ตอนที่ 694
บทที่ 696 เยี่ยชิว vs หลงอู่
October 21, 2026
ชั้นหนึ่งของเจดีย์ตรัสรู้
ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์จ้องไปที่หลงอู่อย่างกังวลซึ่งนั่งอยู่บนพื้นเพื่อรักษาบาดแผลของเขา เขากังวลว่าหลงอู่จะรีบเข้ามา
ทันใดนั้นก็มีเสียงฝีเท้าดังอยู่ใกล้ๆ
ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์หันไปเห็นเยี่ยชิวลงมาจากด้านบน
“โยมเยี่ย คุณ…...”
ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์กำลังจะถามว่าทำไมเยี่ยชิวถึงลงมา แต่ทันใดนั้นเขาก็ตระหนักว่า หลงอู่ได้ยินการสนทนาของพวกเขา ดังนั้นเขาจึงรีบปิดปาก
“อาจารย์ พระคงเจี้ยนอยู่ในเจดีย์ ท่านควรไปตรวจสอบเขา!”
เยี่ยชิวกล่าวขณะเดินไปที่ด้านนอกของเจดีย์
“เดี๋ยวก่อน!” ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์รีบจับเยี่ยชิว แล้วลดเสียงลง “โยมเยี่ย คุณต้องไม่ออกไปข้างนอก”
“หลงอู่จากเมืองต้องห้ามอยู่ที่นั่น”
“ถ้าคุณออกไป เขาจะฆ่าคุณ”
“และหลงลิ่ว ผู้ซึ่งยังไม่ปรากฏตัว ฉันกังวลว่าเขาอาจจะซ่อนตัวอยู่ในเงามืดเพื่อลอบโจมตี……”
เยี่ยชิวขัดจังหวะปรมาจารย์ตู้เอ้อร์ โดยพูดว่า “ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์ไม่ต้องกังวล หลงลิ่วตายแล้ว”
ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์ตกใจมาก “คุณพูดอะไรนะ? หลงลิ่วตายแล้ว?”
เยี่ยชิวกล่าวว่า “ฉันได้รับข้อมูลว่าหลงลิ่วเสียชีวิตในเขตชานเมืองปักกิ่งไปสิบไมล์"
“ใครทำ?” ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์ถาม
เยี่ยชิวส่ายหัว “ฉันไม่แน่ใจ ไม่มีเบาะแสจากวังซาตานหรือหลงเหมิน”
ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์กล่าวว่า “ดีที่เขาตาย ไม่อย่างนั้นหากหลงอู่ และหลงลิ่วร่วมมือกัน แม้แต่อาจารย์ก็อาจไม่สามารถรั้งพวกเขาไว้ได้”
ขณะที่พวกเขากำลังคุยกัน หลงอู่ซึ่งกำลังรักษาตัวอยู่ด้านนอกเจดีย์ จู่ๆ ก็ลืมตาขึ้นมา มีความเย็นชาแวบขึ้นมาในดวงตา
หากใครมองอย่างใกล้ชิด หูขวาของเขาสั่นเล็กน้อย
เยี่ยชิวกล่าวอีกครั้งว่า “ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์ คุณขึ้นไปดูพระคงเจี้ยนเถอะ”
ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์กล่าวว่า “โยมเยี่ย คุณต้องไม่ออกจากเจดีย์ ขึ้นไปด้วยกัน……”
ฮึ่ม!
เสียงดังมาจากด้านนอกเจดีย์ ตามมาด้วยเสียงของหลงอู่ “เยี่ยชิว ถ้าคุณยังเป็นผู้ชาย ก็ออกมาเดี๋ยวนี้!”
เยี่ยชิวก้าวออกจากเจดีย์
แต่ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์หยุดไว้อีกครั้ง
“โยมเยี่ย คุณไม่เห็นเหรอ? หลงอู่พยายามยั่วยุคุณด้วยคำพูด โดยหวังว่าคุณจะออกจากเจดีย์ คุณต้องไม่ตกหลุมพรางเขา”
“เจดีย์ตรัสรู้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของวัดเทียนหลงของเรา โดยมีอาจารย์ของเราเป็นประธานที่นี่ หลงอู่ไม่สามารถบุกเข้าไปได้”
“โยมเยี่ย คุณอย่าออกไปข้างนอก”
เยี่ยชิวยิ้มเบาๆ “ขอบคุณสำหรับความกังวลครับปรมาจารย์ แต่บางสิ่งจะต้องเผชิญไม่ช้าก็เร็ว”
“หากชายชราข้างนอกนั้นตั้งใจที่จะแสวงหาความตาย ฉันก็จะทำตามความปรารถนาของเขา”
“ไม่อย่างนั้นเขาจะเอาแต่พูดว่า ฉันไม่ใช่ผู้ชาย”
ใบหน้าของปรมาจารย์ตู้เอ้อร์เปลี่ยนสีเมื่อเขาเห็นเยี่ยชิว กำลังจะจากไป เขาแนะนำอย่างรวดเร็วว่า “โยมเยี่ย โปรดอย่าทำอะไรบุ่มบ่าม หลงอู่มีทักษะมาก……”
ก่อนที่ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์จะพูดจบประโยค เขาเห็นเยี่ยชิวยกมือขวาขึ้นและทำท่าทางเลข “หก”
ในทันที ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์ตระหนักถึงสิ่งที่เกิดขึ้นและมองไปที่ เยี่ยชิวด้วยความตกใจ “โยมเยี่ย คุณเข้าใจดาบที่สี่แล้วหรือยัง?”
เยี่ยชิวส่ายหัว “มันคือดาบทั้งหก”
ฟ่อ!
ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์สูดลมหายใจเข้าลึก ใบหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
เขาเข้าใจดรรชนีกระบี่หกชีพจรอย่างรวดเร็ว ยังเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่า?
ในขณะที่ปรมาจารย์ตู้เอ้อร์ตกตะลึง เยี่ยชิวก็ก้าวออกจากเจดีย์ตรัสรู้
เขาโผล่ออกมาจากเจดีย์ เขารู้สึกถึงรัศมีอันเย็นชาที่ล็อกอยู่บนตัวเขา
เยี่ยชิวมองไปข้างหน้าและเห็นชายชราผมขาวนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น มีใบหน้ากลมและมีรูปร่างอ้วนเล็กน้อย
ชายชราจ้องมองที่เยี่ยชิวด้วยสายตาที่เย็นชาและไม่กระพริบตา
“คุณคือหลงอู่ใช่ไหม?” เยี่ยชิวถามขณะที่เขาเดินเข้ามาใกล้
“ใช่ ฉันชื่อหลงอู่” หลงอู่ตอบด้วยรอยยิ้มที่ปกปิดเจตนาฆ่า
“คุณน่าเกลียดมาก” เยี่ยชิวกล่าว