ตอนที่ 665
บทที่ 667 เข็มแรกแห่งเก้าเข็มพลิกฟ้า ไล่วิญญาณร้าย
October 21, 2026
เมื่อเยี่ยชิวกลับบ้านก็ดึกมากแล้ว และคนนั้นยังอยู่ในโรงพยาบาลพร้อมกับผู้หญิง เขาจึงเข้านอนเร็ว
คืนนั้น เขาฝัน
ในความฝัน เขาไปที่ต้าตงและพบกับชิวซานหนานเกอ
ชิวซานหนานเกอนอนอยู่บนเตียง ด้วยใบหน้าที่งดงาม เสื้อผ้าที่เปิดครึ่งชุด ดวงตาที่หวานช่ำ มีเสน่ห์เป็นพิเศษ
เธอกล่าวอย่างสนิทสนมกับเยี่ยชิวว่า
“หลังจากแยกทางกับคุณ ฉันคิดถึงคุณมาก วันหนึ่งไม่ได้เจอคุณ ก็เหมือนกับอยู่ฤดูใบไม้ร่วงสามรอบ”
“บังเอิญที่ฉันรู้สึกแบบเดียวกัน”
เยี่ยชิวคิด
จากนั้น ซิวซานหนานเกอก็กวักมือเรียกเขา และพูดด้วยท่าทางที่มีเสน่ห์ว่า “มาสนุกกันเถอะ”
หลังจากพูดอย่างนั้น เธอใช้นิ้วอันละเอียดอ่อนของเธอค่อยๆ ลูบไล้ขาที่เรียบเนียนและสวยงาม
เย้ายวนใจมาก
“ปรมาจารย์ชิวซาน โปรดอย่าทำเช่นนี้ ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น”
เยี่ยชิวพูดแล้วตะครุบเธอ
ซิวซานหนานเกอใช้แขนอันบอบบางของเธอจับคอของเยี่ยชิว และถามอย่างเยาะเย้ยว่า “คุณไม่ได้บอกว่า คุณไม่ใช่คนแบบนั้นเหรอ?”
“ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นจริงๆ แต่ก็ อยากให้คุณรู้ว่าฉันเป็นคนกล้าหาญแค่ไหน ถ้าเป็นแบบนั้น”
เยี่ยชิวยิ้มและพุ่งไปข้างหน้า
“โอ้ พ่อหนุ่ม เบาหน่อยได้ไหมคะ…...”
การเผชิญหน้าอันเร่าร้อนเกิดขึ้น
ขณะที่ทั้งสองต่อสู้กันอย่างดุเดือด ทันใดนั้นประตูก็เปิดเสียงดัง “ปัง”
เชียนซานเสวี่ยรีบวิ่งเข้ามาด้วยดาบ
เมื่อเห็นฉากนี้ เชียนซานเสวี่ยก็โกรธจัดและชี้ดาบไปที่เยี่ยชิว “เยี่ยชิว มันเป็นเรื่องหนึ่งที่คุณจะรังแกฉัน แต่กล้าดียังไงมารังแกอาจารย์ของฉัน ฉันจะฆ่าคุณ”
หลังจากพูดแล้ว ก็ยกดาบเข้าหา
ซิวซานหนานเกอยืนอยู่ตรงหน้าเยี่ยชิวทันทีเพื่อปกป้องเขา จากนั้นพูดว่า “เซียนซานเสวี่ย ฉันอาสาทำสิ่งนี้”
“อะไรนะ?” เชียนซานเสวี่ยตกตะลึง
ซิวซานหนานเกอกล่าวว่า “ตั้งแต่ฉันพบเขาที่จีน ในที่สุดฉันก็เชื่อว่ารักแท้มีอยู่จริงในโลกนี้”
“อาจารย์ เขาเป็นของฉัน”
“เซียนซานเสวี่ย ฟังฉันนะ ความรักที่แท้จริงไม่สามารถบังคับได้ ฉันเป็นของเยี่ยชิวแล้ว”
เชียนซานเสวี่ยตัวสั่นด้วยความโกรธ
เธอต้องการแทงซิวซานหนานเกอด้วยดาบจริงๆ และถามว่า “อาจารย์ คุณขโมยของลูกศิษย์จริงๆ และยังมีความกล้าที่จะพูดเช่นนั้น?"
แต่เหตุผลบอกเธอว่า ทำอย่างนั้นไม่ได้
ท้ายที่สุดแล้ว อาจารย์ได้เลี้ยงดูเธอมาอย่างอุตสาหะ แล้วเธอจะต่อต้านอาจารย์เพื่อผู้ชายได้อย่างไร?
“อาจารย์ เราไม่สามารถแบ่งปันผู้ชายได้ ดังนั้น เราต้องปล่อยเขาไป หรือมีเพียงเราคนเดียวเท่านั้น ที่จะอยู่กับเขาได้”
“เสี่ยวเสวี่ย เยี่ยชิวคือรักแท้ของฉัน ฉันไม่สามารถปล่อยเขาได้”
“ฉันก็ไม่ยอมปล่อยเขาเหมือนกัน”
ซิวซานหนานเกอกล่าวว่า “เอาล่ะ เสี่ยวเสวี่ย ปล่อยให้การตัดสินใจเป็นของเยี่ยชิวเถอะ”
“เยี่ยชิว เลือกระหว่างฉันกับอาจารย์!!”
เมื่อเชียนชานซูพูด เธอก็โบกดาบยาวในมือ ราวกับเตือนเยี่ยชิวว่า คำตอบของเขาจะต้องทำให้เธอพอใจ ไม่เช่นนั้น เธอก็จะฆ่าเขาด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว
โดยไม่คาดคิด เยี่ยชิวทำราวกับว่าเขาไม่เห็นเธอ และพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า “พวกเขาบอกว่า เบื้องหลังผู้ชายที่ประสบความสำเร็จ มีผู้หญิงคอยสนับสนุนเขาอย่างเงียบๆ ฉันคิดว่าเราทุกคนสามารถอยู่ด้วยกันได้!”
เชียนซานเสวี่ยถ่มน้ำลาย “ฉันเป็นเทพีแห่งต้าตงผู้ยิ่งใหญ่ ปรมาจารย์แห่งสำนักสุ่ยเยวี่ย ฉันจะแบ่งปันกับคนอื่นได้อย่างไร?”
“หนานเกอเป็นอาจารย์ของคุณ จะเป็นคนอื่นได้อย่างไร?” เยี่ยชิวกล่าวว่า “จริงๆ แล้วฉันคิดว่าคุณสองคนสามารถเปลี่ยนจากความสัมพันธ์อาจารย์ ลูกศิษย์ ไปเป็นความสัมพันธ์แบบพี่น้องจะดีกว่าไหม?”
“ไม่” เชียนซานเสวี่ยพูดอย่างหนักแน่นว่า “ถ้าคุณต้องการอยู่กับฉัน คุณก็เลือกได้แค่ฉันเท่านั้น”
ชิวซานหนานเกอพูดด้วยท่าทางขุ่นเคือง “เยี่ยชิว คุณสัญญาว่าจะรับผิดชอบฉัน ฉันไม่สนใจ ฉันอยากอยู่กับคุณ”