจะปิดบังนายไว้ได้" ชายชราเยี่ยกล่าวต่อ "ฉันอยากรู้ว่าเยี่ยชิวเป็นยังไงบ้าง คุณส่งเขาไปทางตะวันตกเฉียงเหนือเพื่อทำภารกิจ เขาจะไม่ตกอยู่ในอันตรายใช่ไหม?"