บทที่ 532 เดี๋ยวจะเบาๆ หน่อย

ปรมาจารย์ตู่เอ้อร์ตกตะลึงอ้าปากค้าง

เขาคิดไม่ถึงเลยว่า เยี่ยชิวจะสามารถปลดปล่อยพลังกระบี่ออกมาได้รวดเร็วขนาดนี้

ถึงแม้ว่าพลังกระบี่ที่เยี่ยชิวระเบิดออกมาจากปลายนิ้วเพียงแค่ 30 เซนติเมตร และยังไม่ประสบความสำเร็จในการฝึกฝนในกระบี่เล่มแรกของดรรชนีกระบี่หกชีพจรด้วยซ้ำ แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ ก็ยังทำให้เขารู้สึกทึ่งอย่างมาก

ต้องทราบว่า ในตอนนั้นปรมาจารย์ตู้เอ้อร์ต้องใช้เวลาสามปีเต็ม พลังกระบี่ที่ปลายนิ้วมือจึงจะสามารถปลดปล่อยออกมาได้ 30 เซนติเมตร

แต่เยี่ยชิว จากการฝึกฝนจนถึงปลดปล่อยพลังกระบี่ออกมา เขาใช้เวลาไม่เกินสามนาที!

สิ่งนี้ทำให้ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์ทั้งตกใจและดีใจ

"อมิตตาพุทธ ดูเหมือนว่าครั้งนี้ฉันจะพบคนที่ใช่แล้ว โยมเยี่ยพรสวรรค์ด้านศิลปะการต่อสู้ของคุณช่างดีเหลือเกิน"

ดีมากเลยเหรอ?

เยี่ยชิวไม่รู้สึกแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน เขายังคงขมวดคิ้ว และไม่ค่อยพึงพอใจกับผลลัพธ์ของนิ้วกระบี่นี้สักเท่าไหร่นัก

เพราะในวันนั้นตอนที่เขาอยู่ที่ตระกูลไป๋ เขาเห็นด้วยตาของตนเอง ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์ชี้นิ้วออกมา พลังกระบี่สามารถเจาะทะลุอากาศ ในชั่วพริบตาเป็นห่างออกไปเป็นระยะทางสิบกว่าเมตร รวดเร็วและดุดันเป็นอย่างมาก

หลังจากนั้น เยี่ยชิวก็ชี้นิ้วออกมาอย่างต่อเนื่อง

ผลลัพธ์เหมือนกันกับก่อนหน้านี้

พลังกระบี่มีเพียงแค่ 30 เซนติเมตรเท่านั้น

"อ่อนแอเกินไป พลังกระบี่เช่นนี้ แม้แต่ยอดฝีมือของอันดับมังกรก็ฆ่าไม่ตาย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการรับมือกับสุดยอดปรมาจารย์ของเมืองต้องห้ามกลุ่มนั้นเลย"

เยี่ยชิวไม่ยอมแพ้ เขาฝึกฝนต่อไป

ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์มองออก ว่าเยี่ยชิวรีบร้อนที่จะประสบความสำเร็จ เขาจึงแนะนำว่า : "โยมเยี่ย ศิลปะการต่อสู้หลายประเภทในโลกใบนี้ มันไม่มีอะไรมากไปกว่า การเตะต่อยและอาวุธ"

"การเตะต่อยและอาวุธล้วนมีกลยุทธ์ของมัน ตราบใดที่คุณขยันหมั่นเพียร ก็จะสามารถกลายเป็นยอดฝีมือได้อย่างแน่นอน"

"เพียงแต่ว่า ดรรชนีกระบี่หกชีพจรเป็นข้อยกเว้น"

"ดรรชนีกระบี่หกชีพจรเป็นพลังกระบี่ที่ไร้รูปร่าง จำเป็นจะต้องใช้กำลังภายในระดับสูงเป็นรากฐาน ประกอบกับพรสวรรค์ของศิลปะการต่อสู้อันยอดเยี่ยม รวมถึงการเข้าใจอย่างถ่องแท้ในระยะยาว นอกจากนี้ ยังต้องอาศัยดวงชะตาด้วยเล็กน้อย จึงจะสามารถฝึกฝนจนประสบความสำเร็จ"

"โยมเยี่ยคุณมีกำลังภายในที่ล้ำลึก มีพรสวรรค์อันยอดเยี่ยม ตอนนี้สิ่งที่ตำเป็นที่สุดก็คือเวลา......"

