บทที่ 478 ดาบทรราช หลัง

ถังเฟยเห็นเยี่ยชิวและอมตะชางเหม่ย ต่างหันหน้าไปทางประตูเมือง และอดไม่ได้ที่จะมองดูเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่เห็นอะไรเลย

แต่ในฐานะทหาร ถังเฟยยังคงสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของการฆ่าที่รุนแรง

“ระวังตัวด้วย” ถังเฟยกล่าว ขณะที่เขามีปืนอยู่ในมือที่เอวแล้ว

แม้ว่าปักกิ่งจะอยู่ภายใต้การปกครองของจักรพรรดิและมีกฎระเบียบที่เข้มงวดต่อการยิงปืน ในฐานะเสนาธิการของวังซาตาน เขามีอำนาจที่จะทำเช่นนั้นได้

เยี่ยชิวชักปืนออกมาด้วย สีหน้าของเขาตึงเครียดเมื่อเขาถามว่า “ศัตรูอยู่ที่ไหน?”

“พวกเขาจะปรากฏตัวเร็วๆนี้”

ขณะที่ถังเฟยพูดจบ ก็มีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นที่ประตูเมือง

มันเป็นชายวัยกลางคน

เขาอยู่ในวัยสี่สิบต้นๆ มีรูปร่างหน้าตาหล่อเหลา สวมเสื้อคลุมยาวสีเทา และถือดาบขนาดใหญ่พาดขวางหลังของเขาในแนวทแยง

แต่สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือทรงผมของเขา

ชายวัยกลางคนมีผมยาว แสกกลาง ครึ่งดำและครึ่งขาว ทำให้เขามีกลิ่นอายของวีรบุรุษโบราณ

เขาแสดงเจตนาฆ่าอันเยือกเย็นออกมา

ทันทีที่เยี่ยชิวเห็นชายวัยกลางคนคนนี้ เขาก็ตระหนักว่าชายคนนี้เต็มไปด้วยอำนาจที่ไม่มีใครเทียบได้ตั้งแต่หัวจรดเท้า

การครอบงำแบบนี้ เขาเคยเห็นเฉพาะในผู้ชนะเลิศโหว เซียวจิ่ว เท่านั้น

“ดาบทรราช!”

อมตะชางเหม่ยอุทาน สีหน้าของเขาดูจริงจังมากขึ้นกว่าเดิม

“ดาบทรราช?” เยี่ยชิว ได้ยินสองคำนี้และมองไปที่ถังเฟยซึ่งแสดงถึงความสับสน

ถังเฟยพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “ปรมาจารย์ดาบทรราช”

คุณจำเป็นต้องพูดแบบนั้นด้วยเหรอ?

เยี่ยชิวกลอกตาด้วยความหงุดหงิด

ถังเฟยกล่าวต่อว่า “ดาบทรราชเป็นเพียงชื่อเล่นของเขา ชื่อจริงของเขาคือเฉาเทียนติ่ง เฉาเทียนติ่งไม่เคยแข่งขันเพื่อตำแหน่งในอันดับมังกร แต่เขาได้ต่อสู้กับผู้นำสำนักอู่ตานชาน อันดับสอง”

“ใครชนะ?” เยี่ยชิวถาม

ถังเฟยส่ายหัว “ไม่มีใครชนะเลย เสมอกัน”

อะไรนะ?

หัวใจของเยี่ยชิวสั่นสะเทือน ผู้ชายคนนี้ที่อยู่ตรงหน้าเขาสามารถต่อสู้กับอันดับสองในอันดับมังกร และเสมอ?

หากเป็นเช่นนั้น ผู้ชายคนนี้ไม่ได้เป็นเพียงปรมาจารย์ แต่เป็นปรมาจารย์ขั้นสูง

ในที่สุด เยี่ยชิวก็เข้าใจว่าทำไมท่าทางของอมตะชางเหม่ย จึงจริงจังมาก ดูเหมือนว่าความแข็งแกร่งของเฉาเทียนติ่งนั้นยิ่งใหญ่กว่าของอมตะชางเหม่ยเสียอีก

ถังเฟยกล่าวต่อว่า “มีคนคลั่งไคล้การต่อสู้ของทั้งสองคนในปักกิ่ง คนแรกคือ เยี่ยหวู่ตี้ ลูกชายคนที่สามของตระกูลเยี่ย และคนที่สองคือ ดาบทรราช เฉาเทียนติ่ง”

“ตอนนี้เยี่ยหวู่ตี้ ทำงานเป็นผู้คุ้มกันส่วนตัวให้กับผู้อาวุโสถัง”

“ในทางกลับกัน เฉาเทียนติ่งหมกมุ่นอยู่กับศิลปะการต่อสู้ และไม่ค่อยเกี่ยวข้องตัวเองในเรื่องทางโลก”

“แต่คราวนี้เขาออกมาเพื่อสกัดกั้นคุณจริงๆ เยี่ยชิว ฉันไม่รู้ว่านี่เป็นโชคดีหรือโชคร้ายของคุณ”

โชคร้ายแน่นอน!

ใครจะอยากถูกขัดขวางโดยปรมาจารย์เช่นนี้?

ถังเฟยกล่าวต่อว่า “เฉาเทียนติ่ง เป็นอัจฉริยะด้านศิลปะการต่อสู้ เขามาถึงจุดสูงสุดของสมุดรายชื่อยอดพยัคฆ์เมื่อเขาอายุเพียงยี่สิบปี แต่เขาไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันสำหรับอันดับมังกร”

“ในช่วงยี่สิบปีที่ผ่านมา เขาทำเพียงสามครั้งเท่านั้น”

“ครั้งแรกที่เขาท้าทายผู้ชนะเลิศโหวเซียวจิ่ว”

“ครั้งที่สอง เขาท้าทายเยี่ยหวู่ตี้”

“ครั้งที่สาม เขาท้าทายผู้นำของสำนักอู่ตานชาน”

“เขาแพ้ในการท้าทายสองครั้งแรก แต่ในการท้าทายครั้งที่สาม เขาต่อสู้กับผู้นำของสำนักอู่ตานชานอย่างเสมอกัน”

หัวใจของเยี่ยชิวสั่นอีกครั้ง

ตามที่ถังเฟยกล่าว เฉาเทียนติ่งแพ้เยี่ยหวู่ตี้ ซึ่งหมายความว่าทักษะของเยี่ยหวู่ตี้นั้นแข็งแกร่งกว่าเฉาเทียนติ่งเสียอีก