ตอนที่ 617
บทที่ 619 สามผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ระดับชาติ รวมตัวกันที่ซูหาง
October 21, 2026
เมื่อได้ยินคำพูดของเฉียนปั๋วเหวิน หัวใจของเฉียนจิ้งหลานก็บีบรัด และใบหน้าของเธอก็ซีดลง
เมื่อเป็นลูกสาว ไม่มีใครนิ่งเฉยเมื่อได้ยินข่าวการเสียชีวิตของพ่อที่กำลังจะเกิดขึ้น
นอกจากนี้ เฉียนจิ้งหลานยังอยู่ห่างจากบ้านมานานกว่ายี่สิบปีแล้ว
ข่าวนี้เหมือนสายฟ้าจากฟ้า
แต่ทันทีที่เธอคิดถึงความใจร้ายของพ่อ ความโกรธก็พลุ่งพล่านอยู่ในตัวเธอ
“เมื่อยี่สิบปีก่อน ตอนที่เขาไล่ฉันออกจากบ้าน ฉันไม่เกี่ยวอะไรกับเขาเลย” เฉียนจิ้งหลานกล่าว พยายามทำเสียงแข็งกร้าว
เฉียนปั๋วเหวินถอนหายใจลึกๆ แล้วพูดว่า “จิ้งหลาน พ่อทำสิ่งนั้น เพราะเขาโกรธมาก”
“เขาเป็นนักวิชาการที่มีชื่อเสียง นับถือคำสอนของขงจื๊อ และเห็นคุณค่าของความเมตตากรุณา ความชอบธรรม ความซื่อสัตย์ และเกียรติ แต่เธอตั้งครรภ์ก่อนแต่งงานและปฏิเสธที่จะเปิดเผยตัวตนของชายคนนั้น ด้วยเหตุนี้ พ่อจึงโกรธคุณ และขับไล่คุณออกบ้าน”
“แต่ตลอดยี่สิบปีที่ผ่านมา พ่อก็เสียใจอยู่ตลอดเวลา”
“ฉันมักจะเห็นพ่อถือรูปถ่ายของคุณ และหลั่งน้ำตาอย่างเงียบๆ ในตอนกลางคืน”
“คุณรู้ไหม? ก่อนที่เขาจะโคม่า พ่อจับมือฉันไว้แน่นแล้วขอให้ฉันขอโทษแทน”
เดิมทีเฉียนจิ้งหลานเป็นคนจิตใจอ่อนโยน น้ำตาก็ไหลอาบแก้มขณะที่เธอฟัง
เฉียนปั๋วเหวินกล่าวต่อว่า “เมื่อไม่นานมานี้ พ่อคงรู้สึกว่าเวลาของเขาใกล้จะหมดลงแล้ว เขาจึงเรียกทั้งตระกูลมาประชุม”
“วาระเดียวของการประชุมคือการจัดทำพินัยกรรม”
“อย่างที่ทราบกันดีว่า พ่อใช้ชีวิตอย่างประหยัดและไม่มีทรัพย์สินมากนัก ทรัพย์สินอันมีค่าในบ้านเป็นเพียงบ้านบรรพบุรุษเก่าแก่ คอลเลกชันหนังสือและภาพวาดโบราณ”
“และแน่นอนว่า มีค่าลิขสิทธิ์ที่เขาได้รับจากหนังสือของเขา”
“พ่อบอกว่า เขาเป็นหนี้คุณและลูกชายมากเกินไปตลอดยี่สิบปีที่ผ่านมา และหวังว่าจะตอบแทนคุณในทางใดทางหนึ่ง”
“ดังนั้น เขาจึงทิ้งบ้านบรรพบุรุษที่มีค่าที่สุด หนังสือโบราณ และภาพวาดไว้ให้คุณ”
“ค่าลิขสิทธิ์จะถูกแบ่งเท่าๆ กันระหว่างฉันกับน้องชายคนที่สอง”
“จิ้งหลาน พ่ออาการไม่ค่อยดี คุณควรกลับมาพบเขาเป็นครั้งสุดท้าย และดูแลขั้นตอนการรับมรดกในขณะที่คุณอยู่ที่นั่น”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เฉียนจิ้งหลานก็รู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงในใจ
ไม่สามารถพูดผ่านเสียงสะอื้นของเธอได้
เฉียนปั๋วเหวินกล่าวต่อว่า “ฉันกังวลว่าคุณยังขุ่นเคืองพ่อ และจะไม่กลับมา ดังนั้นฉันจึงจัดให้ ชุนเหม่ยและหรงเอ๋อร์ไปรับคุณโดยเฉพาะ พวกเขามาถึงแล้วหรือยัง?”
“พี่ใหญ่ ชุนเหม่ยและหรงเอ๋อร์มาที่เจียงโจวเพียงเพื่อรับฉัน โดยไม่มีเหตุผลอื่นใดหรือเปล่า?”
“ไม่มีเหตุผลอื่น แค่ไปรับคุณ” เฉียนปั๋วเหวินถาม “พวกเธอมาถึงแล้วหรือยัง?”
เฉียนจิ้งหลานเข้าใจแล้ว เอกสารนั้นอาจเป็นความคิดของเฉาชุนเหมยและเฉียนหรง พี่ใหญ่ของเธอไม่มีความรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้
“ก่อนหน้านี้ฉันเพิ่งบ่นเรื่องพ่อ ฉันก็เลยปล่อยพวกเขาไป”
“พี่ใหญ่ ฉันจะออกไปทันทีและพยายามมาถึงให้เร็วที่สุด”
เฉียนจิ้งหลานมองไปที่เยี่ยชิวและพูดว่า “ฉันจะพาลูกชายของฉันไปด้วย”
“โอเค ฉันจะรอคุณที่บ้าน ดูแลตัวเองด้วยนะ”
วางสายโทรศัพท์
เฉียนจิ้งหลานเช็ดน้ำตาของเธอแล้วพูดกับเยี่ยชิวว่า “ชิวเอ๋อร์ ซื้อตั๋วทันที เราจะไปซูหาง”
“คุณปู่อาการไม่ดีเลย”
“เราจะพบเขาเป็นครั้งสุดท้าย”
เยี่ยชิวโทรหาหานหลงทันที และขอให้เขาช่วยซื้อตั๋วเครื่องบิน จากนั้นเขาและเฉียนจิ้งหลานก็มุ่งหน้าตรงไปที่สนามบิน
สี่สิบนาทีต่อมา พวกเขาก็มาถึงสนามบินเจียงโจว
หานหลงรอพวกเขามาระยะหนึ่งแล้ว
“สวัสดีครับคุณป้า”
หานหลงทักทายเฉียนจิ้งหลานอย่างสุภาพและยื่นตั๋วเครื่องบินให้เยี่ยชิวแล้วพูดว่า “หัวหน้า เครื่องบินจะออกในอีกหนึ่งชั่วโมง ฉันจัดเตรียมทุกอย่างที่ซูหางแล้ว จะมีคนมารับพวกคุณหลังจากที่ลงจอดแล้ว”
“ตกลง” เยี่ยชิวพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นพูดกับเฉียนจิ้งหลาน “แม่ครับ รอผมสักครู่ ผมต้องคุยกับหานหลงเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง”
พวกเขาเดินไปด้านข้าง