บทที่ 677 ท้าทายชายที่ร่ำรวยที่สุด

ลูกเตะของเยี่ยชิวนั้นโหดร้ายและไร้ความปรานี

จนทำเอาทุกคนประหลาดใจ

เยี่ยชิวรู้ดีว่าถ้าไม่ใช่เขาในวันนี้ แต่เป็นคนอื่น เขาคงถูกหม่าตงรังแกอย่างแน่นอนจนกว่าเขาจะไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไป

หม่าตงเศรษฐีรุ่นสองที่ทำทุกอย่างที่ต้องการเพียงเพราะครอบครัวมีเงิน จะต้องได้รับบทเรียนที่หนักหน่วง

ด้วยวิธีนี้เท่านั้นที่หม่าตงจะควบคุมตัวเองได้ ไม่เช่นนั้นจะไม่มีใครบอกว่าในอนาคตจะมีคนรังแกเขากี่คน

ผู้คนที่เฝ้าดูเพียงรู้สึกหนาวไปทั่วทั้งร่างกาย

ลูกเตะของเยี่ยชิวไม่เพียงแต่ทำให้มือของหม่าตงพิการเท่านั้น แต่ยังเหยียบหัวใจของพวกเขาอีกด้วย

“ดูเหมือนว่าเราควรเก็บรายละเอียดในทุกสิ่งที่เราทำในอนาคต แม้แต่ลูกใหญ่อย่างคุณหม่าก็ยังถูกจัดการ เป็นความจริงที่ว่ามีคนนอกโลก และยังมีท้องฟ้าอยู่นอกโลก”

“ดังสุภาษิตโบราณที่ว่า จงทำสิ่งที่สูงส่งและใช้ชีวิตอย่างต่ำต้อย นี่เป็นเรื่องจริง!”

“ถ้าผู้อาวุโสหม่าไม่เย่อหยิ่งและครอบงำเพราะความมั่งคั่งของครอบครัวเขา ทำไมวันนี้เขาถึงกลายเป็นแบบนี้ล่ะ?”

“เมื่อกี้ได้ยินคนตะโกนให้หยุด นั่นใครน่ะ?”

“ดูเหมือนเสียงจะดังมาจากประตู”

ในขณะนี้ มีคนมองไปที่ประตู

ฉันเห็นชายวัยกลางคนยืนอยู่ที่ประตูบาร์ อายุประมาณห้าสิบปี อ้วนเล็กน้อย สวมชุดสูท ผมรวบเป็นเกลียว เขาดูสง่างามมาก

“เฮ้ คนที่รวยที่สุดอยู่ที่นี่!”

ฉันไม่รู้ว่าใครตะโกน และทุกคนก็หันไปสนใจที่ประตูบาร์ทันที

“เขาเป็นคนที่รวยที่สุดในโลกจริงๆ”

“ฉันไม่ได้คาดหวังว่าจะได้เห็นชายที่รวยที่สุดในซูโจวและหางโจวที่นี่ในวันนี้ ช่างเป็นเกียรติจริงๆ!”

“น่าเสียดายที่โอกาสวันนี้ไม่เหมาะ ไม่งั้นผมจะต้องขึ้นไปถ่ายรูปกับหม่าที่รวยที่สุด เมื่อกลับมาจะได้อวดคู่ค้าทางธุรกิจ”

"..."

ขณะที่ทุกคนกำลังคุยกัน ชายที่รวยที่สุดอย่างหม่าก็ก้าวเข้ามาและเดินตรงไปหาเยี่ยชิว

ชายที่ร่ำรวยที่สุดชื่อหม่ามีใบหน้าที่มืดมนและมีบอดี้การ์ดแปดคนตามมาจาด้านหลัง

สักพักทุกคนก็เริ่มคุยกันเงียบๆ อีกครั้ง

“แม้แต่คนที่รวยที่สุดอย่างหม่าก็ยังตื่นตระหนก ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะไม่เป็นไปด้วยดี”

“เด็กคนนั้นเหยียบนิ้วของคุณชายหม่าขาด และคนที่รวยที่สุดอย่างหม่าจะไม่สามารถไว้ชีวิตเขาอย่างแน่นอน”

“ใช่แล้ว คุณชายหม่าเป็นลูกชายคนเดียวของตระกูลหม่าที่รวยที่สุด!”

“คุณว่าคุณหม่าจะลงโทษเด็กคนนั้นยังไง?”

“เด็กคนนั้นไม่ใช่เด็กดี ฉันกลัวว่าเขาจะไม่ก้มหัวง่ายๆ”

เมื่อสิ่งต่าง ๆ ได้พัฒนาไปแล้ว ทุกคนก็เห็นว่าเยี่ยชิวนั้นแข็งแกร่งมากและยากที่จะรับมือ

“ผู้ชายคนนั้นอาจมีภูมิหลังอยู่บ้าง แต่เขาไม่กล้าท้าทายชายที่รวยที่สุดของหม่าแน่นอน”

“ทุกวันนี้ คนจนกลัวคนรวย และคนรวยก็กลัวเจ้าหน้าที่ ชายที่รวยที่สุดอย่างหม่า มีเงินมากมาย แต่เขามีพื้นฐานที่ลึกซึ้งในด้านรัฐบาลและธุรกิจ”

“ในการวิเคราะห์ขั้นสุดท้าย แก๊งหมาป่าเขียวเป็นเพียงแก๊ง แม้ว่าเด็กคนนั้นจะเป็นหัวหน้าของแก๊งหมาป่าเขียว แต่หากนายหม่าใช้ความสัมพันธ์อย่างเป็นทางการของเขา แก๊งหมาป่าเขียวก็จะล่มสลายในชั่วข้ามคืน”

“ถ้าเด็กคนนั้นฉลาดกว่านี้ เขาควรขอโทษทันที ลดทัศนคติลง และพยายามเอาชนะการอภัยโทษจากคนที่รวยที่สุดอย่างหม่า”

“ในกรณีนี้ บางทีคุณหม่าอาจจะปล่อยเขาไปก็ได้”

หม่าตงนอนอยู่บนพื้นและกรีดร้อง แต่เมื่อเขาเห็นชายที่รวยที่สุดเดินมาหาเขา เขาก็ตะโกนว่า "พ่อ มาช่วยผมหน่อย"

“มีคนพยายามจะฆ่าลูกชายของคุณ”

“คุณต้องช่วยฉันฆ่าเขา”

ชายที่รวยที่สุดอย่างหม่า มาหาหม่าตง ช่วยหม่าตงลุกขึ้นจากพื้น เหลือบมองมือขวาของมาดง แล้วถามว่า “เจ็บไหม?”

"ความเจ็บปวด"

หม่าตงพยักหน้า น้ำตาไหล ในฐานะลูกชายเศรษฐีเขาไม่เคยถูกรังแกแบบนี้มาก่อน

ชายที่ร่ำรวยที่สุดหม่ามองดูลายนิ้วมือบนใบหน้าของหม่าตงอีกครั้ง แล้วถามเยี่ยชิว "คุณทำร้ายลูกชายของผมหรือเปล่า"

“ทำไมต้องถามล่ะ คุณไม่เห็นทุกอย่างแล้วเหรอ” เยี่ยชิวพูดด้วยรอยยิ้ม

ทุกคนตกใจมาก

ฉันไม่ได้คาดหวังว่าเยี่ยชิวจะกล้าพูดกับหม่าคนที่รวยที่สุดด้วยน้ำเสียงเช่นนี้ และฉันไม่คาดหวังว่าเยี่ยชิวจะยังหัวเราะได้ในเวลานี้