บทที่ 710 หยกจักรพรรดิ รับประกันชัยชนะ

เมื่อได้ยินคำพูดของเยี่ยชิว ใบหน้าของคุณเหยาก็เปลี่ยนเป็นโกรธมาก “ฉัน ฉันแค่ล้อเล่น”

คุณเหยาจะเขียนชื่อของเขาย้อนหลังต่อหน้าคนจำนวนมากได้อย่างไร?

“เจ้าโง่” เยี่ยซิวสาปแช่งทันที

คุณเหยาโกรธจัด “ระวังคำพูดนะพ่อหนุ่ม ฉันเตือนคุณแล้ว……”

ก่อนที่คุณเหยาจะพูดจบประโยค เขาเห็นเยี่ยชิวยิ้มและพูดว่า “คุณเหยา ทำไมคุณถึงโกรธขนาดนี้ ฉันแค่ล้อเล่น”

“คุณ”

คุณเหยาโกรธจนพูดไม่ออก

หม่ายตงรีบแนะนำ “คุณเหยา อย่าโกรธนะ เขาพยายามยั่วยุคุณอย่างชัดเจน อย่าหลงกล”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ คุณเหยาก็สงบลงทันทีและมองไปที่เยี่ยซิวและพูดว่า "ฮึ่ม ฉันจะไม่ลดระดับตัวเองลงถึงระดับของคุณหรอก...…”

“คุณโง่!” เยี่ยชิวสาปแช่งอีกครั้ง

ใบหน้าของคุณเหยาเข้มขึ้น “เจ้าหนู อย่าคิดว่าฉันจะไม่จัดการกับคุณ!”

เยี่ยชิวหัวเราะเบาๆ “คุณเหยา คุณบอกว่าจะไม่ลดตัวลงถึงระดับของฉัน?”

สารเลว!

คุณเหยาแทบคลั่งด้วยความโกรธ

“แค่พูดเก่งจะมีประโยชน์อะไร มาดูทักษะที่แท้จริงกัน!” หลังจากพูดอย่างหงุดหงิด คุณเหยาก็เดินไปเลือกหินโดยตรง

เขาต้องการเอาชนะเยี่ยชิวด้วยการปฏิบัติจริง และระงับความเยี่ยอหยิ่งของเขา

ในขณะนี้ มีคนในฝูงชนถามเยี่ยชิวว่า

“คุณครับ คุณกำลังขายหยกม่วงในมือของคุณหรือไม่? ฉันจะเสนอหกล้าน”

“ฉันเสนอแปดล้าน”

“ฉันเสนอสิบล้าน!”

“สิบสองล้าน!”

เพียงไม่กี่วินาทีราคาก็ทะลุสิบล้านแล้ว

เยี่ยชิวอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ ไม่น่าแปลกใจเลยที่ผู้คนจำนวนมากยอมเสี่ยงทุกอย่างเพื่อเดิมพันก้อนหิน มันส์กว่าเล่นหุ้นเยอะเลย ตราบใดที่คุณโชคดี ความมั่งคั่งในชั่วข้ามคืนไม่ได้เป็นเพียงความฝัน

“ขอบคุณทุกคน แต่ฉันไม่ขายหยกชิ้นนี้”

เยี่ยซิ่วยื่นหยกให้หลินจิงจื้อ แล้วหันไปมองมู่เอิน ยิ้มแล้วพูดว่า “ประธานมู่ ถ้าฉันจำไม่ผิด คุณบอกก่อนหน้านี้ว่า ฉันสามารถเลือกหินได้อย่างอิสระใช่ไหม?”

มู่เอินพยักหน้า “ถูกต้อง”

เยี่ยชิวชี้ไปที่วัตถุดิบภายในโรงงานแปรรูปแล้วพูดว่า “ฉันสามารถเลือกสิ่งเหล่านี้ได้อย่างอิสระหรือไม่”

มู่เอินพยักหน้าอีกครั้ง “ใช่”

เยี่ยชิวถามอีกครั้งว่า “ไม่ว่าฉันจะเลือกชิ้นไหน ประธานมู่จะให้ฉันฟรี?”

มู่เอินยิ้มและพูดว่า “คุณเยี่ยสามารถเลือกได้อย่างอิสระ และฉันจะให้คุณฟรี”

“ประธานมู่เป็นคนใจกว้าง” เยี่ยชิวพูด จากนั้นเดินตรงไปที่วัตถุดิบชิ้นใหญ่ที่สุดตรงมุม ตบด้วยมือแล้วพูดว่า “ฉันเลือกชิ้นนี้”

ทันใดนั้นสีหน้าของมู่เอินก็มืดลง

ชิ้นส่วนวัตถุดิบที่เยี่ยชิวเลือกนั้นมีน้ำหนักมากกว่าสามพันชิ้น ทำให้เป็นชิ้นที่ใหญ่ที่สุดในโรงงานแปรรูป หากวัตถุดิบชิ้นนี้มีหยก มูลค่าของมันคงนับไม่ถ้วน

แน่นอนว่า เมื่อมีการส่งมอบวัตถุดิบชิ้นนี้ มู่เอินก็ได้รับการตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญ ความน่าจะเป็นที่จะพบหยกในวัตถุดิบชิ้นนี้มีไม่สูงนัก

ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมจึงถูกนำไปไว้ในโรงงานแปรรูป

อย่างไรก็ตาม มู่เอินยังไม่เต็มใจที่จะแจกมันฟรี เพราะวัตถุดิบชิ้นนี้มีขนาดใหญ่เกินไป และหากขายได้ก็สามารถเรียกราคาได้เป็นล้าน

แจกฟรี...…

เจ็บนิดหน่อย!

มู่เอินยิ้มและพูดว่า “คุณเยี่ย คุณสามารถเลือกวัตถุดิบชิ้นอื่นได้ไหม?”

“ประธานมู่ คุณบอกว่าฉันสามารถเลือกได้อย่างอิสระและคุณจะให้ฉันฟรี ทุกคนได้ยินแล้ว ทำไมคุณถึงกลับคำพูดของคุณ?” เยี่ยชิวพูดว่า “ประธานมู่ คุณเป็นเจ้านายใหญ่ แน่นอน คุณจะไม่กลับคำใช่ไหม?”

นี้...…

มู่เอินหมดคำพูด

หากต้องการมอบมันออกไป เขารู้สึกไม่เต็มใจ แต่การไม่ให้มันออกไปจะทำให้รู้สึกว่าไม่น่าไว้วางใจ

ท้ายที่สุด มีผู้เห็นเหตุการณ์หลายร้อยคน

“ประธานมู่ มอบมันให้เขา!” คุณเหยาหัวเราะเยาะ “วัตถุดิบชิ้นนั้นไม่มีวันให้หยก”

มู่เอินโต้กลับ “จะเกิดอะไรขึ้นถ้ามันให้หยก?”

“ถ้ามีหยกอยู่ข้างใน ฉันจะชดเชยให้คุณตามราคาตลาด” คุณเหยากล่าวอย่างมั่นใจ เขากล้าพูดแบบนี้เพราะเขาสังเกตเห็นวัตถุดิบชิ้นนี้มานานแล้ว

วัตถุดิบชิ้นนี้มีน้ำหนักหลายพันตัว และมองเห็นได้ชัดเจนเป็นพิเศษ เป็นการยากที่จะไม่ดึงดูดความสนใจ