ฟิ้ว!

เยี่ยชิวชี้นิ้วออกมา พลังกระบี่ก็มีความยาวถึง 3 เมตร

น้ำเสียงของปรมาจารย์ตู้เอ้อร์ขาดหายไปอย่างฉับพลัน และจ้องมองไปที่เยี่ยชิว

นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลย!

ฉันใช้เวลา 10 ปี พลังกระบี่จึงจะไปได้ถึง 3 เมตร ทำไมโยมเยี่ยฝึกฝนเพียงครู่เดียว พลังกระบี่ก็ไปได้ไกลถึง 3 เมตรแล้วล่ะ?

"โยมเยี่ย คุณทำได้อย่างไร?" ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์เอ่ยถาม

เยี่ยชิวตอบกลับ : "ฉันทำตามที่ท่านปรมาจารย์บอก หมุนเวียนกำลังภายในผ่านชีพจร จากนั้นก็นำพลังกระบี่ส่งผ่านปลายนิ้วออกมา.....ท่านปรมาจารย์ หรือว่าฉันฝึกผิด?"

ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์เงียบไม่พูดอะไร

ใบหน้าเยี่ยชิวเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด : "ท่านปรมาจารย์ ฉันทำให้ท่านต้องผิดหวังใช่ไหม ขอโทษนะครับ พรสวรรค์ในศิลปะการต่อสู้ของฉันมันธรรมดาอย่างมากจริงๆ"

อะไรนะ นี่เรียกว่าธรรมดาเหรอ?

คุณอยากให้คนโมโหจนตายเลยเหรอ!

ถ้าปรมาจารย์ตู้เอ้อร์ไม่ได้ออกบวช เช่นนั้นเขาจะต้องกล่าวกับเยี่ยชิวอย่างแน่นอน ว่าไอ้แซ่เยี่ย ถ้าแกไม่เสแสร้งแกจะตายไหม!

"โยมเยี่ยคุณไม่ได้ฝึกผิดหรอก คุณ ฝึกฝนต่อไปเถอะ!"

ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์ถือโอกาสไม่พูดอะไร เขานั่งลงอยู่ข้างๆ และมองดูการฝึกฝนของเยี่ยชิวอย่างตั้งใจ

เวลาผ่านไปอย่างเงียบๆ

ครึ่งชั่วโมง หนึ่งชั่วโมง สองชั่วโมง......

เยี่ยชิวฝึกฝนมานานกว่าสองชั่วโมง แต่พลังกระบี่ที่ปล่อยออกมาจากปลายนิ้วของเขายังคงยาวเพียงแค่สามเมตรเท่านั้น

เยี่ยชิวถอนหายใจ เขานั่งลงทำสมาธิ หลับตาลงไม่ขยับเคลื่อนไหว

ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์รอมาครึ่งชั่วโมงแล้ว เห็นว่าเยี่ยชิวยังคงนั่งสมาธิอยู่ เขาจึงลุกขึ้นยืน และกล่าวว่า : "โยมเยี่ย ฉันต้องรีบกลับวัดเทียนหลงก่อน ไม่สามารถอยู่นานได้"

"คุณจงจำคำพูดของฉันเอาไว้ว่า หลังจากที่คุณฝึกฝนกระบี่เล่มแรกของดรรชนีกระบี่หกชีพจรสำเร็จแล้ว คุณจะต้องมาที่วัดเทียนหลงอย่างแน่นอน"

ถึงเวลานั้น ฉันจะไปต้อนรับคุณด้วยตนเอง"

"ลาก่อน!"

ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์พูดจบ ก็หันหลังกลับกำลังจะเดินจากไป

แต่ในเวลานี้ "พรึ่บ"เยี่ยชิวลืมตาขึ้น และยกนิ้วมือชี้ออกมา