บทที่ 445 เก้าสิบเก้าหลุมศพ

เยี่ยชิวยืนอยู่ที่ทางเข้า และเมื่อประตูหินเปิดออกจนสุด สิ่งแรกที่เขาเห็นคือเนินดิน

หลังจากนั้น เห็นเนินที่สอง ที่สาม สี่ ห้า...…

รวมเป็นเก้าสิบเก้าเนินดิน

เนินดินแต่ละเนินสูงสามฟุต เปลือยเปล่าและรกร้าง ราวกับเป็นสุสานที่ถูกละเลย

ส่วนที่น่าขนลุกที่สุดคือ แต่ละเนินมีตะเกียงนิรันดร์ริบหรี่อยู่ด้านบน

ส่งความสั่นสะท้านไปตามกระดูกสันหลัง

เยี่ยชิวยืนอยู่ที่ทางเข้า และก่อนที่จะเข้าไป เขาก็รู้สึกหนาวสั่นไปทั้งหลัง

นี่คือสถานที่แบบไหน?

จะมีหลุมศพมากมายขนาดนี้ได้ยังไง?

ทันใดนั้น เยี่ยชิวก็นึกถึงค่ายกลแปดทิศแห่งเก้าวัง ที่เขาเคยพบมาก่อนหน้านี้ และเขาก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงตำนาน

ตำนานเล่าว่าในสมัยสามก๊ก หลังจากจูเก๋อเลี่ยงสิ้นพระชนม์ เพื่อป้องกันโจรปล้นหลุมศพ พระองค์จึงทรงสร้างเนินเก้าสิบเก้าโดยเฉพาะ โดยในจำนวนนี้มีเพียงเนินเดียวเท่านั้นที่เป็นเนินฝังศพของจริง

นี่อาจเป็นสุสานของจูเก๋อเลี่ยงใช่ไหม?

ในไม่ช้า เยี่ยชิวก็ยกเลิกการคาดเดา

ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ ในฤดูใบไม้ผลิปีคริสต์ศักราชสองร้อยสามสิบสี่ จูเก๋อเลี่ยงนำกองทหารจำนวนหนึ่งแสนคนคนเข้าร่วมการเดินทางภาคเหนือครั้งที่ห้า เพื่อเผชิญหน้ากับซือหม่าอี้ ทั้งสองฝ่ายอยู่ในทางตันเป็นเวลาสามเดือน และเนื่องจากความเหนื่อยล้าและความเครียดที่มากเกินไป จูเก๋อเลี่ยงจึงล้มป่วย

เมื่อรู้สึกว่าอาการป่วยหนัก จูเก๋อเลี่ยงจึงเขียนจดหมายถึงองค์จักรพรรดิ รายงานอาการและมอบความไว้วางใจในการมรณกรรม ไม่กี่วันต่อมา จูเก๋อเลี่ยงเสียชีวิตที่อู่จั้งหยวน เมื่ออายุได้ห้าสิบสี่ปี

หลังจากการเสียชีวิตของจูเก๋อเลี่ยง มีความโศกเศร้าอย่างกว้างขวางในอาณาจักรสู่ ตามคำสั่งของจูเก๋อเลี่ยง จักรพรรดิหลิ่วฉ่านได้ฝังเขาไว้ที่ภูเขาติ้งจวิน และพระราชทานตำแหน่งมรณกรรมของเขาว่า “จงอู่โหว”

ภูเขาติ้งจวินตั้งอยู่ในฮั่นจงเจริญ ห่างจากทะเลทรายโกบีทางตะวันตกเฉียงเหนือหลายพันไมล์

เป็นไปไม่ได้ที่จูเก๋อเลี่ยงจะถูกฝังที่นี่

จากนั้นเยี่ยชิวเปิดตาสวรรค์ และวิสัยทัศน์ของเขาก็ทะลุผ่านเนินดินแรกทันที เผยให้เห็นโครงกระดูกที่สมบูรณ์อยู่ข้างใน

น่าแปลกที่โครงกระดูกมีสีดำ

จากนั้นเขาก็จ้องมองไปที่เนินที่สอง เนินที่สาม...…

เยี่ยชิวใช้ตาสวรรค์ของเขาเพื่อตรวจสอบเนินเก้าสิบเก้าทั้งหมด และในที่สุด เขาก็ค้นพบว่าแต่ละเนินมีโครงกระดูกสีดำ

นั่นหมายความว่าบุคคลที่ถูกฝังอยู่ข้างในเสียชีวิตจากพิษ

“เนินทั้งหมดนี้มีโครงกระดูกอยู่ข้างใน แน่นอนว่านี่ไม่ใช่เนินฝังศพของจูเก๋อเลี่ยง”

“ว่าแต่ที่นี่มันคืออะไรล่ะ?”

“ทำไมถึงมีโครงกระดูกมากมายขนาดนี้ และพวกเขาทั้งหมดก็ตายจากพิษ?”

เยี่ยชิวคิดอยู่ครู่หนึ่ง และเมื่อถึงจุดนี้ ดูเหมือนว่าเขาไม่มีทางเลือกที่ดีไปกว่าก้าวไปข้างหน้า

ดังนั้นเขาจึงก้าวไปข้างหน้า

“กา”

ทันใดนั้นก็มีเสียงร้องแหลมดังขึ้น

เยี่ยชิวหยุดตามทางทันทีและเงยหน้าขึ้นมอง เพียงเพื่อเห็นร่างมืดบินอยู่เหนือศีรษะและร่อนลงบนยอดสุสาน

ตอนนั้นเองที่เขาตระหนักว่าร่างที่มืดมนนั้นคืออีกา

อีกายืนอยู่บนหลุมฝังศพ จ้องมองที่เยี่ยชิวด้วยดวงตาสีดำสนิท โดยไม่กะพริบตาแม้แต่ครั้งเดียว สิ่งนี้เพิ่มความสยองขวัญที่น่าขนลุก

ทันใดนั้น ท้องของเยี่ยชิวก็คำราม บ่งบอกถึงความหิว

เขามองดูอีกา มีเข็มทองอยู่ในฝ่ามือ

“จะเป็นอย่างไร ถ้าฉันกำจัดสิ่งมีชีวิตนี้และอิ่มท้องก่อน?”

ความคิดนี้แล่นเข้ามาในหัวของเขา แต่ก็หายไปอย่างรวดเร็ว

อีกาชอบกินซากศพ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าสัตว์ตัวนี้กินสิ่งที่ไม่สะอาดเข้าไป มันคงจะน่าขยะแขยงถ้าเยี่ยชิวกินมัน?

“ไม่ว่าสถานที่แห่งนี้จะเป็นอย่างไร ฉันต้องหาทางออกไปให้เร็วที่สุด มันคงจะสูญเปล่าถ้าฉันอดตายที่นี่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อฉันยังไม่ได้แต่งงาน”

โดยไม่ลังเล เยี่ยชิวก็เคลื่อนตัวผ่านเนินดินอย่างรวดเร็ว

ในฐานะหมอ เขาเคยเห็นศพนับไม่ถ้วนและได้เห็นวิธีการเก็บศพด้วยซ้ำ ดังนั้นกองศพเหล่านี้จึงไม่ทำให้เขาหวาดกลัว