ตอนที่ 513
บทที่ 515 แผ่นหินฆ่าเจ็ด
October 21, 2026
ห่ะ
ทั้งห้องอ้าปากค้างด้วยความตกใจ
“ทุ่มเงินสิบล้านเพื่อซื้องานศิลปะของนักเรียน เขาเสียสติไปแล้วเหรอ?”
ทุกคนหันกลับมาเพื่อดูว่าผู้เสนอราคาคือ เยี่ยชิวจริงๆ
อมตะชางเหม่ยอุทานว่า “เจ้าหนู คุณบ้าไปแล้วหรือ ภาพวาดธรรมดาๆ นี้มีมูลค่าถึงสิบล้านจริงหรือ?”
“ไม่มีทางเลือก เพราะฉันมีเงิน”
ขณะที่เยี่ยชิวพูดจบ เสียงหัวเราะก็ปะทุขึ้น
“ฮ่าๆๆ นี่มันเฮฮาจริงๆ! เจ้าโง่นี่หมดเงินไปสิบล้านกับงานศิลปะชิ้นนี้ สมองคงจะโดนลาเตะแน่ๆ!”
คนที่พูดคือคุณชายจาง
ลูกน้องของเขาร่วมเยาะเย้ย
“โอ้ว รวยมาก!”
“ฉันไม่ต้องการภาพวาดนี้ด้วยซ้ำหากมอบให้ฉัน!”
“ผู้ชายคนนั้นใช้เงินไปสิบล้านจริงๆ นี่คือสิ่งที่พวกเขาเรียกว่า 'เงินเผา' เหรอ?”
“ฮ่าๆๆ……”
เสียงหัวเราะเต็มไปด้วยอากาศ
แม้แต่ผู้ประมูลยังคิดว่าเธอได้ยินผิดและมองไปที่เยี่ยชิวแล้วถามว่า “คุณ คุณต้องการใช้เงินสิบล้านกับภาพวาดนี้จริงๆ หรือ?”
“แน่นอน จะทำไม มันถูกสำหรับคุณเหรอ?”
“ไม่ ไม่ ไม่ ตราบใดที่คุณชอบมัน” ผู้ประมูลยิ้มโดยรู้ว่าเธอจะได้รับค่าคอมมิชชันจำนวนมากจากสิบล้าน
จากนั้นผู้ประมูลก็ประกาศเสียงดัง “สิบล้านครั้งแรก มีใครประมูลอีกไหม?”
ไม่มีใครตอบกลับ
“สิบล้านเป็นครั้งที่สอง”
“สิบล้านเป็นครั้งที่สาม”
ปัง!
ผู้ประมูลทุบโต๊ะด้วยค้อนประมูลและประกาศว่า “ขายได้สิบล้าน! ขอแสดงความยินดีกับสุภาพบุรุษ”
ผู้ประมูลหันไปหาเยี่ยชิว แล้วพูดว่า “คุณ ตามคำขอของศิลปิน หลังจากการประมูลสิ้นสุดลง โปรดไปที่หลังเวที ศิลปินจะมอบภาพวาดให้กับคุณเป็นการส่วนตัว”
“ตกลง”
เยี่ยชิวพยักหน้า
……
หลังเวที
ความประหลาดใจปรากฏขึ้นในดวงตาที่สดใสของหญิงสาว
ผู้คุ้มกันหญิงพูดว่า “คุณหนู ผู้ชายคนนั้นบ้าหรือเปล่า? ก่อนหน้านี้เขาบอกว่าภาพวาดของคุณยังดูเด็ก และตอนนี้เขาใช้เงินแพงมากเพื่อซื้อมัน เขาโง่หรือเปล่า?”
หญิงสาวส่ายหัว “เงินชนะรอยยิ้มของผู้หญิงได้ เขาไม่ใช่คนโง่”
ชนะรอยยิ้มของผู้หญิง?
ผู้คุ้มกันหญิงเข้าใจทันที “อ๋อ เข้าใจแล้ว เขาจับตาดูเธออยู่นะ มันเหมือนกับคางคกที่อยากกินเนื้อหงส์ เขาควรพิจารณาตัวเองให้ดีๆ ว่าเขาสมควรไหม?”
...…
ไม่นานการประมูลครั้งที่สองก็เริ่มขึ้น
“การประมูลครั้งแรกไม่ใช่ผลงานชิ้นเอก ดังนั้นจึงไม่มีการจัดแสดง แต่เริ่มจากการประมูลครั้งนี้ สินค้าทั้งหมดสำหรับการประมูลจะถูกจัดแสดงบนเวทีนี้”
“กรุณาให้เจ้าหน้าที่แสดงสมบัติชิ้นที่สองด้วย”
เมื่อเสียงของพิธีกรดังขึ้น พนักงานแปดคนก็นำกล่องไม้ขนาดใหญ่มาข้างหน้า และหอบอย่างหนักเมื่อมาถึงเวที
ดูเหมือนว่าสิ่งของภายในกล่องจะค่อนข้างหนัก
“สมบัติชิ้นนี้หนักมาก ทุกคนโปรดดูด้วย”
พิธีกรสบตากับเจ้าหน้าที่คนหนึ่ง และฝ่ายหลังก็เปิดกล่องไม้ทันที
ในวินาทีต่อมา แผ่นหินสี่เหลี่ยมก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาทุกคน
แผ่นหินมีความสูงสองเมตร กว้างหนึ่งเมตร มีสีดำสนิท และหนักมากกว่าพันกิโลกรัม
มีร่องรอยเล็กๆน้อยๆของจารึกบนแผ่นหิน แต่ข้อความนั้นเบลอและอ่านไม่ออก
ในเวลาเดียวกัน ปราณเยือกเย็นเล็ดลอดออกมาจากแผ่นหิน ทำให้อุณหภูมิในห้องนิทรรศการทั้งหมดลดลงยี่สิบองศา ทำให้หลายคนตัวสั่นจากความหนาวเย็น
“แผ่นหินหินนี้มีต้นกำเนิดมาจากอะไร?”
“เหตุใดจึงมีความเศร้าโศกหนักหนาเช่นนี้”
“มันจะเป็นอะไรบางอย่างที่เพิ่งขุดขึ้นมาจากสุสานหรือเปล่า?”