ตอนที่ 692
บทที่ 694 วิชายิ่งใหญ่ บ่มเพาะร้อยปี
October 21, 2026
“พระ คุณหมายความว่าอย่างไร?”
เยี่ยชิวถามอย่างสับสน
พระคงเจี้ยนได้รับบาดเจ็บสาหัส และหากไม่ได้รับการรักษาทันเวลา อาการบาดเจ็บก็จะแย่ลง
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีสุดยอดปรมาจารย์ซุ่มซ่อนอยู่ใต้เจดีย์อีกด้วย
พระคงเจี้ยนยิ้ม “อาการบาดเจ็บของฉันไม่ใช่เรื่องใหญ่นัก โยมเยี่ย การฝึกฝนดรรชนีกระบี่หกชีพจรเป็นยังไงบ้าง?”
เยี่ยชิวตอบว่า “ฉันรู้สึกละอายใจที่จะบอกว่า แม้ว่าฉันจะมีความเข้าใจที่ดีเกี่ยวกับวิชาดาบ แต่การฝึกฝนของฉันก็ต่ำเกินไป ดังนั้นฉันจึงไม่สามารถปลดปล่อยพลังของดาบสามเล่มสุดท้ายได้”
“ดาบสามเล่มสุดท้ายฝึกยากจริงๆ……”
พระคงเจี้ยนก็เบิกตากว้างขึ้น “โยมเยี่ย คุณเพิ่งบอกว่าไม่สามารถปลดปล่อยพลังของดาบสามเล่มสุดท้ายได้?”
“คุณกำลังบอกว่า คุณเข้าใจดาบสามเล่มสุดท้ายแล้วจริงๆ ฉันตีความแบบนี้ได้ไหม?”
เยี่ยชิวพยักหน้า “พระ คุณเข้าใจถูกต้องแล้ว ฉันเข้าใจดาบทั้งหกเล่มแล้ว”
“จริงหรือ?” พระคงเจี้ยนก็มีความสุขมาก
“ฉันจะกล้าหลอกลวงพระได้อย่างไร ฉันเข้าใจดาบทั้งหกเล่มแล้ว แต่การฝึกฝนของฉันต่ำเกินไปที่จะปลดปล่อยพลังแห่งวิชาดาบออกมา”
เยี่ยชิวพูดว่า “ฉันแสดงให้คุณเห็นได้ ถ้าคุณไม่เชื่อผม”
พระคงเจี้ยนกล่าวว่า “ฉันมีปัญญาโง่เขลา ฉันใช้เวลาห้าสิบปีและฉันก็เข้าใจดาบสามเล่มแรกของดรรชนีกระบี่หกชีพจรเท่านั้น สำหรับดาบที่สี่ ยังไม่มีวี่แวว”
“โยมเยี่ย คุณบอกฉันได้ไหมว่าคุณเข้าใจดาบสามเล่มสุดท้ายได้อย่างไร?”
เยี่ยชิวยิ้ม “พระ ไม่ใช่ว่าพรสวรรค์ด้านการต่อสู้ของคุณขาดไป แต่คุณแค่ทำผิดวิธี”
“ผิดวิธี?” พระคงเจี้ยนก็งงงวย “หมายความว่าอย่างไร?”
เยี่ยชิวชี้ไปที่ผนังที่เก็บคู่มือดาบไว้ “พระ นี่เป็นคู่มือสำหรับดาบเล่มที่สี่ของดรรชนีกระบี่หกชีพจรหรือเปล่า?”
พระคงเจี้ยนพยักหน้า “ใช่”
“อย่างที่ฉันบอกไปแล้ว คุณทำผิดวิธีแล้ว” เยี่ยชิวยิ้ม “คู่มือบนผนัง แม้จะติดป้ายว่าเป็นดาบเล่มที่สี่ แต่แท้จริงแล้วคือคู่มือสำหรับดาบเล่มที่หก”
“อะไรนะ? นี่คือคู่มือสำหรับดาบเล่มที่หก?” พระคงเจี้ยนก็ตกตะลึง
“ฉันฝึกฝนตามคู่มือเมื่อฉันมาที่นี่ครั้งแรก แต่ฉันไม่สามารถควบแน่นพลังดาบได้ ดังนั้นฉันจึงเริ่มสงสัย”
“ต่อมาฉันไปที่ชั้นห้าและหกเพื่อดูคู่มือและรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ”
“ในที่สุด ฉันเปลี่ยนลำดับของคู่มือดาบทั้งสามเล่ม สุดท้ายก็เข้าใจทักษะดาบ”
“ฉันเชื่อว่า นี่คือเหตุผลว่าทำไมคุณไม่สามารถเข้าใจดาบสามเล่มสุดท้ายมาหลายปีแล้ว”
พระคงเจี้ยนคุ้นเคยกับคู่มือดาบเป็นอย่างมาก โดยได้อ่านมันมาแล้วไม่ต่ำกว่าแสนครั้งในช่วงสองสามทศวรรษที่ผ่านมา และได้ประทับตราไว้ในใจของเขาแล้ว
หลังจากได้ยินคำพูดของเยี่ยชิว พระคงเจี้ยนก็หลับตาและนึกถึงคู่มือดาบสำหรับดาบสามเล่มสุดท้ายของดรรชนีกระบี่หกชีพจรในใจ จากนั้นตามคำพูดของเยี่ยชิว เขาก็จัดเรียงลำดับของคู่มือใหม่
ทันใดนั้น ทุกอย่างก็ชัดเจน
“ฮ่าๆๆ……”
พระคงเจี้ยนระเบิดเสียงหัวเราะและพูดว่า “ผู้คนสับสนเพราะอยู่ในปริศนา ผู้คนรู้แจ้งเพราะอยู่นอกปริศนา โดยไม่รู้ถึงรูปลักษณ์ที่แท้จริงของภูเขาลู่ คนอยู่ภายในภูเขา”
“ขอบคุณ โยมเยี่ย”
พระคงเจี้ยนมือประสานกัน และโค้งคำนับเล็กน้อยให้เยี่ยชิว
เยี่ยชิวพูดอย่างรวดเร็วว่า “อาจารย์ ได้โปรดเถอะ ฉันเป็นเพียงผู้เยาว์ ฉันจะรับการให้เกียรติเช่นนี้จากคุณได้อย่างไร?”
“โยมเยี่ย คุณน่านับถือ”
พระคงเจี้ยนกล่าวว่า “ถ้าไม่ใช่เพราะคุณไขปริศนาให้ฉันในวันนี้ ฉันเกรงว่าฉันจะไม่เคยเห็นความลับของคู่มือดาบเลยในชีวิตของฉัน”
“ฉันคิดมาโดยตลอดว่า คู่มือดาบที่บรรพบุรุษของวัดทิ้งไว้นั้นถูกต้องอย่างแน่นอน ฉันไม่รู้ว่ามันจะเป็นสถานการณ์แบบนี้ เพราะความเข้าใจของฉันยังไม่เพียงพอ”
“โยมเยี่ย ขอบคุณมากจริงๆ!”
เยี่ยชิวกล่าวว่า “พระ ได้โปรดอย่าเกรงใจ อาการบาดเจ็บของคุณไม่เบา ให้ฉันรักษาคุณก่อน!”
“โยมเยี่ยอย่าเปลืองพลังงานกับฉัน เก็บกำลังของคุณไว้เพื่อจัดการกับหลงอู่!” พระคงเจี้ยนกล่าวว่า “หลงอู่มุ่งมั่นที่จะฆ่าคุณ และทักษะของเขาก็ทรงพลังเป็นพิเศษ ฉันไม่คู่ควรกับเขา”