บทที่ 622 สวัสดี น้องชาย!

"รถมาแล้ว!"

เฉียนหรงตะโกนเสียงดัง

ทันใดนั้น สายตาของทุกคนก็จับจ้องไปที่รถมายบัคคันนั้น

"ใช่พวกเฉียนจิ้งหลานเหรอ?" คนที่อยู่ข้างๆ เอ่ยถาม

"คุณตาบอดหรือไง นั่นมันรถมายบัค ราคาสิบกว่าล้าน คุณคิดว่าเฉียนจิ้งหลานจะมีรถราคาแพงขนาดนี้นั่งเหรอ?" เฉาชุนเหมยด่าทอออกมา

เฉียนตัวตัวก็กล่าวว่า : "รถมายบัคคันนี้เป็นรุ่นท็อป ในเมืองซูหางของเรา มีเพียงแค่คนรวยหมื่นล้านเท่านั้นที่จะได้นั่งมัน"

"รถคันนั้นกำลังขับมาที่บ้านเรา ถ้าไม่ใช่พวกเฉียนจิ้งหลาน เช่นนั้นจะเป็นใครไปได้ล่ะ?"

"ฉันว่าส่วนใหญ่น่าจะเป็นคนที่มาเยี่ยมท่านผู้เฒ่านะ อย่าลืมสิว่า นักศึกษาของท่านผู้เฒ่ามหาเศรษฐีหมื่นล้านจำนวนไม่น้อยเลย"

"อืม น่าจะใช่"

"ปั๋วเหวินกับเว่ยตงเฝ้าท่านผู้เฒ่าอยู่ จึงไม่อยู่ที่นี่ หรงเอ๋อร์ คุณไปต้อนรับแขกกับฉัน"

เฉาชุนเหมยพูดจบ ก็รีบพาเฉียนหรงเดินเข้าไปที่รถมายบัคคันนั้น

จูเสวี่ยเหมียวมองเห็นฉากนี้ ในแววตาก็ประกายความไม่พอใจ จึงพูดเบาๆ ว่า : "ปกติแล้วจะให้เธอทำเรื่องอะไรก็จะกล่าวหลบๆ เลี่ยงๆ ตลอด แต่พอจะเข้าหาผู้มีอำนาจมีอิทธิพลกลับกระตือรือร้นเองเลย"

"ตัวตัว เราก็ไปต้อนรับกันเถอะ"

"คนที่สามารถขับรถประเภทนี้ได้ ย่อมเป็นบุคคลมีชื่อเสียงอย่างแน่นอน รู้จักเอาไว้ถือว่าเป็นการดี"

จูเสวี่ยเหมยพาเฉียนตัวตัว เดินเข้าไปเช่นกัน

รถมายบัคค่อยๆ หยุดลงที่หน้าประตูใหญ่ของตระกูลเฉียน

สายตาของเฉียนจิ้งหลานมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นคฤหาสน์ตระกูลเฉียน เธอก็น้ำตาคลอ

"คิดไม่ถึงเลยว่า จากกันไปยี่สิบกว่าปี ฉันจะได้กลับมาอีกครั้ง"

เยี่ยชิวส่งกระดาษทิชชูให้เธอ และกล่าวปลอบใจว่า : "แม่ครับ กลับมาบ้านเป็นเรื่องที่น่าดีใจนะครับ อย่าร้องไห้เลย ข้างนอกยังมีคนอยู่อีกนะครับ"

เฉียนจิ้งหลานกวาดสายตามองเฉาชุนเหมยกับจูเสวี่ยเหมียวและคนอื่นๆ เธอรีบเช็ดน้ำตา จากนั้นจึงกล่าวว่า : "ชิวเอ๋อร์ คนเหล่านี้เป็นครอบครัวของลุงใหญ่และลุงรอง อีกสักครู่คุณจะต้องทำตัวสุภาพกับพวกเขานะ"

"ฉันทราบแล้ว"

เยี่ยชิวพูดในใจว่า ความสุภาพเป็นสิ่งที่ต้องมีร่วมกัน ใครสุภาพมา ฉันก็สุภาพกลับ ถ้าคุณไม่สุภาพต่อฉัน เช่นนั้นก็ขอโทษด้วย ฉันทำได้เพียงจัดการกับคุณก็เท่านั้น

"ลงจากรถเถอะ!"

......

เฉียนหรงเห็นรถมายบัคมาจอด เธอก็ตาโต อยากเห็นว่าคนในรถนั้นเป็นใคร?

แต่ทว่า เดิมทีมองไม่เห็นถึงสถานการณ์ในรถเลย

กระจกของรถคันนี้ทำจากวัสดุพิเศษ ภายในมองเห็นภายนอกได้ แต่ภายนอกไม่สามารถมองเห็นภายในได้ มีความเป็นส่วนตัวสูงมาก

ไม่เพียงแค่นั้น เป็นเวลานานแล้วประตูรถก็ยังไม่ถูกเปิดออก

เฉียนหรงกล่าวอย่างไม่พอใจ : "แม่คะ ท้ายที่สุดแล้วในรถเป็นใครกัน ทำไมวางมาดใหญ่โตนัก เรามารอต้อนรับกันมากมายขนาดนี้ เขาก็ไม่ยอมเปิดประตูสักที"

"หุบปาก!"

เฉาชุนเหมยถลึงตาใส่เฉียนหรง และกล่าวตำหนิว่า : "ยิ่งวางมาดมาก ภูมิหลังก็ยิ่งใหญ่โต แม้แต่เหตุผลง่ายๆ เช่นนี้คุณก็ไม่เข้าใจเลยหรือไง?"

"คนที่มีรถประเภทนี้ ไม่ใช่คนธรรมดาๆ อย่างแน่นอน"

"จำไว้นะ อีกสักครู่จะต้องกระตือรือร้นให้มากขึ้นหน่อย"

"เข้าใจแล้ว!" เฉียนหรงตอบรับ

และในเวลานี้ เสียงดัง"คลิก"เบาๆ ประตูรถค่อยๆ เปิดออก

"ออกมาแล้ว!"

เฉาชุนเหมยรีบจัดผมเผ้าให้เรียบร้อย ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็เดินเข้าไปหนึ่งก้าว เพื่อเตรียมรอคนข้างในลงจากรถ ตนเองจะได้เป็นคนแรกที่เข้าไปจับมือ

แต่ทว่า เมื่อประตูรถเปิดออกมา รอยยิ้มบนใบหน้าของเฉาชุนเหมยก็แข็งทื่อ

"ทำไมถึงเป็นพวกคุณล่ะ!"

เฉาชุนเหมยร้องออกมาอย่างตกใจ

เธอไม่เคยคาดคิดเลยว่า เฉียนจิ้งหลานจะนั่งอยู่ด้านในรถมายบัคตัวท็อปคันหนึ่ง

"พี่สะใภ้ พวกเราพบกันอีกแล้วนะ" เฉียนจิ้งหลานยิ้มๆ แล้วเดินลงมาจากรถ