บทที่ 678 คนไร้ยางอายอยู่ยงคงกระพันในโลก

ชายที่รวยที่สุดชื่อหม่าพามาดงออกจากบาร์แล้วขึ้นรถมายบัค

เพิ่งขึ้นมานั่งบนรถ..

หม่าตงพูดอย่างไม่พอใจ "พ่อ วันนี้มีอะไรเกิดขึ้นกับพ่อ?"

“เด็กนั่นตีพ่อแล้วทำมือให้มือพ่อเป็นแบบนี้ ทำไมแกคืนเงินเขา 10 ล้านล่ะ”

“พ่อครับ แก่แล้วสับสนหรือเปล่า...”

ตึ้ง!

ชายที่รวยที่สุดอย่างหม่าตบหน้าหม่าตงอย่างแรงแล้วตะโกนว่า "ไอ้สารเลว แกรู้วิธีสร้างปัญหาให้ฉันทั้งวัน นอกจากสร้างปัญหาแล้วยังมีอะไรอีกอีก"

“แกกล้าแตะต้องใครสักคนโดยไม่รู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน สิ่งนี้แตกต่างจากการแสวงหาความตายอย่างไร”

“ถ้าวันนี้ผมไม่ออกมาข้างหน้า คุณคิดว่าคุณจะออกมาได้ไหม?”

หม่าตงสับสนเล็กน้อย

ปกติแล้วคนที่รวยที่สุดอย่างหม่าจะไม่ค่อยสนใจเขาและพูดจาดีๆ กับเขาเสมอ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นเขาโกรธขนาดนี้

อย่างไรก็ตาม หม่าตงไม่สนใจ

ตอนนี้เขาแค่อยากได้ใบหน้าที่หายไปกลับคืนมา

“ผู้ชายคนนั้นไม่ใช่หัวหน้าของแก๊งหมาป่าเขียวเหรอ? ทำไมคุณถึงกลัวเขาล่ะ พ่อ ไปหาผู้นำของเราในซูโจวและหางโจวแล้วขอให้พวกเขาสั่งกำจัดแก๊งหมาป่าเขียว” หม่าตงกล่าว

แม่ที่รวยที่สุดโกรธมาก "คุณคิดว่าฉันสามารถทำอะไรได้จริงๆเหรอ?"

“ฉันขอบอกคุณว่าคุณแค่มีเงิน ไม่ใช่ผู้มีอำนาจ และผู้นำในซูโจวและหางโจวไม่ใช่ทาสในบ้านของฉัน”

“นอกจากนี้ หลังจากที่ทุกคนทำให้คุณเป็นแบบนี้ คุณยังคงคิดว่าเขาเป็นสมาชิกของแก๊งหมาป่าเขียวคุณสติไม่ดีหรือเปล่า?”

หม่าตงตกตกใจ "เขาไม่ได้มาจากแก๊งหมาป่าเขียวแล้วเขาเป็นใคร?"

ชายที่ร่ำรวยที่สุด หม่าหายใจเข้าลึกๆ คลายความโกรธ และพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก "เขามาจากหลงเหมิน"

“คนจากหลงเหมิน?” หม่าตงหัวเราะ “พ่อครับ คุณไม่มีเพื่อนที่ไม่ใช่หัวหน้าห้องโถงของหลงเหมินเหรอ? คุณสามารถขอให้เพื่อนของคุณจัดการกับเขาได้!”

ความโกรธที่คุณหม่าเพิ่งระงับไว้พุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง เขาจึงตะโกนออกมา "หยุดเลย!"

“ถ้าเพื่อนของฉันรู้ว่าคุณทำให้เด็กคนนั้นขุ่นเคือง เขาอาจจะมาที่ซูหางเพื่อฆ่าคุณ”

“คุณรู้ไหมว่าเด็กคนนั้นมีสถานะอะไรในหลงเหมิน”

“เขาเป็นหนึ่งในสี่ทูตมังกรของหลงเหมิน เขาด้อยกว่าหนึ่งคนและเหนือกว่าหมื่นคน ไม่มีใครกล้าแตะต้องเขายกเว้นปรมาจารย์แห่งหลงเหมินอายุเก้าพันปี”

อะไรot

ใบหน้าของหม่าตงดูหมองคล้ำ

หม่าเส้าฟู่กล่าวว่า "อย่าบอกว่าเขาทำให้มือของคุณพิการเพียงข้างเดียว แม้ว่าเขาจะฆ่าคุณ ฉันก็ไม่สามารถล้างแค้นให้คุณได้"

"แม้ว่าเราจะมีเงินอยู่บ้าง แต่เมื่อเทียบกับหลงเหมินแล้ว มันก็ไม่มีอะไรเลย"

“เมื่อก่อนถ้าฉันไม่เก็บทัศนคติของตัวเองไว้ต่ำมากและไม่จ่ายเงินชดเชยให้เขา 10 ล้าน คุณคิดว่าเขาจะปล่อยคุณไปง่ายๆ หรือไม่ บางทีเขาอาจจะทุบตีฉันด้วย”

หม่าเส้าฟู่เตือนหม่าตง "จำไว้ว่า อย่ายุ่งกับเขาอีกในอนาคต ไม่เช่นนั้นคุณอาจจะกลายเป็นเหมือนซุนอู่"

ความกลัวปรากฏในดวงตาของหม่าดง

“พ่อ คุณหมายถึงว่าเขาฆ่าซุนอู่เหรอ?”

หม่าเส้าฝูกล่าวว่า "เด็กคนนั้นเป็นหลานชายของผู้อาวุโสตระกูลเฉียนว่ากันว่าซุนอู่พาผู้คนไปที่ตระกูลฉียนเพื่อก่อปัญหาเมื่อวานนี้ และเขาเสียชีวิตที่สำนักงานใหญ่แก๊งหมาป่าเขียวในคืนนั้น ใครเป็นคนทำ ถ้าเขาไม่ทำ?”

“ฉันได้ยินมาว่ามีกระแสเลือดที่สำนักงานใหญ่แก๊งหมาป่าเขียวเมื่อคืนนี้และมีผู้เสียชีวิตหลายสิบคน”

“เด็กคนนั้นก็คงทำแบบนั้นเหมือนกัน”

“หัวหน้าคนใหม่ของแก๊งหมาป่าเขียว หวงเหล่าเซี่ยเป็นหุ่นเชิดที่ได้รับการสนับสนุนจากเด็กคนนั้น จริงๆ แล้วคุณเรียกเด็กฝึกงานของหวงเหล่าเซี่ย อวี่อี้มาช่วย ช่างเป็นคนโง่เสียจริง”