ตอนที่ 439
บทที่ 440 อมตะชางเหม่ยออกมา
October 21, 2026
“บุตรโชคชะตา ทุกข์กลายเป็นพร!”
เมื่ออิงจื่ออ่านแปดพยางค์นี้ หัวใจของเขาก็ดำดิ่ง
มันจบแล้ว!
เยี่ยชิวแย่แล้ว!
เขารู้จักอมตะชางเหม่ยดีเกินไป ชายชราคนนี้ไม่น่าเชื่อถือ ไม่แม่นยำในการทำนายดวงชะตา
และส่วนใหญ่แล้ว ทำนายดวงตรงกันข้าม
ถ้าอมตะชางเหม่ยทำนายโชคร้ายก็จะนำโชคลาภมาให้ แต่ถ้าเขาทำนายโชคลาภก็หมายถึงอันตราย
“ดูเหมือนว่า เยี่ยชิวจะประสบโชคร้ายมากกว่าโชคดีในครั้งนี้”
ขณะที่อิงจื่อคิดสิ่งนี้ เขาเห็นผู้อาวุโสเยี่ยถือรูปถ่าย รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าซีดเซียวของเขาขณะที่เขาพูดว่า “ตามคำพูดของอมตะชางเหม่ย ดูเหมือนว่าเยี่ยชิวจะสามารถเปลี่ยนความทุกข์ยากให้เป็นพรได้ในครั้งนี้”
อิงจื่อไม่ต้องการที่จะบั่นทอนอารมณ์ของผู้อาวุโสเยี่ย ดังนั้นเขาจึงพูดได้เพียงว่า “วางใจเถอะท่านผู้อาวุโส เยี่ยชิวมีโชคลาภอยู่ข้างเขา เขาจะสบายดี”
ผู้อาวุโสเยี่ยนั่งบนเก้าอี้ของเขาแล้วพูดว่า “โชคร้ายขึ้นอยู่กับพร และพรก็ซ่อนความโชคร้ายไว้”
“สำหรับเยี่ยชิวที่ต้องเจอปัญหาในเวลานี้ อาจจะไม่ใช่เรื่องเลวร้าย”
“ผู้หญิงคนนั้นจากตระกูลไป๋กำลังจะแต่งงานกับตระกูลเผย ถ้าเยี่ยชิวไม่มีปัญหาใดๆ เขาจะต้องมาที่เมืองหลวงเพื่อขัดขวางงานแต่งงานอย่างแน่นอน”
“เมื่อถึงเวลานั้น มันจะกระตุ้นให้เกิดความโกรธเกรี้ยวของทั้งตระกูลไป๋และเผยอย่างแน่นอน และแม้แต่ดึงดูดความสนใจจากเมืองต้องห้ามด้วย”
“สำหรับเยี่ยชิว นี่ไม่ใช่เรื่องดี”
“อย่างน้อยจนกว่าเขาจะเติบโตเต็มที่ ไม่แนะนำให้สร้างศัตรูมากเกินไป ไม่เช่นนั้นเขาจะจบลงเหมือนหวู่ซวง……”
เมื่อผู้อาวุโสเยี่ยพูดเช่นนี้ เขาก็หยุดชั่วคราว ลดศีรษะลง และมองภาพนั้นด้วยดวงตาเศร้าโศก
ในภาพ เยี่ยหวู่ซวงมีคิ้วเรียว ดวงตาเปล่งประกาย และสวมเสื้อผ้าสีขาว ช่างดูหล่อเหลาและมีชีวิตชีวา
“หวู่ซวง มั่นใจได้เลย ตราบใดที่ฉันยังหายใจอยู่ ฉันจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง”
จู่ๆ ออร่าของผู้อาวุโสเยี่ยก็เปลี่ยนไป ก่อให้เกิดความกดดันอันแข็งแกร่ง แสดงให้เห็นถึงความเหนือกว่าของหัวหน้าตระกูลแรกในเมืองหลวง เขาสั่งว่า “อิงจื่อ ติดตามสถานการณ์ทางตะวันตกเฉียงเหนืออย่างใกล้ชิด”
“หากมีข่าวใดๆเกี่ยวกับเยี่ยชิว คุณต้องแจ้งให้ฉันทราบทันที”
“หากเยี่ยชิวพบกับเหตุการณ์ที่โชคร้าย ดังนั้นไปที่ สำนักภูเขาหู่ซาน เพื่อฉัน และกำจัดอมตะชางเหม่ยคนนั้น”
……
“อาชู……!”
สำนักภูเขาหู่ซาน ทันทีที่อมตะชางเหม่ยโผล่ออกมาจากห้องสันโดษของเขา เขาก็จาม
“ให้ตายเถอะ ใครที่สาปแช่งฉันอีกแล้ว ฮืม แน่นอนว่าพวกเขาอิจฉาความหล่อเหลาคนนี้”
บูม!
ทันใดนั้น เสียงฟ้าร้องก็ระเบิดบนท้องฟ้าเหนือสำนักภูเขาหู่ซานราวกับกำลังออกคำเตือน
อมตะชางเหม่ยเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวทันที จากนั้นใช้นิ้วคำนวณอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพึมพำว่า “การกลับมาของกองทัพที่พังทลาย เต็มไปด้วยฝุ่นสีม่วง เด็กคนนั้นจากตระกูลเยี่ยได้พบกับภัยพิบัติที่ลิขิตไว้แล้ว”
“อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเพียงภัยพิบัติเล็กน้อย”
“เขากำลังจะเผชิญกับความหายนะชีวิตและความตายครั้งแรกของเขา”
“ตราบเท่าที่เขาสามารถเอาชนะภัยพิบัตินี้ได้ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ชายหนุ่มจากตระกูลเยี่ยจะสามารถท่องไปอย่างอิสระเหมือนปลาในทะเลที่ไร้ขอบเขต และทะยานให้สูงเหมือนนก...… นกบินได้เหรอ? สมัยโบราณไม่ใส่กางเกงเหรอ มองดูทนไม่ไหว!”
หลังจากพึมพำกับตัวเองสักพัก สีหน้าของอมตะชางเหม่ย ก็เปลี่ยนเป็นจริงจัง
“ชายหนุ่มจากตระกูลเยี่ย ฉันจะลงจากภูเขาทันทีเพื่อติดตามคุณผ่านภัยพิบัตินี้!”
……
ในขณะเดียวกัน
บนทะเลทรายโกบีอันรกร้างซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายพันไมล์ มีเฮลิคอปเตอร์ทหารลำหนึ่งจอดอยู่ที่นี่เป็นเวลาสามชั่วโมงเต็ม
ที่ทางเข้าห้องโดยสาร ทหารติดอาวุธสี่นายยืนเตรียมพร้อมและบรรทุกสัมภาระ
ภายในห้องโดยสารมีกระดานหมากรุกตั้งอยู่